မဲခေါင်ခရီးသည် (၄)

၁၉ ၈၀ – ၉ ၀ နှစ်များက ကရင်ပြည်နယ်မှာတာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ချိန်က မဲဆောက်မြို့ကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီ အချိန်က မဲဆောက်ကိုသွားတယ်ဆိုတာ တရားဝင်သွားလို့ရတာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ဖြစ်ကိုယ်ခံ ၊ ကိုယ့်အဆက်အသွယ်နဲ့ ကိုယ်ချိတ်ဆက်သွားခဲ့ရတာ။ မဲဆောက်မြို့မှာလည်း ကိုယ်နဲ့ ဆန့် ကျင် ဘက်အဖွဲ့အစည်းတွေကလည်း ရှိနေတော့ ဖင်ပူအောင်တောင်မနေနိုင်ဘူး။ ရောက်ဖူးတယ် လို့ ပြောနိုင်ရုံ၊ အမှတ်တရ ပစ္စည်းဝယ်ပြီး ပြန်လစ်ရတာပဲ။

အခုတော့ ချစ်ကြည်ရေးတံတားပေါ်မှာ မြန်မာဘက်က ထိုင်းဘက်ကို ကူးမယ့်သူ၊ ထိုင်းဘက် က မြန်မာဘက်ကို ကူးမယ့်သူတွေနဲ့ အပြည့်။ အရင်လို မြဝတီက မှောင်မဲလို့၊ မဲဆောက်က တော့ ဟိုဘက်ကမ်းက မီးထိန်ထိန် ဆိုတာမျိုးမဟုတ်တော့ဘူး။ မဲဆောက်ကနေ မြဝတီညတွေကို ယစ်မူးနိုင်ဖို့ လာရတဲ့အခြေအနေဖြစ်နေပြီ။ မြဝတီဘက် သောင်းရင်းမြစ်ကမ်းဟာ မမှတ်မိနိုင် လောက်အောင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

ဝီစကီ၊ ဘီယာ၊ တေးသံသာ၊ ကာစီနို၊ စကတ်တိုတို၊ အသံချိုအေး၊ ရေမွှေးနံ့ ကြိုင်တဲ့နေရာဖြစ်နေပြီ။ ဒီနယ်စပ်မြို့လေးဟာ အမေရိကန်အနောက် ဘက်နယ်မြေဒေသကို တိုးချဲ့ချိန်က နယ်စပ်မြို့တွေလိုပဲ။ အဆက်အသွယ်ကောင်းရင် ဘာမဆို လုပ်နိုင် တဲ့မြို့၊ သေနတ်တွေက တရားစီရင်တဲ့မြို့၊ ဘယ်သူကိုကြောက်ရမှန်းမသိ ကြောက်နေရတဲ့မြို့၊ မာဖီးယားတွေလို သူ့အပိုင်၊ ကိုယ့်အပိုင်နဲ့နေတဲ့မြို့ဖြစ်နေပြီ။ ဒီမြို့လေးကို
ထိုင်းတွေက နေ့ဘက် စီးပွားရေးလုပ်ဖို့လာ၊ တရုတ်တွေက ညဘက်မှာ ပျော်ပါးဖို့လာတယ်။ ဗီဇာ၊ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ခွင့် ပါချင်ပါမယ်၊ မပါချင် မပါဘူး။ ဗီဇာကထက် ဘယ်သူ့ဆီကိုလာသလဲ ဆိုတာက ပိုအရေးကြီးတယ်။

မဲဆောက်ကနေ ဆူခိုထိုင်းကို ကီလိုမီတာ ၁၇၀ ဝေးတယ်။ ထိုင်း- မြန်မာချစ်ကြည်ရေး တံတား အမှတ် ၁ ကနေ ကူးပြီးတဲ့အခါ မြို့ထဲကို မဝင်ဘဲ မြို့ရှောင်လမ်းအတိုင်းသွားတယ်။

တခ်- မဲဆောက်ကားလမ်းကလည်း ထိုင်းနိုင်ငံကို ဖြတ်သန်းသွားမယ့် အရှေ့ – အနောက်စီးပွားရေး စင်္ကြန်ရဲ့ အရေးပါတဲ့အပိုင်းဖြစ်နေတယ်။ ဒါ့ကြောင့်လည်း ထိုင်းဘက်က ချစ်ကြည်ရေးတံတားအမှတ် ၂ ကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့သလို မဲဆောက် – တခ် ကားလမ်းကိုလည်း နှစ်လမ်းသွားကနေ လေးလမ်းသွားအထိ ချဲ့ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်အဲဒီလမ်းကနေ မြန်မာပြည်ထဲ ကို သွင်းကုန်ကများနေပြီး မြန်မာဘက်က ထိုင်းကိုသွားတဲ့ ပို့ကုန်က နည်းနေတယ်။

မဲဆောက်ကနေ တခ်ကို ကီလိုမီတာ ၉ ၀ ရှိတယ်။ ကားလမ်းက တခ်မြို့ထဲကို မဝင်ဘူး။ မြို့စွန်ကနေပဲဖြတ်သွားတယ်။ လမ်းမှာ ထမင်းစားတဲ့ဆိုင်က ပင်န်းမြစ်ကမ်းဘေးက ဧရာဝတီဆိုတဲ့ ဆိုင်။ ဒီဆိုင်နေစပြီး ထိုင်းအစားအစာတွေနဲ့ပဲ နှစ်ပါးသွားရတော့မှာပါ။ ဒ့ါကြောင့် လည်း ခရီးစဉ်စမယ့် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁ ရက်နေ့မနက်မှာ မြဝတီမြို့ ခိုင်ခိုင်ကျော် ထမင်းဆိုင်မှာ မုန့်ဟင်းခါး ၊ အိုးဘဲဥ၊ ပဲကြော် နဲ့ နှစ်ပွဲကို အဝစားခဲ့တယ်။

ထိုင်းနိုင်ငံကားလမ်းတွေကောင်းတဲ့အကြောင်းက အများသိပြီးဖြစ်လို့ မပြောတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့အတွက်ကတော့ လက်ဝဲကပ်မောင်းစနစ်ကို ပထမဆုံးပြောင်းမောင်းရတဲ့နေ့ ဖြစ် တဲ့အတွက် ကီလို ၈၀ – ၉ ၀ လောက်ပဲထိန်းမောင်းရတယ်။ ထိုင်းခရီးသွားအေဂျင်စီက ကျွန်တော် တို့ ကားတစ်စီချင်းအတွက် စကားပြောစက်လေးတစ်လုံးစီထုတ်ပေးပြီး သူတို့ရှေ့ ပြေး ကားကနေ လမ်းအခြေအနေကို တိုက်ရိုက်ပြောပေးတဲ့အတွက် မောင်းရတာပိုအဆင်ပြေပါ တယ်။

ဆူခိုထိုင်းသွားတဲ့လမ်းမှာ တရုတ်၊ လာအို နိုင်ငံ နံပါတ်တွေနဲ့ ကားတွေလည်းတွေ့ရတယ်။ အားလုံးက နယ်စပ်ကတစ်ဆင့် တရားဝင် ဝင်လာပြီး ခရီးသွားနေတဲ့ကားတွေပဲ။ ကမ္ဘောဒီးယား၊ မလေးရှားတို့က ကားတွေလည်း ထိုင်းနိုင်ငံထဲမှာ သွားနေကြတာပဲ။ ပြည်ပနိုင်ငံတွေက နံပါတ် ပြားတွေတွေ့လို့လည်း ထိုင်းရဲတွေရော၊ ပြည်သူတွေရော ထူးဆန်း မနေဘူး။ ဖေ့စ်ဘွတ် ပေါ်ကနေ ကယ်ပါ၊ ယူပါ အော်မနေဘူး။ နယ်စပ်ကနေ နံပါတ်ပြားတပ်ပြီး ဝင်လာထဲက တရားဝင် ဝင်လာတယ်ဆိုတာ သိပြီးသား။ အာဆီယံနိုင်ငံတွေအချင်းချင်းကြားမှာရော၊ အာဆီယံနိုင်ငံတွေ နဲ့ တရုတ်နိုင်ငံကြားမှာရော ဒီလိုသွားလာနိုင်တဲ့ သဘောတူညီချက်တွေရှိတယ်။ ဥရောပ နိုင်ငံ တွေကလာမယ်ဆိုရင်လည်း လာလို့ရတဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေရှိတယ်ဆိုတာ သိပြီး သား ဖြစ်ပါတယ်။

ဆူခိုထိုင်းက မြို့ဟောင်းနဲ့ မြို့သစ်ဆိုပြီး နှစ်ပိုင်းရှိတယ်။ ဆူခိုထိုင်းမြို့ဟောင်းက ထိုင်း နိုင်ငံရဲ့ ပထမဆုံးမင်းနေပြည်တော်ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုင်းတွေက ခမာတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး ၁၂၃၈ ခုနှစ် နဲ့ ၁၂၅၇ ခုနှစ်ကြားမှာထူထောင်ခဲ့တယ်။ မြို့ဟောင်းက မြို့သစ်ကနေ ၁၂ ကီလိုမီတာလောက်ဝေး တယ်။ ဆူခိုထိုင်း မြို့ဟောင်းကို ယူနက်စကိုက ကမ္ဘာ့ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်မြို့တော်အဖြစ် ၁၉ ၉ ၁ ခုနှစ်မှာ သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပါတယ်။

မြို့ဟောင်းက အရှေ့ – အနောက် နှစ်ကီလိုမီတာ၊ တောင်-မြောက် ၁.၆ ကီလိုမီတာရှိတယ်။ နန်း တော်ဟောင်းနေရာနဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှေးဟောင်းအဆောက်အဦပေါင်း ၂၆ ခုရှိ တယ်။ မြို့ဟောင်းတစ်ခုလုံးဆိုရင်တော့ ၁၉ ၃ ခုရှိတယ်လို့ဆိုတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခရီးစဉ် ကတော့ မြို့ဟောင်းထဲမှာ သုံးနာရီလောက်ပဲ နေခဲ့ရတော့ စုံလင်အောင်လေ့လာဖို့ အခွင့် အရေးမရခဲ့ဘူး။ မြင်ခဲ့သမ ျှ ဝေမ ျှရရင်

၁။ ရှေးဟောင်းအဆောက်အဦတွေ၊ ဘုရားပုထိုးတွေကို မူလလက်ရာအတိုင်း မပျက်စီးအောင် ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ အသစ်မွန်းမံတည်ဆောက်တာမရှိဘူး။ သီရိလင်္ကာမှာလည်း အဲဒီအတိုင်း ပဲ တွေ့ရတယ်။ သူတို့နိုင်ငံတွေမှာ ဘုရားဒါယကာ၊ ကျောင်းဒါယကာနာမည်ခံချင်လို့ ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်ကို မွမ်းမံလိုက်တာမျိုးမလုပ်တာ နမူနာယူစရာပဲ။

၂။ ရှေးဟောင်းမြို့တော်နယ်နမိတ်ထဲမှာ စားသောက်ဆိုင်ကြီးတွေ၊ အထပ်မြင့်အဆောက်အဦ တွေမတွေ့ရဘူး။ ယူနက်စကိုရဲ့သတ်မှတ်ချက်တွေအတိုင်း အတိအကျလိုက်နာထားတယ်လို့ ယူဆရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒေသ ခံတွေစီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းရှိအောင် Home Stay တွေ၊ စား သောက်ဆိုင်ငယ်လေးတွေခွင့်ပြုပေးထားတယ်။

၃။ ရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကိုတော့မရောက်ခဲ့ဘူး။ ဘုရင့်နန်းတော်ဟောင်းနေရာ၊ မြို့တော် ဟောင်းတစ်ခုလုံးမှာ အကြီးဆုံး ဘုရားရှိတဲ့နေရာကိုရောက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနေရာမှာတော့ ကားတွေ ကို ဇုံအပြင်မှာရပ်ပြီး လမ်းလေ ျှာက်၊ စက်ဘီးစီး ဒါမှမဟုတ် သူတို့စီစဉ်ထားတဲ့ လ ျှပ်စစ်ဘတ်စ် ကားနဲ့ ပဲ သွားရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံမှာလို ဘုရားအခြေထိ ကားနဲ့ သွားလို့မရဘူး။

၄။ ရှေးဟောင်းနယ်မြေထဲမှာ သစ်ပင်တွေကို စနစ်တကျစိုက်ထားတယ်။ သစ်ပင်တွေက ဒေသမျိုး ဖြစ်တဲ့ ကုက္ကို၊ မန်ကျည်းတွေ။ သက်တမ်းရင့်အပင်ကြီးတွေရှိသလို ဆယ်နှစ် သားလောက် အပင်တွေလည်းရှိတယ်။

၅။ လေးစားဖို့အကောင်းဆုံးကတော့ အမှိုက်မရှိတာပဲ။ စနစ်တကျစွန့်ပစ်ဖို့ နှိုးဆော် သလို သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းတွေကိုလည်းနေရာအနှံ့မှာတွေ့ရတယ်

ဆူခိုထိုင်းကို ဖြတ်ကနဲ မြင်လိုက်ရတဲ့ ရုပ်ပုံလွှာက မပြည့်စုံဘူး။ ဒါပေမယ့် ရှေးဟောင်း အမွေ အနှစ်တွေကို ထိန်းသိမ်းတဲ့နေရာမှာ ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနက အားလုံးရဲ့ အပေါ်မှာ ရှိတယ် ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာမလိုဘူး။ အဆက်အသွယ်ကောင်းလို့ ရှေးဟောင်းက လေ ျှာ့ပေး လိုက်ရတယ်ဆိုတာမရှိဘူး ဆိုတာတော့ မြင်ခဲ့ရတယ်။

တွေးကြည့် ပြေးကြည့်

ဒုဝန်ကြီးတွေ မလိုအပ်လို့ မခန့်ဘူးဆိုပေမယ့် တကယ်လုပ်ကြည့်လို့ လိုအပ်မှန်းသိတော့လည်း ခန့်ရတာပေါ့။

တစ်ခုပါပဲ. လေးနှစ်ကျော်မှ ဒုဝန်ကြီး လိုအပ်တယ်ဆိုတာတွေ့ပြီး ထပ်ထပ် ခန့်နေရတော့ အသိ နောက်ကျနေပြီလားလို့ စိုးရိမ်မိတယ်။

ပညာရှိတွေးကြည့်ရင် ပြေးကြည့်တာထက်မှန်တယ်ဆိုတဲ့စကားကြားဖူးတယ်။ တွေးမကြည့်ပဲ ပြေးကြည့်မှ သိတယ်ဆိုရင်တော့ xxxx

အခြားနိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်မှာ မြန်မာနိုင်ငံအလံကို လွှင့်ပြီး ယာဉ်တန်းနဲ့ခရီးသွားရတဲ့အခါ ခံစားရတဲ့ နိုင်ငံချစ်စိတ်ကို
လွတ်လပ်ရေးနေ့အခမ်းအနားမှာတောင် နိုင်ငံတော်အလံလွှင့်ထူ ဖို့ ပျက်ကွက်နေတဲ့ ပါတီက ခေါင်းဆောင်တွေ၊ ပါတီဝင်တွေ နားလည်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

မဲခေါင် ခရီးသည် (၃)

မြဝတီ ၊ မဲဆောက် မြန်မာ၊ ထိုင်းလူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဂိတ်တွေကို ဖြတ်ရတာ အခက်အခဲမရှိ ပါ ဘူး။ ထိုင်းဘက်မှာတော့ လက်ဗွေနှိပ် ၊ မှတ်တမ်းယူတာလုပ်ရတယ်။ ထိုင်းဂိတ်ကို ကျော်ပြီး တဲ့ အခါ ဘီဘီစီ၊ ဒီဗီဘီ သတင်းထောက်တွေက အသင့်စောင့်နေတယ်။ ဒီခရီးစဉ်က လ ျှို့ဝှက် ခရီး စဉ်မဟုတ်တဲ့အတွက် ဘာမှ ထိန်ချန်ထားဖို့လည်းမရှိဘူး။ ခရီးစဉ် ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သွားမယ့် လမ်း ကြောင်းတွေကို အတိုချုပ် ရှင်းပြခဲ့တယ်။

မဲဆောက်ဘက်ရောက်တာနဲ့ ကားတွေက လက်ယာကပ်မောင်းကနေ လက်ဝဲကပ်မောင်း အတွက် နေရာပြောင်းယူရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ခရီးစဉ်ကို စီစဉ်ပေးတဲ့ ထိုင်းခရီးသွားလုပ်ငန်း Trans Asia Route က ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ယောက်က ထိုင်းဘက်မှာလိုက်နာရမယ့် ယာဉ်စည်းကမ်းတွေနဲ့ ပတ် သက်ပြီးရှင်းပြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ယာဉ်တန်းရှေ့ကနေ သူတို့ကားက ဦးဆောင်ပြီးခေါ်သွား မယ်။ ဒါ့ကြောင့် လက်ဝဲကပ်မောင်းအတိုင်းမောင်းရပေမယ့် အခက်အခဲနည်းပါတယ်။ မြို့ထဲ မောင်း တဲ့အချိန် နဲ့ လမ်းသွယ်ကနေ လမ်းမကြီးပေါ်တက်တဲ့အခါမှာ ဘယ်ညာ ကြည့်တာပဲ သတိထား ဖို့ လိုပါတယ်။

မဲဆောက်ကနေထွက်တော့ စစ်ဆေးရေးဂိတ်တစ်ခုရှိတယ်။ ထိုင်းတပ်မတော်နဲ့ ရဲ တွေရှိတယ်။ စာရွက်စာတမ်းတွေ စစ်ဆေးခံရတယ်။ ကားတွေမှန်ချပြီးအစစ်ဆေးခံရတယ်။ စစ်ဆေးရေး ဂိတ် လွန်ပြီးတော့ ဆူခိုထိုင်း ကို သွားတဲ့အဝေးပြေးလမ်းမတိုင်းခရီးဆက်တယ်။ လမ်းမှာ ဖားဝေါ နတ်ကွန်းကို ဝင်ပြီး ကန်တော့ရတယ်။ ရန်ကုန်က အထွက် ရွှေညောင်ပင် ကို ဦးတိုက်သလိုပါပဲ။ မဲ ဆောက်- တခ် ကားလမ်းက အကွေ့အကောက်၊ အတက်အဆင်းတွေများတယ်၊ ကုန်ကားကြီး တွေ အသွားအလာများတယ်။ အန္တရာယ်များတဲ့လမ်းဖြစ်တယ်။ ဒီလမ်းကို သွားတဲ့ကားတွေက ဖားဝေါ နတ်ကွန်းကို ဝင်ပြီး အန္တရာယ်ကင်းအောင်ဆုတောင်းကြတယ်။ အကြောင်းကြောင်း ကြောင့် နတ်ကွန်းကို မဝင်နိုင်ရင်တောင် အပြင်ကနေ ဟွန်းအရှည်ကြီးတီးရပြီး ဦးတိုက်ကြ တယ်။

ဒါပေမယ့် ရွှေညောင်ပင်ဘိုးဘိုးကြီးနဲ့ မတူတာက ဖားဝေါ နတ်ကိုတော့ ဒီနယ်မြေ တစ်ခုလုံး ကို စောင့်ရှောက်တယ်လို့ ယုံကြည်ကြတယ်။ ဒါ့ ကြောင့် ကားသမားတွေသာမဟုတ်ဘူး၊ နိုင်ငံရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး နဲ့စီးပွားရေး နယ်ပယ်က ပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ သာမန်ပြည်သူတွေကလည်း ဒီနတ်ကွန်း မှာ လာပြီးဆုတောင်းကြတယ်။

ဖားဝေါ နတ်က မြန်မာ-ထိုင်းစစ်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်လို့ ဆိုတယ်။ ဖားဝေါ နတ်ရုပ် ကတော့လံှကိုင်ထားတဲ့ ရုပ်တုဖြစ်ပါတယ်။ မျက်နှာဟန်ပန်အနေအထားကတော့ တင်းမာ ပြတ်သား ခက်ထန်တဲ့ ပုံပေါက်တယ်။ နတ်ရုပ်ရဲ့ ဘယ်၊ညာနဲ့ရှေ့မှာဓားလှံ လက်နက် အစုံ အလင် ကို ထောင်ထားတယ်။ ရှေ့မှာ ဆင်စွယ်နှစ်ချောင်းရှိ တယ်။ ကန်တော့ပွဲတွေရှိတယ်။ ကန်တော့ ပွဲတင်စားပွဲရဲ့ ရှေ့မှာနောက်ထပ် ဖအော ရုပ်ထုတစ်ခု ရှိ တယ်။ ဒီရုပ်တုကတော့ ဘယ်ဘက် လက်က ခါးထောက်ထားပြီး ညာဘက်မှာ အရိုးရှည်တပ်ထားတဲ့ ဓားတစ်ချောင်း ကို ထောင် ပြီးကိုင်ထားတယ်။ ဒီရုပ်တုမှာတော့ ယုံကြည်သူတွေက ရွှေဆိုင်းတွေ ကပ်လှုထားတာကိုလည်း တွေ့ရတယ်။

ဖားဝေါ နတ်ကို ပူဇော်ပသတဲ့အခါ အမွှေးတိုင်၊ ဖယောင်းတိုင် နဲ့ ပန်းအပြင် ဗျောက်အိုးတွေလည်း ဖောက် ပြီး ပူဇော်ရတယ်။ နတ်ကွန်းရဲ့နောက်ဘက်မှာ ဗျောက်အိုးဖောက်ဖို့ သီးသန့်လုပ်ထားတဲ့ နေရာရှိတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ဗျောက်အိုးတွေကို အတွဲလိုက်ချိတ်ပြီး မီးရှို့ကြတယ်။ တရုတ်ပွဲတော် တွေမှာဖောက်သလိုပါပဲ။

ဒီနတ်ကွန်းကွန်းအဝင် ဘယ်ဘက်တောင်ကုန်းလေးမှာ နဂါးရုံ ဘုရားတစ်ဆူရှိတယ်။ ကျွန်တော် တို့ရောက်သွားတော့ ဘုရားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ ပအို့ဝ်ဘုရားဖူးအဖွဲ့နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်။ ဆရာ တော် တစ်ပါးလည်းပါတယ်။ ကလောကနေ လာတာလို့ပြောတယ်။

ဖားဝေါ နတ်ကွန်းမှာ ထူးခြားတာတစ်ခုက တိုက်ကြက်ဖရုပ်တုတွေပဲ။ နတ်ကွန်းအဝင် ဘယ်ညာ မှာ လူတစ်ရပ်ကျော် မြင့်တဲ့ တိုက်ကြက်ဖ ရုပ်တု နှစ်ခုရှိသလို သီးခြားနေရာတစ်ခုမှာလည်း တိုက် ကြက်ဖ ရုပ်တု အရွယ်မျိုးစုံတွေ့ရတယ်။ ဒီတိုက်ကြက်ဖကလည်း စစ်ပွဲအောင်မြင်ခြင်းရဲ့ နမိတ် လက္ခဏာလို့ ဆိုတယ်။ ဒီအကြောင်းကို နရစွမ် ဘုရင်အကြောင်းရိုက်ကူးထားတဲ့ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ပါ တယ်။

မြန်မာနိုင်ငံက ၃၇ မင်းနတ်တွေလိုပဲ ဖားဝေါ နတ်ကလည်း သမိုင်းနဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ရောနေတယ်။ ဘယ် ဟာက မှန်ပြီး ဘယ်ဟာက စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းလည်းဆိုတာ ပြောဖို့ခက်တယ်။ ဖားဝေါ ကို ထိုင်းလူမျိုးစစ်သူကြီးလို့ ပြောတဲ့သူရှိသလို ကရင်တိုင်းရင်းသား စစ်သူကြီးလို့ပြောတာလည်း ကြား ဖူးတယ်။ ၁၉ ၈၈-၈၉ ခုနှစ် က နယ်စပ်ဒေသက ကေအင်ယူစခန်းတွေကို တပ်မတော်က ထိုးစစ် ဆင်တဲ့အချိန်မှာ ကေအင်ယူဘက်က ဖားဝေါ နတ်ကွန်းမှာ ဆုတောင်းသလို ကျွန်တော်တို့ ဘက် ကလည်း သွားဆုတောင်းခဲ့ဖူးတယ်။ အခုလည်း ဒီနတ်ကွန်းမှာ ထိုင်းလူမျိုးတွေ ဆုတောင်း နေတာတွေ့ခဲ့ရသလို မြန်မာဘက်က တိုင်းရင်းသားပေါင်းစုံဟာလည်း ကိုယ့်အကြောင်းနဲ့ ကိုယ် ယုံကြည်ရာကိုဆုတောင်းနေကြတာကို မြင်ခဲ့ရတယ်။ နတ်ကွန်းထဲမှာ ထိုင်း – မြန်မာ နှစ်ဘာ သာ နဲ့ “ ကျောက်ဖော့ ဖားဝေါ ပူဇော်သော ဂါထာတော်” ဆိုပြီး ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို ဖော်ပြထားတယ်။

ဖားဝေါ ဟာ မြန်မာ – ထိုင်းစစ်ပွဲမှာ ကျဆုံးခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် အခုအချိန်မှာ မြန်မာ ရော၊ ထိုင်း ရော နှစ်ဘက်လုံးက ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာ နတ်ဖြစ်နေပြီ။ ကျွန်တော်တို့လည်း မဲခေါင်ခရီးစဉ် အန္တရာယ်ကင်း အဆင်ပြေချောမွေ့ဖို့အတွက် ဖအောကို တိုင်တယ်ဆုတောင်းခဲ့တယ်။ နှစ်နိုင်ငံ ချစ်ကြည်ရေး၊ မြန်မာနိုင်ငံငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဗျောက်အိုးဖောက်ပြီး ဆုတောင်းခဲ့ ကြတယ်။

မဲခေါင်ခရီးသည် (၂)

မဲခေါင်ခရီးစဉ်အကြောင်းပြောရင် မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံကြား နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ပို့ဆောင်ရေး နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သဘောတူညီချက် Cross-Border Transport Agreement (CBTA) အကြောင်း ကို ပြောဖို့ လိုလာပါတယ်။

CBTA ဆိုတာက ဗီယက်နမ်၊ ကမ္ဘောဒီးယား ၊ လာအို၊ မြန်မာ၊ထိုင်း တို့ပါဝင်တဲ့ အရှေ့ – အနောက် စီးပွားရေးစင်္ကြန် East–West Economic corridor အတွင်းမှာ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး အဆင်ပြေချောမွေ့အောင်ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ သဘောတူညီချက် ဖြစ် ပါတယ်။ အရှေ့ – အနောက် စီးပွားရေးစင်္ကြန်ဆိုတာက မျက်စိထဲမြင်အောင်ပြောရရင် ရန်ကုန် ကနေ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ ဒါနန်းဆိပ်ကမ်းအထိ တောက်လေ ျှာက်သွားနိုင်မယ့် ကားလမ်းမကြီးပဲ ဖြစ် ပါတယ်။

အခုအချိန်မှာ ထိုင်း နဲ့ မြန်မာကြားမှာ CBTA က ၂၀၁၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၃၀ ရက်နေ့မှာ အသက်ဝင်တယ်။ ဒီလို အသက်ဝင်လာတဲ့အတွက်ဘာအကျိုးကျေးဇူးတွေရသလဲဆိုတာကို အရှင်း ဆုံးဥပမာပေးရရင် ထိုင်းကုန်ကားတွေက မြဝတီကတဆင့် ရန်ကုန်အထိ ကုန်တွေလာပို့ လို့ရ မယ်။ မြန်မာကုန် ကား တွေက ဘန်ကောက်အထိ ကုန်သွားပို့လို့ရမယ်။ ဒါပေမယ့် လက်တွေ့ မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ ဘာ့ကြောင့်လဲဆိုတော့ မြန်မာဘက်က ပို့ကုန်က နည်းနေတဲ့ အတွက် ထိုင်းဘက်က သွားတဲ့ ကား က အပြန်ကုန်မရနိုင်ဘူး။ မြန်မာဘက်က ဘန်ကောက်က ပစ္စည်း သွားသယ်ရင် အသွားမှာ ခါလီ သွားရမယ်။ စီးပွားရေးအရ တွက်ခြေမကိုက်သေးတဲ့အတွက် မသွား ကြတာဖြစ်ပါတယ်။

CBTA ထဲမှာနောက်ထပ်အကျုံးဝင်တာကတော့ ကိုယ်ပိုင်ယာဉ်တွေ ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်ခွင့်ဖြစ် ပါတယ်။

ဒီလိုသွားနိုင်တဲ့အတွက် ဘာအကျိုးရှိသလဲဆိုတော့

၁။ ထိုင်းနိုင်ငံအရှေ့ပိုင်း၊ မြောက်ပိုင်း ဒေသ တွေကို မြန်မာနိုင်ငံသားတွေ ကုန်ကျစရိတ်သက် သာ စွာနဲ့သွားလို့ ရမယ်။ ဥပမာ ကျွန်တော်တို့ ခရီးစဉ်မှာပါတဲ့ ၁၃ ရာစုနှစ် ထိုင်းရှေးဟောင်းမြို့တော် ဆူခိုထိုင်း ကို ဘန်ကောက်က တဆင့်သွားရင် ရန်ကုန် – ဘန်ကောက် လေယာဉ်နဲ့သွားရ မယ်။ ဘန်ကောက်ကနေ ဆူခိုထိုင်းကို ပြည်တွင်းလေကြောင်း ဒါမှမဟုတ် ဘတ်စ်ကားနဲ့သွားရမယ်။ လေယာဉ်ခနဲ့တင် ကုန်ကျစရိတ်အတော်များနေပြီ။ ဒါပေမယ့် မဲဆောက်ကနေ ဆူခိုထိုင်း ကို ကိုယ့် ကားနဲ့ကိုယ်သွားရင် ( ကျွန်တော့်အတွေ့အကြုံအရ) ဆီ ဘတ် ငါးရာ ဖိုးပဲ ကုန်တယ်။ အသွား အပြန် ဆိုရင် ဘတ်တစ်ထောင်ပေါ့။

၂။ ဒီလိုပဲ ထိုင်းနိုင်ငံသားတွေလည်း မဲဆောက်ကနေ ကျိုက်ထီးရိုး ၊ ပဲခူး၊ မော်လမြိုင်တို့ကို ကိုယ့် ကားနဲ့ ကိုယ်လာနိုင်တဲ့အတွက် မြန်မာနိုင်ငံကိုလာတဲ့ ခရီးသွားအရေအတွက်တိုးလာမယ်။ မွန် ပြည်နယ်နဲ့ ကရင်ပြည်နယ် စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့အတွက် အထောက်အကူဖြစ်မယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီအခွင့်အရေးတွေကို အသုံးချဖို့အတွက် အခက်အခဲတွေလည်းရှိနေသေးတယ်။ အဲဒါတွေကတော့

၁။ မြန်မာဘက်က မော်တော်ယာဉ်တွေ ထိုင်းနိုင်ငံထဲကို ဝင်ဖို့ဆိုရင် နိုင်ငံတော်သမ္မတရုံးအထိ တင်ပြခွင့်ပြုချက်ယူနေရတယ်။ ထိုင်းဘက်က လာမယ်ဆိုရင်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လို့ သိရတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံမှာတော့ ဒီလိုခွင့်ပြုချက်ကို သက်ဆိုင်ရာဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်ကပဲ ပေးတာပါ။

၂။ ထိုင်းနဲ့ မြန်မာကြားမှာ ရှိတဲ့ ဗီဇာ ကင်းလွတ်ခွင့်က နိုင်ငံတကာလေဆိပ်တွေက ဝင်တာပဲ အကျုံးဝင်ပါတယ်။ ကုန်းလမ်းက ဝင်မယ် ဆိုရင် မြန်မာနိုင်ငံသားဆိုရင် ရန်ကုန်မှာ ရှိတဲ့ ထိုင်းသံရုံး မှာ၊ ထိုင်းနိုင်ငံသားဆိုရင် ဘန်ကောက် သို့မဟုတ် ချင်းမိုင် မှာရှိတဲ့ မြန်မာသံရုံးမှာယူရတယ်။ တကယ်လို့ ဆိုက်ရောက်ဗီဇာကိုသာခွင့်ပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် ထိုင်းခရီးသွားတွေက ပိုဝင်လာနိုင်တယ်။

ဒီဗီဇာကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒေသခံတွေဆီက နှစ်မျိုးကြားခဲ့ရတယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ ထိုင်း ဘက်က ဆိုက်ရောက်ဗီဇာမပေးလို့ မြန်မာဘက်က မပေးတာ လို့ဆိုတယ်။ ဒီနေရာမှာ ထိုင်း ဘက် က မပေးပေမယ့် မြန်မာဘက်က ပေးလိုက်ရင်ကော မြန်မာ့ခရီးသွားလုပ်ငန်းအတွက် ပိုပြီး အကျိုး မရှိဘူးလားလို့တွေးမိတယ်။ ဇီးရိုးဘတ်ဂျက်နဲ့လာတဲ့ တရုတ်တွေကိုတောင် ဆိုက်ရောက် ဗီဇာ တွေပေးနိုင်ရင် မြန်မာနိုင်ငံထဲမှာ ငွေသုံးမယ့် ထိုင်းခရီးသွားတွေကို တန်းတူအခွင့်အရေး မပေးသင့်ဘူးလား။ ဒီလိုသာ ပေးလိုက်ရင် ကျိုက်ထီးရိုးဟာ ထိုင်းခရီးသွားတွေအတွက် အဓိက နေရာဖြစ်လာမှာသေချာတယ်။

နောက်ပုံပြင်တစ်ခုကတော့ ဘန်ကောက်က လာတဲ့ ခရီးသည်လျော့သွားမှာကို စိုးရိမ်တဲ့ လေ ကြောင်းလိုင်းတွေက ကန့်ကွက်လို့ မပေးတာလို့ဆိုတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ အစိုးရအနေနဲ့ လေကြောင်းလိုင်းတွေ ပြောသမ ျှ လိုက်လုပ်ရတဲ့အထိ မညံ့ဘူးလို့ယုံကြည်ပါတယ်။

မြန်မာဘက်က CBTA သဘောတူညီချက်ကို အသုံးပြုပြီး ယာဉ်တန်းနဲ့ ဖြတ် သန်းသွားတာက ကျွန်တော်တို့ မဲခေါင်ခရီးစဉ်ယာဉ်တန်းက ပထမဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ထပ် မြန်မာခရီးသွားတွေ လည်း ကိုယ့်ကားနဲ့ကိုယ်၊ ကိုယ့်နိုင်ငံအလံကိုထောင်ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံလမ်းမတွေပေါ်မှာ ခရီးနှင် ကြ တော့မယ်လို့လည်း ယုံကြည်ပါတယ်။

မဲခေါင်ခရီးသည် (၁)

“ကားစက်တွေကို နှိုး၊ အဝေးပြေးလမ်းပေါ်တက်လိုက်
စွန့်စားခန်းတွေ ရှာဖွေဖို့ ၊ အခက်အခဲတွေ ဘယ်လို တွေ့တွေ ကျော်လွှားစို့”

“သဘာဝရဲ့ ရင်သွေးငယ်အဖြစ် လွတ်လပ်စွာပျံသန်းနိုင်ဖို့ မွေးဖွားခဲ့တဲ့ ငါတို့
အမြင့်ဆုံးထိ ပျံသန်းနိုင်မယ့်တို့တစ်တွေ”

လူငယ်ဘ၀ နှစ်ချိုက်ခဲ့ရသော ရော့ခ်သီချင်းတစ်ပုဒ်က စာသားတစ်ချို့ ၊ ဆိုင်ကယ်နှစ်စီးနဲ့ ရွက်လွှင့်သူနှစ်ယောက်အကြောင်းရိုက်ကူးထားတဲ့ ရုပ်ရှင်မှာ ဇာတ်ဝင်တေးအဖြစ်အသုံးပြုခဲ့သော သီချင်း။ အခုအချိန်ထိ ဒီသီချင်းကိုကြားတိုင်း အင်ဂျင်စက်သံ၊ အဝေးပြေးလမ်းမကြီး၊ လွတ်လပ်မှု တို့ကို ကြားယောင်၊ မြင်ယောင်နေတုန်းပဲ။

စစ်တက္ကသိုလ်ရောက်တော့ သူငယ်ချင်းတစ်စု၊ ဆိုင်ကယ်ကိုယ်စီနဲ့ လမ်းမကြီးတွေ၊ တောလမ်း တွေအတိုင်း ခရီးသွားဖို့ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ဘဝက အဲဒီလို ခရီးသွား ဖို့ ဆိုတာမဖြစ်နိုင်ဘူး။ လူချင်းဆုံဖို့လည်း မလွယ်ဘူး။ ခွင့်ရက်ရှည်ရဖို့ဆိုတာ စိတ်မကူးနဲ့။ ဒီလို နဲ့အသက်တွေကြီးလာ၊ ရာထူးတာဝန်တွေအမျိုးမျိုးပြောင်းလဲထမ်းဆောင်လာခဲ့ပေမယ့် သူငယ် ချင်းတွေအတူခရီးမသွားနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အငြိမ်းစားယူရတဲ့အရွယ်ကိုရောက်လာတယ်။ သူများစိတ်နဲ့ နေရ တဲ့ဘဝကနေ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ်နေနိုင်တဲ့ ဘဝကိုရောက်ပြီ။ ဒီလိုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အတူစုပြီး ခရီးသွားနိုင်တဲ့အခြေအနေကိုရောက်လာတယ်။

ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းတာဝန်ထမ်းဆောင်နေချိန်က အခြားနိုင်ငံက မော်တော်ယာဉ်တွေ အုပ်စုဖွဲ့ပြီး ကိုယ့်နိုင်ငံကို ဖြတ်ကျော်မောင်းနှင်တာတွေကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ကိုယ့်ဌာနက ပါဝင်ကူ ညီရတာတွေရှိတယ်။ ဒီတော့ ကိုယ်တွေလည်း အဲဒီလို ခရီးသွားချင်တယ်။ ဒီတော့ ဘယ်နိုင်ငံတွေ ကို သွားနိုင်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြတယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ ၂၀၁၉ အောက်တိုဘာ ၃၀ ရက်နေ့မှာ မြန်မာ – ထိုင်း ကုန်းလမ်း ဆက်သွယ်ရေးနဲ့ ပတ်သက် တဲ့ CBTA သဘောတူညီချက် အသက်ဝင်လာတယ်။ အဲဒီသဘောတူညီချက်အရ မြန်မာနိုင်ငံ က မော်တော်ယာဉ်တွေ ထိုင်းနိုင်ငံထဲမှာ ခရီးသွားခွင့်ရှိလာတယ်။ ဒီတော့ ထိုင်းကို ကား မောင်းပြီး သွားလို့ရပြီ။ ဘယ်နေရာတွေကို သွားမလဲဆိုတာပဲ စဉ်းစားရတော့မယ်။

ကျွန်တော်တို့ထိုင်းနိုင်ငံကိုသွားတယ်ဆိုတာကအစိုးရတာဝန်နဲ့ဖြစ်တဲ့အတွက် ဘန် ကောက် ကို ပဲသွားခဲ့တာများတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ အခြားဒေသတွေ အထူးသဖြင့်ကျေးလက်ဒေသ တွေက လူနေမှုဘဝတွေကို မသိဘူး။ ဒါ့ကြောင့် ထိုင်းနိုင်ငံ ကျေးလက်ဒေသတွေကို ကားတွေနဲ့ ခရီး နှင် မယ်။ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တွေကိုလေ့လာမယ်လို့ စဉ်းစားကြတယ်။ အဲဒီလို သွားနိုင်ဖို့ လေ့လာတဲ့အခါ ထိုင်းနိုင်ငံထဲကနေ တဆင့် လာအိုနိုင်ငံထဲအထိ ခရီးသွားလို့ရတယ်ဆိုတာကို သိလာရတယ်။ ဒါ့ကြောင့် လာအိုနိုင်ငံထဲအထိ ဆက်သွားဖို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။

ဒီခရီးစဉ်ကို တကယ်စဉ်းစားအကောင်အထည်ဖော်တာကတော့ ခရီးသွားတာလည်း ဝါသနာပါတဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ သူစီစဉ်မှုနဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံက ခရီးသွားအေဂျင်စီတစ်ခုနဲ့ ချိတ်မိတယ်။ နိုင်ငံဖြတ်ကျော် ကားမောင်းနိုင်ဖို့အတွက်လိုအပ်တဲ့စာရွက်စာတမ်းတွေစီစဉ်ရတာက အတော်အချိန်ကြာပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မြန်မာဘက်အခြမ်းမှာ ဒီလိုခရီးစဉ်မျိုးစီစဉ်ဖူးတာမရှိသလောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် စမ်း တဝါးဝါးလုပ်ခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ခရီးစဉ်ဟာ မြန်မာ ၊ ထိုင်း ၊ လာအို သုံးနိုင်ငံခရီးစဉ်ဖြစ်တယ်၊ ဒီနိုင်ငံသုံးခုဟာ ယဉ်ကျေးမှု၊ ဘာသာရေး ဆက်စပ်မှုရှိတယ်။ မဲခေါင်မြစ်မှာ နယ်နမိတ်ဆက်စပ်နေတဲ့နိုင်ငံတွေ လည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဒီခရီးစဉ်ကို စီစဉ်သူက မဲခေါင်ခရီးစဉ်လို့ အမည်ပေးခဲ့တယ်။

မဲခေါင်ခရီးစဉ်မှာ အငြိမ်းစားဝန်ထမ်းတွေပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်သူတွေပါတယ်။ အသက် ခုနှစ်ဆယ်ကျော်ကနေ သုံးဆယ်ကျော်အထိ အရွယ်စုံပါတယ်။ ကိုယ့်ကား ကို ကိုယ်တိုင် မောင်း မယ်။ ဘန်ကောက်၊ ချင်းမိုင် စတဲ့မြို့ကြီးတွေမဝင်ဘူး။ ရှေးဟောင်းမြို့တော် တွေ၊ ကျေးလက် ဒေသတွေကို လေ့လာမယ်။ သင့်တင့်တဲ့ တည်းခိုစရာနေရာတွေကို ရွေးချယ် တည်းခိုမယ်။ လူနေ မှုဘဝတွေ၊ယဉ်ကျေးမှု၊ ဘာသာရေး အမွေအနှစ်တွေကို လေ့လာသလို အဲဒီ နေရာတွေကို စီမံ ခန့်ခွဲနေတဲ့ အစိုးရရဲ့ မူဝါဒတွေ၊ အကောင်အထည်ဖော်မှုတွေကိုလည်း လေ့လာမယ် ။ ဒီခရီး ဟာ ဇိမ်ခံခရီးစဉ်မဟုတ်ဘူး။ လွတ်လပ်မှုကို ခံစား၊ အသိပညာ ဗဟုသုတအသစ်တွေကို ရှာဖွေမယ့် ခရီးစဉ်ပါ။

“ကားစက်တွေကို နှိုး၊ အဝေးပြေးလမ်းပေါ်တက်လိုက်
စွန့်စားခန်းတွေ ရှာဖွေဖို့ ၊ အခက်အခဲတွေ ဘယ်လို တွေ့တွေ ကျော်လွှားစို့”

မဲခေါင်ခရီးစဉ်ကို သောင်းရင်းမြစ်ဘေးကနေ ရင်ခုန်စွာနဲ့စတင်ခဲ့တယ်။

အမိန့်ထုတ်လိုက် ပြန်ပြင်လိုက်
ဖွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်တာတွေများလာတဲ့အခါ
သာမန် ပြည်သူက အစ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ့်သူအဆုံး
အစိုးရမူဝါဒတွေအပေါ် စောင့်ကြည့်ရဦးမယ် ဆိုတဲ့ အမြင်တွေဖြစ်လာတာ မထူးဆန်းပါဘူး။

=========================
ဝန်ထမ်းများ ကားတင်သွင်းခွင့်မည့်ကိစ္စ စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ရှင်းလင်း ထုတ်ပြန်ချက်များ အလွန်အကျွံဖြစ်နေ၍ နှုတ်မိန့်ဖြင့် ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားကြောင်း နိုင်ငံတော်သမ္မတရုံးမှ ပြောခွင့်ရှိသူ ဦးဇော်ဌေးက သတင်းမီဒီယာများသို့ပြောသည်။

ရွှေတိဂုံ အရိပ်အောက်မှာ ( ၉ )

ရန်ကုန် ဘိုးဘိုးကြီး နဲ့မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ

တောင်ဘက်စောင်းတန်းကနေ အောက်ပစ္စယံလူသွားလမ်းလေးအတိုင်းသွားမယ်ဆိုရင် “ မူလ မင်းကွန်း ဝိပဿနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းဌာန” နဲ့ မောင်ဝိတ်ဓမ္မာရုံကြားမှာ “ ရန်ကုန် ဘိုးဘိုးကြီး သို့” လို့ ရေးထားတဲ့ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီလမ်းလေးအတိုင်းသွားတဲ့အခါ ကျောက်ပြား အဖြူ တွေ ခင်းထားတဲ့ ရင်ပြင်နဲ့ စေတီငယ်လေးနှစ်ဆူရှိတယ်။ ဒီနေရာဟာ ရွှေတိဂုံ ဘုရားရဲ့ စနေ ထောင့် နေရာ နဲ့ တစ်တန်းတည်းပဲ။

