ပေးရတဲ့တန်ဖိုးလည်းနည်း၊ ကင်လို့လည်း လွယ်၊ စားရတာလည်း လွယ်တော့ ငါးသေးသေးလေးတွေက အရင်ကုန်တယ်။

ငါးကြီးတွေကတော့ တန်ဖိုးလည်းကြီး၊ အကိုင်အတွယ်မတတ်ရင် ပျက်စီးနိုင်၊ စားရတာလည်း လက်ဝင်၊ တော်ရုံလူ မကိုင်ရဲတော့ ကျန်နေတာပေါ့။

လာအို နိုင်ငံ ဗီယန်ကျင်းမြို့ အကင်ဆိုင်ကပေးတဲ့ သင်ခန်းစာပါ။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: