ယုံကြည်ရဲရင့် (၄)

“ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က (ပါတီတွင်း) ရွေးချယ်ပွဲမှာ ကျွန်မ အနေနဲ့ ထောက်ခံမဲ ၇၃% နဲ့ အနိုင်ရခဲ့တယ်။ အခုလည်း အဲဒီလို အနိုင်ရဖို့အတွက် လုပ်ရမယ့်နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ နည်းလမ်းကို သုံးရင် ထရမ့်ရဲ့ ၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အလိမ်အညာတွေကို ထောက်ခံပြောဆိုရတော့မယ်။ နိုင်ငံတော်နဲ့ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ထရမ့်ရဲ့ လုပ်ရပ် တွေကို ကူညီရတော့မယ်။

ကျွန်မအနေနဲ့ အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဘယ်တော့မှလည်း လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အောက်လွှတ်တော် အမတ်နေရာတင်မဟုတ်ဘူး၊ ဒီနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ဘယ်ရာထူးကမှ နိင်ငံတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက် ပါ့မယ်လို့ သစ္စာဆိုထားမှုထက် ပိုပြီး အရေးမကြီးဘူး။ ဒီလို သစ္စာစောင့်သိတဲ့အတွက် ဘာတွေ ပေးဆပ် ရမယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိပေမယ့် မမှုပါဘူး။

ကျွန်မတို့နိုင်ငံဟာ ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာလက်ခံတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေ ရဲ့ စေတနာ၊ ခွန်အားတွေအပေါ်မှာ ရပ်တည်နေတာပါ။ ဒါ့ကြောင့် ဒီနေ့ ပါတီတွင်းရွေးကောက်ပွဲ မှာ Harriet Hagemanအနိုင်ရသွားတာကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ သူ့ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အရှုံးကို လက်ခံပါ တယ်။ ပါတီတွင်းအကြိုရွေးကောက်ပွဲကတော့ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ရဲ့ တကယ့် အလုပ်တွေက အခုမှ စတင်မှာဖြစ်ပါတယ်။”

ပြီးခဲ့တဲ့ သြဂုတ်လ ၁၆ ရက်နေ့ ဝိုင်ယိုးမင်း ( Wyoming) ပြည်နယ် ရီပတ်ဘလီကင်ပါတီတွင်း ရွေး ကောက်ပွဲမှာ အရေးနိမ့်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် လက်ရှိ အောက်လွှတ်တော်အမတ် လစ်ဇ်ချေနီ ပြောခဲ့တဲ့ စကားအချို့ဖြစ်ပါတယ်။

အမေရိကန်နိုင်ငံရေးစနစ်အရ မဲဆန္ဒနယ်မြေတွေမှာ သက်ဆိုင်ရာပါတီဝင်တွေက လာမယ့် ရွေး ကောက်ပွဲမှာ သူတို့ပါတီကို ကိုယ်စားပြုမယ့် အမတ်လောင်းကို ရွေးရတယ်။ ပါတီက ချပေးတာ ကို မျက်စိမှိတ်လက်ခံတာမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်ပါတီဝင်မဆို အမတ်လောင်းအဖြစ် ဝင်ပြိုင်ခွင့်ရှိတယ်၊ ကိုယ့်မဲဆန္ဒနယ်က ပါတီဝင်တွေကို စည်းရုံးနိုင်ရင် ဘယ်သူမဆို အမတ်လောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ပါတီ ဥက္ကဋ္ဌကြီး ကြိုက်တိုင်း အမတ်လောင်းဖြစ်တာမဟုတ်ဘူး။

လစ်ဇ်ချေနီက ၂၀၁၆ ခုနှစ်ထဲက ဝိုင်ယိုးမင်းပြည်နယ်အောက်လွှတ်တော်အမတ်နေရာကို ရီပတ် ဘလီကင်ပါတီကနေ ဝင်ပြိုင်ပြီး နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ၂၀၁၈ ၊ ၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲတွေမှာလည်း ရီပတ်ဘလီကင်ပါတီဝင်တွေက လစ်ဇ်ချေနီကို သူတို့အမတ်လောင်းအဖြစ်ရွေးခဲ့တယ်။အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲမှာလည်း နိုင်ခဲ့တယ်။

ဝိုင်ယိုးမင်းပြည်နယ်က အစဉ်အလာအရ ရီပတ်ဘလီကင်ပါတီအားကောင်းတဲ့ ပြည်နယ်၊ ၂၀၁၆ နဲ့၂၀၂၀ သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲ နှစ်ခုလုံးမှာ ထရမ့်နိုင်ခဲ့တဲ့ပြည်နယ်ဖြစ်ပါတယ်။ ၂၀၂၀ ရွေး ကောက်ပွဲမှာဆိုရင် ထရမ့်က ဘိုင်ဒင် ကို လူထုထောက်ခံမှု ၄၃% အသာနဲ့ နိုင်ခဲ့တာပါ။

ဒါ့ကြောင့် ထရမ့်ရဲ့ ၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ဒီမိုကရက်တွေမဲခိုးတယ်ဆိုတဲ့ စွပ်စွဲချက်ကို လက်မခံတဲ့အပြင် ဇန်နဝါရီလ ၆ ရက်နေ့ အရေး အခင်း နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထရမ့်ကို ပြင်းပြင်း ထန်ထန် ဝေဖန်ခဲ့တဲ့ လစ်ဇ်ချေနီ ဟာ ပြည်နယ်ပါတီတွင်း ရွေးကောက်ပွဲမှာ မပြိုင်ခင်ထဲက ရှုံးဖို့ သေချာနေခဲ့တာပါ။

ဒါပေမယ့် လစ်ဇ်ချေနီက သူ့မိန့်ခွန်းမှာပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ ရာထူး နဲ့ နိုင်ငံတော်အပေါ် သစ္စာ စောင့်သိမှုကို မလဲနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အခြေခံမူအပေါ်မှာ ခိုင်ခိုင်မာမာရပ်တည်ပြီး အရှုံးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ တယ်။