စေတီတွေရဲ ဉာဏ်တော်က ခြောက်ပေလောက်ပဲရှိမယ်။ ဘယ်ဘက်က စေတီမှာ “ သစ္စာ မဏ္ဍိုင် ဆုတောင်းပြည့်စေတီတော်” ၊ မူလ အလှုရှင်အား အမှူးထား၍ အစချီပြီး အလှုရှင် မိသားစု သုံးစုရဲ့ အမည်တွေကို ဖော်ပြထားတဲ့ ကျောက်စာတစ်ချပ်ရှိတယ်။ ထပ်မံပြုပြင်တဲ့ နှစ်ကိုတော့ ( ၂၄ – ၄ – ၂၀၀၂ ) လို့ဖော်ပြထားတယ်။

ညာဘက်က စေတီမှာ “ သစ္စာအောင်မုနိစေတီတော်” မူလအလှုရှင်အား အမှူးထား၍ အစချီပြီး အလှုှရှင်မိသားစု လေးစုရဲ့ အမည်တွေကို ဖော်ပြထားတဲ့ ကျောက်စာတစ်ချပ်ရှိတယ်။ ထပ်မံပြုပြင် တဲ့ နှစ်ကိုတော့ ( ၂၅ – ၄ – ၂၀၀၂ ) လို့ဖော်ပြထားတယ်။

အဲဒီရင်ပြင်ဘေးမှာ လှေကားတစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီလှေကားအတိုင်းဆင်းသွားရင် ရန်ကုန် ဘိုးဘိုးကြီး နတ်နန်းကိုရောက်တယ်။ အုတ်လှေကားလေးက သပ်ရပ်တယ်။ လက်တန်းတွေနဲ့၊ အောက်ခြေ လမ်းလေးကလည်း ကွန်ကရစ်လမ်း။ လမ်းအဆုံးညောင်ပင်ကြီးအောက်မှာတော့ ရန်ကုန် ဘိုးဘိုး ကြီး နတ်နန်းရှိတယ်။

နတ်နန်းပုံစံက မြင်နေကြပုံစံမဟုတ်ဘူး။ အပေါ်ကို မြှင့်ထားတယ်။ ဘယ်ညာ လှေကားနှစ်ဘက်နဲ့ တက်/ ဆင်းလုပ်လို့ရတယ်။ ညာဘက်ဘေးမှာ သဲပုံစေတီပုံစံ စေတီငယ်တစ်ဆူကို အုတ်ခုံ အမြင့် မှာတည်ထားတယ်။ ရန်ကုန်ဘိုးဘိုးကြီးမျက်နှာတော်က ရွှေချထားတယ်။ ခေါင်းပေါင်းအဖြူ၊ လည် ကတုံးအကျီ ၤဖြူနဲ့မရမ်းစေ့ရောင်ရင့်ရင်ပုဆိုးတစ်ထည်ကပ်ထားတယ်။ ကန်တော့ပွဲ နှစ်ပွဲထိုးထား တာတွေ့တယ်။ နတ်ကွန်းရဲ့ဘေးမှာ နောက်ထပ် ဘုရား စင်လေးတစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီစင်ရှေ့မှာ လည် ကတုံးအကျီ ၤ၊ ပုဆိုး အမည်း၊ အဖြူ ကွက်စိတ်နဲ့လူငယ်လေးတစ်ယောက် ပဋ္ဌာန်းရွတ်နေ တယ်။ ဘုရားစင်မှာလည်း မီးပူဇော်ထားတယ်။

ရန်ကုန်ဘိုးဘိုးကြီးနတ်နန်းရဲ့ ရှေ့မြေပြင်မှာ ကွန်ကရိအပြားနဲ့ပိတ်ထားတဲ့အပေါက်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒါက အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်တွေ ရွှေတိဂုံ ကုန်းတော်ပေါ်မှာ တပ်စွဲထားတဲ့အချိန်ကတည်ဆောက် ခဲ့ တဲ့ မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ ခဲယမ်းတိုက်ဝင်ပေါက်ပါ။ အခုနောက်ပိုင်းမှာ လုံခြုံရေးအရ ကွန်ကရစ် အပြား နဲ့ပိတ်လိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီမြေအောက်လှိုဏ်ဂူမှာ ၁၉ ၆၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလကနေ ၁၉၇၀ ပြည်နှစ် မေလ အထိ နေပြီးတရားထိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ အဘကြီးတစ်ယောက်ကို တွေ့ဆုံမေးမြန်းခွင့်ရခဲ့တယ်။ အဘကြီးက အဲဒီ အချိန်က နှစ်ဆယ် ကျော်အရွယ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ရုံးဝန်ထမ်းဘဝ။ အဲဒီမြေအောက် ဂူထဲမှာ နေတယ်။ ပုတီး စိတ်တယ်၊ တရားထိုင်တယ်။ ရုံးချိန်ရောက်ရင် ရုံးသွားတယ်။ အဘကြီးက အဲဒီ အချိန်ထဲက ရွှေတိဂုံကိုပုံမှန်တက်ပြီး တရားထိုင်၊ပုတီးစိတ်၊ သန့်ရှင်းရေးကုသိုလ်ပြုတွေလုပ်ခဲ့တာ အခု အသက် ခုနှစ်ဆယ်ကျော်၊ ရှစ်ဆယ်နီးပါးအထိပဲ။

အဘကြီးအပြောအရ အဲဒီအောက်မှာ အခန်းသုံးခန်းရှိတယ်။ ညောင်ပင်အောက်တည့်တည့် လောက်မှာ ၈ ပေ ပတ်လည် အခန်းကျဉ်းတစ်ခုရှိတယ်။ တံခါးရှိတယ်။ ဘယ် ၊ ညာမှာ ပေ ၂၀ ၊ ၂၅ လောက်ကျယ်တဲ့အခန်းကျယ်နှစ်ခုရှိတယ်။ ၁၉ ၉ ၀ ကျော်လောက်ရောက်တော့ အတွင်း ဘက် မှာမြေပြိုတာတွေရှိလာပြီး တစ်ခန်းပဲကျန်တော့တယ်။ နောက်တော့လုံခြုံရေးအရ အဝင်ဝကို ပိတ် ပစ်လိုက်ပြီး ဘေးမှာကျောက်ပြားတွေနဲ့ ရင်ပြင်လုပ်လိုက်တယ်။ မူလ ဝင်ပေါက်ကတော့ အတော် ကျယ်တယ်လို့ပြောတယ်။ အခုထိတော့ ဘေးက သရက်ပင်အောက်မှာ လေဝင် ပေါက်တစ်ခုကို တွေ့နိုင်သေးတယ်။ အဲဒီလေဝင်ပေါက်နောက်မှာ ရွှေတိဂုံဘုရားတံတိုင်းရှိတယ်။ သေနတ်ပစ် ပေါက်နေရာကနေ ကန်တော်မင်္ဂလာပန်းခြံနဲ့ ကားလမ်းကို လှမ်းမြင်ရတယ်။

အလယ်ပစ္စယံနဲ့ အောက်ပစ္စယံကြားမှာ ဒီလို မြေအောက်ခဲယမ်းတိုက် နောက်ထပ်နှစ် ခုရှိသေး တယ်။ တနင်္ဂနွေ ထောင့်ကခဲယမ်းတိုက်ကိုတော့ လုံးဝပိတ်လိုက်ပြီး အဲဒီနေရာမှာ ဝန်ထမ်းအိမ်ယာ တွေပဲ ရှိတော့တယ်။ ရာဟုထောင့်ဘက်မှာနောက်တစ်ခုရှိသေးတယ်။ အဲဒီနေရာကိုတော့ သံတံခါး နဲ့ သော့ခတ်ပိတ်ထားတယ်လို့ပြောတယ်။ ကျွန်တော်လည်းမရောက်ဖူးသေးဘူး။

ဒီနေရာမှာ ရန်ကုန်ဘိုးဘိုးကြီး နတ်ကွန်းဖြစ်လာတာ အချိန်မကြာသေးဘူး။ အဘကြီး မြေအောက် လှိုဏ်ဂူထဲမှာတရားထိုင်တဲ့အချိန်က ဒီနေရာမှာ ရန်ကုန်ဘိုးဘိုးကြီး နတ်နန်း ဆိုတာမရှိသေး ဘူး။ ညောင်ပင်အောက်မှာ ရုက္ခစိုးကို ပူဇော်ထားတဲ့ နတ်စင်လေးပဲရှိသေးတယ်။ ၁၉ ၈၀ လောက် ကျ တော့ ရန်ကုန်ဘိုးဘိုးကြီးနတ်ကွန်းဖြစ်လာတယ်။ နောင်မှာ အလှုရှင်တွေက ပြု ပြင်ရင်းနဲ့ အခု မြင်ရတဲ့ နတ်နန်း ပုံစံဖြစ်လာတာပါ။

မှတ်တမ်းတစ်ခုမှာတော့ နတ်နန်းအဖြစ် အမိုးအကာနဲ့ ပြန်ဆောက်ခဲ့တာက အေ ဝမ်းရုပ်ရှင် မိသားစု ဖြစ်ပြီး ၁၉ ၉ ၅ ခုနှစ်မှာ မင်းကွန်းကျောင်းတိုက်ဆရာတော် ဦးစီးပြီး ပြန်လည် ပြင် ဆင် တယ်။ ကိုယ်လုံးတော်ကို ရွှေချတယ်လို့တွေ့ရတယ်။

အပေါ်မှာတွေ့ရတဲ့ စေတီနှစ်ဆူ ကလည်း ၁၉ ၇၀ ပြည့်နှစ့်အထိ မရှိသေးဘူး။ ၁၉ ၇၀ မေလ ၂၀ ရက်နေ့ ကဆုန်လပြည့်နေ့ မှာမှ အဘကြီးနဲ့ သူ့မိတ်ဆွေတွေက စေတီလေးတစ်ဆူတည်တယ်။ အဲဒီနေ့ကအဘကြီး မြေ အောက်လှိုဏ်ဂူမှာတရားထိုင်တဲ့နောက်ဆုံးနေ့ပဲ။ အဘကြီးတို့တည် တော့ စေတီက ဉာဏ်တော် နှစ်တောင်လောက်ပဲ ရှိတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အလှုရှင်တစ်ယောက်က ဘေးမှာစေတီ တစ်ဆူထပ်တည် တယ်။ နောက်ဆုံးအလှုရှင်တွေက ငုံပြီး ထပ်တည်လိုက်တော့ အခုမြင်ရတဲ့ စေတီတော်ပုံ ဖြစ်လာတာပါ။

ယုံကြည် ကိုးကွယ်မှုတွေ အဆင့်ဆင့်ဖြစ်ပေါ်လာတာစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။

ကျွန်တော်နဲ့ ကန့်ကွက်သူများ


၂၀၁၅ ခုနှစ် မတ်လ ၂၇ ရက်နေ့ ရန်ကုန်မှာ ကျင်းပတဲ့ နိုင်ငံတကာ သတင်းမီဒီယာ ညီ လာခံ တစ်ခုမှာ ကျွန်တော်မိန့်ခွန်းပြောခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်က သတင်းသမားတွေ အဖမ်းခံရတာ၊ အမှု ဖွင့်ခံရတာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတင်းမီဒီယာတွေက အစိုးရနဲ့ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာနကို ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြတဲ့အချိန်ပေါ့။
ဒါ့ကြောင့် ကျွန်တော်မိန့်ခွန်းပြောနေချိန်မှာ သတင်းသမားတစ်ယောက်က ဆိုင်းဘုတ် ကိုင်ပြီး ရပ်တယ်။ ခဏနေတော့ အခန်းအပြင်ကို ထွက်သွားတယ်။
အဲဒီဆန္ဒပြမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်က ညီလာခံမှာ ရှိတဲ့ နိုင်ငံခြားသားအပါအဝင် ပရိသတ်ကို ဒီလိုဆန္ဒပြမှုဟာ မြန်မာနိုင်ငံဘယ်လောက်ပြောင်းလဲနေပြီလဲ ဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တာ ပဲ လို့မိန့်ခွန်းထဲမှာထည့်ပြောခဲ့တယ်။ ဆန္ဒပြသူကို လက်ခုပ်တီးပြီး ဂုဏ်ပြုပါလို့တောင် နောက် ဆက်တွဲဆက်ပြောခဲ့သေးတယ်။ ပရိသတ်ကလည်း လက်ခုပ်တီးပြီး ဂုဏ်ပြုခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်တော်ကတော့ စစ်သားဘဝကလာတဲ့ ဝန်ကြီးဆိုတော့ စိတ်ရှည်နိုင်တာပေါ့လေ။

အိုဘားမား နဲ့ ကန့်ကွက်သူများ


၂၀၁၄ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၁၂ ရက်နဲ့ ၁၃ ရက် နေပြည်တော်မှာ ကျင်းပတဲ့ အာဆီယံ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို အိုဘားမားလာတက်တယ်။ နိုဝင်ဘာ ၁၄ ရက်နေ့မှာ နေပြည်တော်ကနေ ရန်ကုန်ကိုသွားတယ်။ ရန်ကုန်မှာ လူငယ်လေးရာလောက်ကို မိန့်ခွန်းပြောတယ်။
အဲဒီအချိန်က အမျိုးသားပညာရေးဥပဒေကို ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြနေတဲ့အချိန်လည်းဖြစ်တယ်။ ဒီတော့ အိုဘားမား မိန့်ခွန်းပြောနေချိန်မှာပဲ အဲဒီအချိန်က အမျိုးသားပညာရေးဥပဒေကို ကန့် ကွက်နေတဲ့ လူငယ်တစ်ချို့က
“ အတုအယောင်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး” ၊ “ ပြောင်းလဲစို့” လို့ အင်္ဂလိပ်ဘာသာနဲ့ ရေးထားတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေကို ထောင်ပြကြတယ်။
အိုဘားမားကတော့ ကမ္ဘာ့အင်အားအကြီးဆုံး နိုင်ငံကြီးရဲ့ သမ္မတ ခင်ဗျားတို့နိုင်ငံမှာ စကားလာပြောနေတာကို အလေးမထားပဲ ဆိုင်းဘုတ်ထောင်ရသလားလို့ ဒေါသမထွက်ရှာဘူး။ ဒီအခမ်းအနားကို မနှောင့်ယှက်နဲ့ လို့ ဆူတာမျိုးမလုပ်ရှာဘူး။
အဲဒီဆိုင်းဘုတ်တွေကို အသံထွက်ပြီးဖတ်တယ်။ ပြီးတော့ “ ခင်ဗျား တို့ ဆိုင်းဘုတ်တွေကို ဖယ်ထားလို့ရပါတယ်ဗျာ၊ ဒါ့ကြောင့်လည်း ခင်ဗျားတို့ကို ဒီမှာလာတွေ့ တာ ပေါ့။ ကန့်ကွက်မနေပါနဲ့ ၊ ( ကျွန်တော့်ကို ) မေးခွန်းတိုက်ရိုက်မေးလို့ရပါတယ်” လို့ ပြောခဲ့တယ်။
အော် မစ္စတာ အိုဘားမား ၊ ခင်ဗျားက ဘားမား (မြန်မာ) ကိုလာပြီး စံနမူနာပြခဲ့ပေမယ့် ခင်ဗျားကို နမူနာမယူနိုင်သူ တွေလည်း ရှိသေးတယ်။