လစ်ဇ်ချေနီက သူ့မိန့်ခွန်းမှာပဲ “ ဇန်နဝါရီ ၆ ရက်နေ့ မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ ရုန်းရင်း ဆန်ခတ်ဖြစ်မှုတွေကို အားလုံးလက်တွဲဆန့်ကျင်ရမယ်။ ဒီလို လုပ်ရပ်မျိုးကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ လက်မခံနိုင်ဘူးဆိုတာ ပြရမယ်။ ကျွန်မတို့ နိုင်ငံသမိုင်းမှာ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ ဒီဖြစ်ရပ် ကို လေ့လာပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ဒါမျိုးမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ရမယ်” လို့ပြောခဲ့တယ်။

ဒါ့အပြင် “ ရွေးကောက်ပွဲဆိုတာ ရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်နဲ့ သမ္မတ ရွေးချယ်ရေးအဖွဲ့ ( Electoral College) တို့ က ကြီးကြပ်ဆုံးဖြတ်၊ လိုအပ်ရင် တရားရုံးတွေက ပြန်လည် သုံးသပ် ရတာပါ။ လုပ်ကြံစွပ်စွဲ မှုတွေ ကို အသုံးချပြီး မတရားတဲ့နည်းနဲ့ ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစား သူတွေကို အရေးယူဖို့ပျက်ကွက်ရင် နောင်ရွေးကောက်ပွဲတွေအတွက် အစဉ်အလာဖြစ် သွား လိမ့်မယ်၊ အဲဒါဆိုရင် အမေရိကန်နိုင်ငံ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်” လို့ သတိပေးခဲ့တယ်။

ထရမ့် အနေနဲ့ လာမယ့် ၂၀၂၄ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲမှာ ရီပတ်ဘလီကင် သမ္မတ လောင်းအဖြစ် ဝင်ပြိုင်မယ်ဆိုတဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေလည်း ရှိနေတော့ လစ်ဇ်ချေနီရော ရီပတ်ဘလီကင် သမ္မတ လောင်းအဖြစ်အရွေးခံရဖို့ ပါတီတွင်းအကြိုရွေးကောက်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်မှာလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေ လည်း ပေါ်ထွက်နေ တယ်။ သူဝင်ပြိုင်ရင် နိုင်ဖို့အလားအလာတော့မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် ရီပတ်ဘလီ ကင် သမ္မတလောင်းတွေ မဲဆွယ်ပွဲ ကာလ တစ်လေ ျှာက်လုံးမှာတော့ လစ်ဇ်အနေနဲ့ ထရမ့်ကို ဝေဖန် ထောက်ပြခွင့်၊ ထရမ့် နဲ့ စကား စစ်ထိုးခွင့်တွေရနေမှာဖြစ်ပြီး ထရမ့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ရီပတ်ဘလီ ကင်ပါတီဝင်တွေသာမက တစ်နိုင်ငံလုံးက မဲဆန္ဒရှင်တွေ သိအောင် ပြောဖို့ အခွင့် အရေး ရမှာဖြစ် ပါတယ်။

လစ်ဇ်ချေနီက သူ့မိန့်ခွန်းထဲမှာ “ကျွန်မဟာ ထရမ့် နောက်တစ်ကြိမ်သမ္မတ မဖြစ်ဖို့အတွက် ကိုယ်စွမ်း ဉာဏ်စွမ်း ရှိသရွေ့ ဆောင်ရွက်သွား မယ်” လို့ ကတိပေးခဲ့တာဟာ အထက်မှာ ဖော်ပြခဲ့သလို လုပ်ဆောင်ဖို့ အတွက် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း သတင်း စကား ပါးလိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

လစ်ဇ်ချေနီ က “ပါတီတွင်းအကြိုရွေးကောက်ပွဲကတော့ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ရဲ့ တကယ့် အလုပ်တွေက အခုမှ စတင်မှာဖြစ်ပါတယ်။” လို့ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း ဝိုင်ယိုမင်း ပြည်နယ် ပါတီတွင်းရွေးကောက်ပွဲဟာ လစ်ဇ်ချေနီရဲ့ နိုင်ငံရေးခရီးအဆုံးမဟုတ်၊ ထရမ့် နဲ့ လစ်ဇ်ချေနီ စီးချင်းထိုးပွဲ အစ ဖြစ်တယ်ဆိုရင် မှားမယ်မထင်ဘူး။

သာပြော လုပ်လွဲ

တစ်နေ့က အမေဂျမ်း အကြောင်းရေးရင်းနဲ့ တပ်မတော်သား ဘ၀ မှာ ဆုံခဲ့ဖူးတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင် ဘက်တွေကို အကြောင်း စဉ်းစားမိတယ်။ တပ်မတော်သားဘ၀ ဆိုတာက တပ်ရင်း တပ်ဖွဲ့ အမျိုး မျိုး မှာ ရွှေ့ပြောင်းတာဝန်ထမ်းဆောင်ရတာဆိုတော့ လူအမျိုးမျိုး စိတ်အထွေထွေ နဲ့ ကြုံရတာပဲ။ နောက်ပြီး တပ်ရင်းအဆင့်မှာဆိုတာက လုပ်ငန်းသဘောသဘာဝအရ အတူနေ ၊ အတူစား၊ အတူ သွား၊ အတူအိပ် ရတဲ့အချိန်က ပိုများတော့ တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက် ပိုသိကြတာပေါ့။

ဒါ့ကြောင့် ကိုယ့်အထက်အရာရှိတွေထဲမှာရော၊ လက်အောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေထဲမှာရော၊ အဆင့်တူ လုပ်ဖော်ကိုင်ဘက်တွေထဲမှာပါ နမူနာယူလေးစားလောက်တဲ့ သူများနဲ့ ကြုံခဲ့ဖူးသလို တာဝန်အရ သာ တွဲလုပ်ရပေမယ့် ကိုယ်ပေါင်း စိတ်ခွာနေခဲ့ရသူတွေနဲ့လည်း ကြုံခဲ့ဖူးတယ်။ ပြုံးစရာ အမူ အကျင့်ရှိသူတွေနဲ့ လက်တွဲခဲ့ရသလို ပြန်မပြောချင်လောက်အောင် စိတ်ပျက်စရာ အမူ အကျင့် ရှိသူတွေနဲ့ လည်း တွဲခဲ့ရဖူးတယ်။

တစ်ခါမှာတော့ ကျွန်တော်ဟာ အသစ်ဖွဲ့စည်းစ တပ်ရင်းတစ်ခုမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတယ်။ အသစ်ဖွဲ့စည်းတာဖြစ်တဲ့အတွက် တပ်ရင်း တပ်ဖွဲ့ အသီးသီးက အရာရှိတွေ၊ ရဲဘော်တွေ တပ်ရင်း အသစ်မှာလာစုကြတာပေါ့။တပ်ရင်း တည်ထောင်စဆိုတော့ စစ်ဆင်ရေး ၊ လုံခြုံရေး တာဝန်တွေ မထမ်းဆောင်ရ သေးဘူး။ တပ်ရင်းတည်ဆောက်ရေးအတွက်ပဲ လုပ်နေတဲ့အချိန်ပါ။

အဲဒီမှာ အရာရှိ စစ်သည်အများစုက အခုမှ စတွေ့ကြတာဆိုတော့ ကိုယ့်အကြောင်း သူမသိ၊ သူ့ အကြောင်း ကိုယ်မသိ၊လုပ်ရင်းကိုင်ရင်းနဲ့လက်အောက်ကလည်းအထက်ကို ၊ အထက်ကလည်း လက်အောက် ကို အကဲဖြတ်ရတာပေါ့။

တစ်ချို့သူတွေကတော့ အရင်တပ်ရင်းတုန်းက အဖြစ်အပျက်တွေကို ဖုံးထားပြီး ခြောက်ပြစ် ကင်း သဲလဲစင် ပုံစံ ဖမ်းနေတာလည်းရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် မကြာပါဘူး၊ အဲဒီတပ်ရင်းက ထပ်ပြောင်း လာတဲ့ စစ်သည်တွေရောက်လာပြီး ဖုံးထားသမ ျှ ပေါ်သွားတာလည်း ရှိတယ်။ တစ်ချို့ကတော့ အရင် တပ်ရင်းက ရလာတဲ့ ကောင်းတဲ့အတွေ့အကြုံတွေကို တပ်ရင်းအသစ်မှာ အသုံးချနိုင်အောင် စိတ် ကောင်းစေတနာနဲ့ ကြိုးစားတာလည်း ရှိတယ်။ အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံပါပဲ။

အဲဒီတပ်ရင်းမှာ ထူးထူးခြားခြား စကားအလွန်ပြောတဲ့ တပ်ကြပ်ကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ကြုံခဲ့ဖူးတယ်။ သူ စကားပြောတာကတော့ လက်အောက် စစ်သည်တွေတင် မဟုတ်ဘူး၊အထက်အရာရှိတွေပါ ဆလံသရတယ်။ ဆရာကြီးက တပ်ကြပ်ကြီး ဆိုတော့ သူ့တပ်စု တင်မကဘူး၊ တာဝန်ကြပ်ကြီး တာဝန်ယူရတဲ့နေဆိုရင် အခြားတပ်ခွဲက စစ်သည်တွေကိုပါ အလုပ်တာဝန်ခွဲတာ၊ တပ်ရင်း အတွင်း လှည့်လည် စစ်ဆေးစီမံခန့်ခွဲတာတွေလုပ်ရတာပေါ့။ ဒီတော့ သူ့စကားဒဏ်ကို သူ့တပ်စု၊ သူ့တပ် ခွဲတင်မဟုတ်ဘူး၊ တပ်ရင်းတစ်ရင်းလုံးခံရတော့တာပဲ။

ဆရာကြီးက စကားပြောရတာ ဝါသနာအလွန်ကြီးတော့ စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးရရင် မရပ် တော့ဘူး။ သူ့ရှေ့မှာ ရဲဘော်တွေကို တန်းစီပြီးပြီဆိုတာနဲ့ စပ်မိစပ်ရာ အကုန်ပြောတော့တာပဲ။ တစ်ခါ တစ်လေ သူက တဆင့် အထက်အရာရှိကို တန်းအပ်ရမှာ
ဖြစ်ပေမယ့် သူပြောချင်တာတွေ ပြောနေတာနဲ့ တန်းအပ်တဲ့ အဆင့်ကို မရောက်တော့ဘူး။ နောက်ဆုံး စောင့်နေတဲ့ အရာရှိက “ ကဲ ဆရာကြီး ရပါပြီ၊ တန်းအပ်ပါတော့၊ လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ရအောင် ” ဆိုပြီး ပြောမှ ဆရာကြီး မိန့်ခွန်းအဆုံးသတ်တော့တယ်။

ဆရာကြီး စကားကြောရှည်ပုံကတော့ ရဲဘော်တွေကြားမှာ ပြောစမှတ်တွင်တယ်။ တစ်ခါက သင် တန်းသွားမယ့် ရဲဘော်တွေကို တန်းစီပြီး မှာလိုက်တာ ရထားပါ လွတ်သွားတယ်။ တာဝန်ကြပ်ကြီး အနေနဲ့ လိုင်းခန်းတွေ လိုက်ကြည့်ရင်း တွေ့တဲ့ အိမ်ထောင်သည်အမျိုးသမီးတွေကို ရပ်စကား ပြောလိုက်တာ ထမင်းအိုးတောင်ပျက်သတဲ့။

တကယ်တော့ စကားများတဲ့သူတိုင်း စိတ်ပျက်စရာကောင်းတာတော့မဟုတ်ဘူး။
အတွေ့အကြုံ ၊ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတဲ့သူတွေဆိုရင်တော့ ဘယ်လောက်ပြောပြော နားထောင်လို့ မငြီးဘူးပေါ့။ ဒါပေ မယ့် ခက်တာက ကျွန်တော်တို့ ဆရာကြီးက အဲဒီလို အတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတ ရှိသူလည်း မဟုတ် ပြန်ဘူး။ ဖတ်ဖူးတဲ့ မှတ်ဖူးတဲ့ စာတိုပေစလေးတွေ၊ မပြည့်မစုံ အတွေ့အကြုံလေးတွေကိုပဲ အကြိမ် ကြိမ် ပြန်ပြောနေတာ။ ရဲဘော်တွေက နားထောင်ရတာများလာတော့ ဆရာကြီး စကားစလိုက် တာနဲ့ ဘာပြီးရင် ဘာပြောတော့မယ်ဆိုတာ အလွတ်တောင်ရနေပြီ။

နောက်ပြီး နည်းနည်းသိတဲ့သူက လုံးလုံးမသိတဲ့သူထက် အန္တရာယ်ကြီးတယ် ဆိုတာ အမှန်ပဲ။ ဆရာကြီး ကို ဦးဆောင်ပြီး လုပ်ခိုင်းလိုက်တိုင်း လွဲတာများတယ်။ အထက်အရာရှိက ညွှန်ကြား လိုက်တာက တစ်မျိုး၊ ဆရာကြီးက ဒါမျိုးဆိုတာက ဒီလိုလုပ်ရတာ၊ ငါသိတာပေါ့ ဆိုပြီး အောက်ကို ဆက်ခိုင်းလိုက်ရင် တစ်လွဲဖြစ်ပြီး အစက ပြန်လုပ်ရတာများတယ်။ ကြာတော့ ရဲဘော်တွေက ဆရာ ကြီး တစ်ခုခု ခိုင်းပြီးဆိုရင် “ ခဏစောင့်ဦး၊ ဗိုလ်ကြီးလာရင် ဘာပြောဦး၊ ဘာပြင်ဦးမလဲ မသိဘူး” ဆိုပြီး ယောင်ပေပေနဲ့ အချိန်ဆွဲနေတာများတယ်။

ဆရာကြီးကတော့ ကိုယ့်အကြောင်း ကိုယ်သိပုံမရ၊ ဒါမှမဟုတ် သိပေမယ့် မသိဟန်ဆောင်ပြီး နေ သလား မပြောတတ်ဘူး။ ထင်ရာမြင်ရာ ပြော ၊ အလွဲလွဲအချော်ချော် လုပ်တာကို မပြင်ဘူး။ ဒီလို နဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ရဲဘော်တွေက ဆရာကြီးကို “ အပြောကတော့ သာပါရဲ့၊ အလုပ်မဖြစ်ဘူး” ဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ “ သာပြော ၊လုပ်လွဲ” ဆိုပြီး ကင်ပွန်းတပ်လိုက်တယ်။ အတိုကောက်ကတော့ “ ဆရာ ကြီး သာပြော” ပေါ့။ နောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ကပါ ဆရာကြီး သာပြော ဆိုတာကို အသိအမှတ် ပြုပြီး “ ဆရာကြီး သာပြော နဲ့ လုပ်မှာဟ၊ သေသေချာချာလိုက်ကြည့်ဦး” ဆိုပြီး အချင်းချင်း သတိ ပေးရတာမျိုးဖြစ်လာတယ်။

ကျွန်တော် အဲဒီတပ်ရင်းက ပြောင်းလာပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ဆရာကြီး သာပြော နဲ့ မတွေ့တော့ ဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုတစ်လော သူ့ကို ပဲ သတိရနေမိတယ်။ တစ်ချိန်ကတော့ ဆရာကြီးကို ပြောင် စရာ နောက်စရာ အဖြစ် သဘောထားခဲ့ပေမယ့် ဘဝမှာ သူလို လူစား အများကြီး ကြုံခဲ့ပြီးတဲ့ နောက် ဆရာကြီးကို အပြစ်မမြင်တော့ဘူး။ ဒါ့ကြောင့် အခုအချိန်များ ဆရာကြီးနဲ့ ပြန်တွေ့ရင် “ ဆရာကြီး သာပြော ရေ၊ ဆရာကြီးက ဘာဟုတ်သေးလို့တုန်း၊ ကျွန်တော်တော့ မောင်သာဆိုး နဲ့ တွေ့ဖူးပြီ” လို့ ပြောပြချင်တယ်။

အမေဂျမ်း

xxx ဒီနေ့ ဒီရက် ဒီအချိန် ဒီနာရီ မှာ ဒီသား ဒီသမီး ဒီမိသားစု ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာ၊ စီးပွား လာဘ်လာဘများ ပြည့်စုံပြီး အလှုရေစက် လက်နဲ့မကွာ လှုနိုင်ပါရစေ၊ လုပ်ငန်းခွင်များ လည်း အောင်မြင်ပါရစေ၊ အောင်မြင်အောင်လည်း အမေကြီးစောင့်ရှောက် ပေးပါ ၊ ထီးရောက် နန်းရောက် ခစားတဲ့ အချိန်က စပြီး ထူးခြားပါစေ၊ သာယာပါစေ၊ အောင်မြင်ပါစေ၊လေး မျက်နှာ လေးတံခါးဖွင့်ပါ။ ကိုးမျက်နှာ ကိုးတံခါးဖွင့်ပါ၊ ဆယ်မျက်နှာ ဆယ်တံခါးဖွင့်ပါ။ မစပါ အမေ၊ စောင့်ရှောက်ပါအမေxxxx

နန်းထိန်းကြီးရဲ့ အသံက လေးလေးမှန်မှန်ပေါ်ထွက်နေတယ်။ နန်းထိန်းကြီး ပူဇော်ပသနေတဲ့ အမေ ဆိုတာက “ အမေဂျမ်း” နတ်ပါ။

ဒီနန်းက အမေဂျမ်း နန်းရင်း ၊ တံတားဦးမြို့နယ် အေးကြည်ရွာမှာရှိတယ်။ နေပြည်တော်- မန္တလေး အမြန်လမ်းအတိုင်း နေပြည်တော်က လာရင် မိုင်တိုင် ၃၄၇ အကျော် လမ်းညာဘက် အခြမ်းမှာ “မန္တလေးတိုင်း၊ တံတားဦး မြို့နယ်၊ အေးကြည်ရွာ၊ အမေဂျမ်းနန်းရင်း” ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ရှိတယ်။ အေးကြည်ရွာကို အေးကြည်ကုန်းရွာလို့လည်းခေါ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဆိုင်းဘုတ်မှာ ရေးထားတဲ့ တရားဝင် အမည် ကတော့ အေးကြည်ရွာပဲ။ အဲဒီဆိုင်းဘုတ်ကနေ ကိုက် တစ်ရာလောက် မောင်းဝင်လိုက်ရင် အေးကြည်ရွာ ထိပ်ကို ရောက်မယ် ၊ ရွာထိပ်ကနေ ဘယ်ဘက်ကို ချိုးဝင်ပြီးမောင်းလိုက်ရင် အမေဂျမ်း နန်းရင်း ကို ရောက်ပါတယ်။

ကျွန်တော်နဲ့ အမေဂျမ်းနတ် က မစိမ်းပါဘူး။ ၂၀၀၁၊ ၂၀၀၂ ကျွန်တော်တို့ တပ်ရင်း တံတားဦး လေယာဉ်ကွင်း လုံခြုံရေး တာဝန်ယူရချိန်ထဲက အမေဂျမ်း နဲ့ တွေ့ခဲ့တာပါ။

ကျွန်တော်တို့ တပ်မတော်သားအများစုကတော့ တာဝန်အရ နယ်မြေ ဒေသမျိုးစုံကို ရောက်တဲ့ အခါ သက်ဆိုင်ရာဒေသခံများရဲ့ အစဉ်အလာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုတွေ၊ ရိုးရာဓလေ့ထုံးစံတွေကို အလေးထား အသိအမှတ်ပြုပြီး တတ်နိုင်သလောက် ပါဝင်ဆောင်ရွက် လေ့ရှိပါတယ်။ ကိုယ်က ဧည့်သည်ဖြစ်တဲ့အတွက် အိမ်ရှင်များရဲ့ ဓလေ့ထုံးစံကို လေးစား လိုက်နာရတယ်။ တကယ်လို့ ကိုယ်ယုံကြည် ကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာရဲ့ အဆုံးအမနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလို့ ယူဆ ဖွယ်ရာရှိရင်တောင် စော်ကားသလို မဖြစ်အောင် စောင့်ထိန်းပေးကြပါ တယ်။ အဲဒီလို လုပ်ဆောင် တဲ့ အတွက် အိမ်ရှင်ရော၊ ဧည့်သည်မှာ နေထိုင်သွားလာလုပ်ကိုင်ရတာ စိတ်ရှင်း၊ စိတ်သန့်တာ ပေါ့။

တံတားဦးက အမေဂျမ်းနယ်မြေ။ တကယ်တော့ အမေဂျမ်း နန်းရင်း နဲ့ အေးကြည်ကုန်း ရွာမူလ နေရာက အခု တံတားဦးလေယာဉ်ကွင်းနယ်မြေထဲမှာရှိတာ၊ လေယာဉ်ကွင်းစီမံကိန်း အကောင်အထည်ဖော်မှ အခု ရွာသစ်နေရာကို ရွှေ့ပြောင်းခံရတာ။ ဒါ့ကြောင့် လေယာဉ်ကွင်း ဝန်ထမ်းတွေက လုံခြုံရေးတာဝန်ယူမယ့် ကျွန်တော့်ကို အမေဂျမ်း နန်းကို သွားဖို့ တိုက်တွန်း တယ်။

ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်လည်း အေးကြည်ရွာက အမေဂျမ်းနန်းရင်းကို ရောက်ခဲ့တယ်။ နန်းထိန်း အမေကြီးနာမည်က ဒေါ်စိန်တဲ့။ အသက်ငါးဆယ်ကျော်၊အညာသူကြီးပါပဲ။ သူ့ရှေ့ နန်းထိန်းက ဖွားအေးသင် ၊ အဒေါ်တော်တယ်။ သားသမီးမရှိတဲ့အတွက် ဒေါ်စိန်ကို လွှဲပေးခဲ့တာ။ ထုံးစံ အတိုင်း ကြက်သားဟင်း၊ လက်ဖက်အသား၊ ထန်းရည်ဆက်တယ်။ ပါလာတဲ့ ဒေသခံက နန်းထိန်း ကို ဘယ်သူဘယ်ဝါပါဆိုတာကို ရှင်းပြ၊ အမေဂျမ်းကို ပင့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ တပ်ရင်းကို အပ်ပေး ဖို့ ပြောတယ်။

ကျွန်တော်က အဲဒီအချိန်ထိ နတ်ဝင်တယ်၊ နတ်ပူးတယ်ဆိုတာမျိုးကို မကြုံဘူးတော့ ဘာတွေ မြင်ရ၊ ကြားရမလဲဆိုပြီး အတော်စိတ်ဝင်စားတယ်။ တကယ်ပဲ အမေဂျမ်း ဝင်လာသလား မဝင် လာ သလားတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ပထမတွေ့နေရတဲ့ ရိုးရိုးအေးအေး အညာသူ နန်းထိန်းကြီးဟာ လေသံရော၊ မျက်နှာအမူအရာပါပြောင်းသွားတာတော့ အမှန်ပဲ။

အမေဂျမ်း ဆိုတာက သိတဲ့အတိုင်းပဲ။ စကားအပြောအဆို ကြမ်းတမ်းတာဆိုတော့ မလွယ်ဘူး။ ပထမပိုင်းကတော့ မဆိုးလှဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဆူဆူဆဲဆဲ သတိပေးတော့တာပဲ။ ကျွန် တော့်ရှေ့က တာဝန်ထမ်းဆောင်သွားသူတွေ လုပ်ခဲ့တာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြောတာလည်း ပါရဲ့။ ကျွန်တော်ကို ရွာသူရွာသားတွေကို ဒုက္ခမပေးဖို့ သတိပေးတာလည်း ပါရဲ့။

အမေဂျမ်း စိတ်တိုတာလည်း မဆန်းပါဘူး။ အဲဒီအချိန်က အေးကြည်ကုန်းရွာက ရွှေ့ပြီးတာ မကြာ သေးဘူး။ လေယာဉ်ကွင်းနေရာမှာ ရှိတဲ့ လယ်တွေ၊ ယာတွေ အကုန်ထားခဲ့ရတယ်။ လေ ျှာ်ကြေး လည်းမရဘူး။ အခု လက်ရှိနေရာကို ရောက်တော့လည်း မူလရှိပြီးသားရွာတွေရဲ့ စိုက်ပျိုးမြေတွေ ပေါ်မှာ အကွက်ရိုက်ပြီးနေရာချပေးတာဆိုတော့ မူလဒေသခံတွေကလည်း မကြည်ဖြူဘူး။ နောက်ပြီး ပစ္စည်းတွေရွှေ့တော့လည်း ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းနဲ့ နတ်နန်းကိုသာ အပြည့်အစုံ ရွှေ့ပေးတာ။ ကျန်တဲ့အိမ်တွေက ကားတစ်စီးတစ်ခေါက်ပဲ ရတယ်။ ကျန်တာ ကိုယ့်အစီအစဉ် နဲ့ ကိုယ်သယ်ရတယ်။ အဲဒီအချိန်က အမြန်လမ်းလည်းမရှိသေးတော့ တံတားဦး- ကျောက်ဆည် လမ်းဘက်က လှည့်ပတ်လာရတော့ မလွယ်လှဘူး။

ဒီတော့ “ လူလို မှ နတ်လို၊ နတ်လိုမှ ဂြိုလ်မ ” ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်း သူ့ဒေသကလူတွေ စိတ်မချမ်းသာ တော့ အမေဂျမ်းလည်း ဒေါသထွက်တော့တာပေါ့။ နောက်ဆုံး ဆူလို့ ပူလို့ အားရ၊ ကျွန်တော်ကလည်း စိတ်ချပါ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို မစော်ကားပါဘူး။ ရွာကိုလည်း စောင့်ရှောက် ပါ့မယ် ကတိတွေပေးပြီးတဲ့အခါ အမေဂျမ်းလည်း ပြန်ထွက်သွားတော့တယ်။ အမေဂျမ်း ပြန်သွားတော့ နန်းထိန်း အမေကြီး ကလည်း သူမဟုတ်သလိုပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တံတားဦး လေယာဉ်ကွင်းမှာ တာဝန် ထမ်းဆောင်စဉ်ကာလမှာတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ ပြီးသွားခဲ့တယ်။

၂၀၁၂ ခုနှစ် နှစ်ဆန်းပိုင်းမှာ ဌာန တာဝန်နဲ့ ကျောက်ဆည်၊တံတားဦးဘက်ရောက်ရင်း အမေဂျမ်း နန်းကို ရောက်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အမြန်လမ်းပေါက်နေပြီ။ ရွာသူရွာသားတွေလည်း အရောင်း အဝယ်လုပ်၊အလုပ်အကိုင် အခြေအနေကောင်းနေပုံပဲ။ လေယာဉ်ကွင်းအတွက်အသိမ်းခံရတဲ့မြေ တွေ လျော်ကြေးပေးမယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေလည်း ထွက်နေတယ်။ အရင်က တံတားဦးမှာ တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးပါတယ်ဆိုပြီး မိတ်ဆက်၊ ရိုးရာအစဉ်အလာအတိုင်းလုပ်သင့်တာလုပ်တယ်။ ဒီတစ် ခါတော့ အမေဂျမ်း ဒေါသမကြီးတော့ဘူး။ လူလို မှ နတ်လို ဆိုတာကိုး။

ဒီတစ်ခေါက် မန္တလေးဘက်ခရီးသွားဖို့ ကြုံလာတော့ အမေဂျမ်း နန်းကို သတိရပြီး ဝင်ခဲ့တယ်။ ဆု တောင်းဖို့လည်းမရှိ၊ စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် အပ်နှံစရာအကြောင်းလည်းမရှိဘူး။ နေခဲ့ဖူးတဲ့ ဒေသ တစ်ခုကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဆွေမျိုးသားချင်း ကြီးဒေါ်ကြီးကို ဝင်ဂါရ၀ ပြုတဲ့ သဘောပါပဲ။

နန်းကို ရောက်တော့ နန်းထိန်းက အမေစိန်ပဲ။ အခုတော့ အသက် ၇၀ကျော်နေပြီ။ လှုပ်ရှားတာ တောင် သွက်သွက်လက်လက်မရှိလှတော့ဘူး။ နန်းအကြောင်းမေးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကတော့ နတ်ပွဲ မလုပ် နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒီနှစ်ကတော့ မနက် ၇ နာရီ ကနေ ညနေ ၆ နာရီအထိပဲ ကျင်းပတယ်။ အရင်လို တစ်ညလုံး ကတာမရှိတော့ဘူး။ ညအိပ် ဧည့် သည်လည်း လက်မခံဘူး။ ကိုဗစ် မဖြစ် ခင် နှစ်တွေလိုတော့ မစည်ဘူးပေါ့လို့ ဆိုတယ်။ ရွာ စီးပွားရေးရော ဆိုတော့ ဒီလိုပါပဲ တဲ့။ အေးချမ်းရဲ့ လားဆိုတော့ ဒီလိုပါပဲ တဲ့။ ဒီလိုပါပဲ ဆိုတာ အများနည်းတူပေါ့ ဆိုတဲ့ သဘောထင်ပါရဲ့။

အမေစိန်ကို ကျွန်တော် အရင်က တံတားဦး လေယာဉ်ကွင်းမှာ တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးတဲ့ အကြောင်း၊ အမေဂျမ်းဆီမှာ ကျွန်တော်တို့တပ်ဖွဲ့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့အပ် ဖူးတဲ့အကြောင်း ပြော ပြီး နန်းထုံးစံအတိုင်း ပူဇော်ပသရာမှ လုပ်ဆောင်ရမယ့် ကိစ္စတွေကို အပ်လိုက်တယ်။

အမေစိန်က “လေယာဉ်ကွင်း မှာနေဖူးတယ်ဆိုတော့ အမေကြီးကို ပင့်ဦးမလား” လို့ မေးတယ်။ ကျွန်တော်က မပင့်ပါနဲ့တော့၊ ပူဇော်ပသတာပဲလုပ်ပေးပါလို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ တော်ကြာ အမေဂျမ်း ဒေါသထွက်ပြီး ကိုယ်နဲ့ မဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေအတွက်ပါ ရောပြီး အဆဲခံနေရရင် မလွယ်ဘူး။ လူလိုမှ နတ်လို ၊ နတ်လိုမှ ဂြိုလ်မ ဆိုတော့ အခုအချိန်ဆို အမေဂျမ်း ဒေါသထွက် နေမှာ သေချာတယ်။ အမေဂျမ်းဒေါသကို ရင်မဆိုင်ရဲလို့သာ၊ တကယ်တော့ အမေဂျမ်း အေးကြည်ရွာကနေ နေပြည်တော်ဘက်လည်း တစ်ခေါက်တစ်ကျင်းသွားပါဦးလို့ ပြောချင်တာ။

ရွှေ ဖိနပ် နဲ့ ငွေ နားဆွဲ

ဗြိတိန် ဝန်ကြီးချုပ် ဘောရစ် ဂျွန်ဆင်ရဲ့ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံနိုင်ဖို့အတွက် ကွန်ဆာဗေးတစ် ပါတီ ခေါင်းဆောင်ရွေးချယ်ပွဲကမပြီးသေးဘူး။ကွန်ဆာဗေးတစ် ပါတီ လွှတ်တော်အမတ်တွေရဲ့ ထောက်ခံ မှု ရဖို့ ယှဉ်ပြိုင်ရတဲ့အဆင့်ပြီးပေမယ့် ပါတီဝင်တွေမဲပေးဆုံးဖြတ်ရမယ့် အဆင့်အတွက် ပြင်ဆင်နေ ကြတယ်။ ပါတီဝင်တွေက စက်တင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့မှာ မဲပေးပြီး ပါတီခေါင်းဆောင်သစ်ကို စက် တင်ဘာလ ၅ ရက်နေ့မှာ ကြေညာမယ်။

ဘောရစ်ဂျွန်ဆင်က ဇူလိုင်လ ၇ ရက်နေ့မှာ ရာထူးက နုတ်ထွက်တာဆိုတော့ ခေါင်းဆောင်သစ် ရွေးဖို့အတွက် နှစ်လလောက် အချိန်ယူရတဲ့သဘောပဲ။ ကြာလိုက်တာဆိုပြီး အပြစ်တင်လို့တော့ မရဘူး။ ပါတီတွင်း ဒီမိုကရေစီ ရှင်သန်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အောက်ခြေပါတီဝင်တွေရဲ့ထောက်ခံမှု နဲ့ ပါတီခေါင်းဆောင်နေရာကို ရယူရမှာပဲ။ ပါတီခေါင်းဆောင်ရာထူးကို အမွေပေးသလို လွှဲပေး လို့မရ သလို ဘိုးဘွားပိုင် ပစ္စည်းလို တစ်သက်လုံး ယူထားချင်လို့လည်းမရဘူး။

ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီစည်းမျဉ်းအရ ပါတီခေါင်းဆောင်နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မယ်ဆိုရင် အနည်း ဆုံးလွှတ်တော်အမတ် နှစ်ဆယ်ရဲ့ ထောက်ခံမှုရဖို့လိုတယ်။ အဲဒီလို အမည်စာရင်းတင်သွင်းလာတဲ့ သူတွေကို ကွန်ဆာဗေးတစ်လွှတ်တော်အမတ်တွေ ( လက်ရှိ ၃၅၇ယောက်) က လျို့ဝှက်မဲ ပေးရ တယ်။ ပထမအကြိမ် မဲပေးမှုမှာ အနည်းဆုံးထောက်ခံမဲ ၃၀ မရတဲ့သူတွေ နောက်တစ်ဆင့် မဲပေးမှုမှာ မပါတော့ဘူး။ နောက် အဆင့်မဲပေးမှုတွေမှာ ထောက်ခံမဲ အနည်းဆုံးရတဲ့သူကို စာရင်း က ပယ်ဖျက်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ နောက် ဆုံးမှာ မဲအများဆုံးရတဲ့နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တဲ့အထိ အကြိမ်ကြိမ် မဲပေးရတယ်။ နောက်ဆုံးအဆင့် ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကို ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီဝင် အဖြစ် မှတ်ပုံ တင်ထားတဲ့ ပါတီဝင်တွေက မဲပေး ရွေးချယ်ရမယ်။

အခု ပါတီခေါင်းဆောင်ရွေးချယ်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်တဲ့သူ ရှစ်ယောက်ရှိတယ်။ ကွန်ဆာဗေးတစ် အမတ် တွေ ငါးကြိမ်မဲပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘောရစ်ဂျွန်ဆင် အစိုးရအဖွဲ့ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဟောင်း Rishi Sunak နဲ့ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဟောင်း Lizci Truss ( Elizabeth Truss) တို့ နှစ်ယောက်ဘဲ ဆန်ခါ တင်ကျန်ခဲ့တယ်။

အခုအချိန်မှာတော့ ပါတီခေါင်းဆောင်နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်သူ နှစ်ဦးဟာ ပါတီဝင်တွေကြားမှာ မဲဆွယ်စည်းရုံးနေသလို နှစ်ယောက်ယှဉ်ပြိုင် စကားစစ်ထိုးပွဲတွေလည်း လုပ်နေကြတယ်။ ဒါပေ မယ့် နှစ်ယောက်လုံးက ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီဝင်တွေဆိုတော့ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံခြားရေး မူဝါဒတွေမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားမှုမရှိဘူး။

ဒီတော့ ပါတီဝင်တွေက ကိုယ်စားလှယ်လောင်းနှစ်ယောက်ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အရည်အသွေးတွေ ကို ပိုပြီးအလေးထား သုံးသပ်လာကြတယ်။ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းနှစ်ယောက်အနက် ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးဟောင်း Rishi Sunak ရဲ့ ယောက္ခမက အိန္ဒိယ ဘီလျံနာသူဌေး N. R. Narayana Murthy ၊ Rishi Sunak နဲ့ သူ့ဇနီးက ဗြိတိန်နိုင်ငံရဲ့ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်စာရင်းမှာ နံပါတ် ၂၂၂ ချိတ်တယ်။

နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဟောင်း Liz Truss ရဲ့ မိဘတွေက သင်္ချာပါမောက္ခနဲ့ သူနာပြုဆရာမ၊ ခင်ပွန်း ဖြစ်သူက စာရင်းကိုင်။ လူလတ်တန်းစားမိသားစုပဲ။

မိသားစုနောက်ခံ မတူတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကလည်း မတူဘူး။ Rishi Sunak က မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးဆင်းတဲ့အချိန်မှာ ပေါင် ၄၅၀ တန်ဖိနပ်ကို ဝတ်သွား တယ်။ Liz Truss က လေးပေါင်ခွဲပဲပေးရတဲ့ နားဆွဲကို ဝတ် တယ်။ ဒီတော့ ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီဝင်တွေက Rishi Sunak လို ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဟာ စီးပွားရေးကျပ်တည်းမှုဒဏ်ကို ခံနေရတဲ့ ပြည်သူတွေကို စာနာ နားလည်နိုင်ပါ့မလား ဆိုပြီး မေးခွန်း ထုတ်ကြတယ်။ စကားဝိုင်းတွေမှာ အဲဒီမေးခွန်းကို မေးကြတယ်။ ပေါင် ၄၅၀ ဆိုတာ အခြေခံလူတန်း စားတွေအတွက် ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ သိပါသလား ဆိုပြီး ဝေဖန်ကြတယ်။

ဒီလို ပြောတော့ Rishi Sunak က ငွေကြေးချမ်းသာလို့ ဝတ်တာပဲ။ အပြစ်တင်စရာလားလို့ စောဒက တက်သူလည်းရှိနိုင်တယ်။ ဒီဖြစ်စဉ်မှာ အဓိက ပြဿနာက နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်လုပ်မယ့် သူ မှာ လူထုခံစားနေရတဲ့ အခက်အခဲတွေ၊ ဒုက္ခတွေကို စာနာနားလည်နိုင်တဲ့ နှလုံးသား ရှိမရှိ ဆိုတဲ့ ပြဿနာပဲ။

ဒါ့ကြောင့် Rishi Sunak ဟာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ငယ်စဉ်ဘဝက ရုန်းကန်ကြိုးစားခဲ့ရတယ်။ အခု ပြည်သူတွေ ငွေကြေးဖောင်းပွမှု၊ လူနေမှုစရိတ်ကြီးမြင့်မှု တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရုန်းကန်နေရတာကို စာနာ ပါတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း အသည်းအသန်ရှင်းပြနေရတယ်။

ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီခေါင်းဆောင်ရွေးချယ်ပွဲကတော့ အဖြေမထွက်သေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် လူထုသဘောထား၊ လူထု ဆန္ဒကို အလေးထားတဲ့ နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်တွေ နဲ့ မိသားစုဝင်တွေ ဟာသူတို့ရဲ့ ပုဂ္ဂလိကဘ၀ နေထိုင်ပြုမူသွားလာမှု၊ဝတ်စားဆင်ယင်မှု တွေကို အထူး သတိပြု ဆောင် ရွက်ကြတယ်၊ အီမေလ်ဒါမားကို့စ်ရဲ့ ဖိနပ်များ၊ ဂရေ့စ် မူဂါဘီရဲ့ Gucci လက်ကိုင်အိတ်များ၊ ကင်မ်ဂျုံအန် ရဲ့ ပြင်သစ်ဝိုင်ပုလင်းများ ဆိုတဲ့ အမည်းစက်မျိုးတွေ စွန်းထင်းမှုမရှိအောင် ဂရုစိုက် ကြတယ် ဆိုတဲ့ သင်ခန်းစာကိုတော့ ကောင်းကောင်းတွေ့နေရပါပြီ။

ကြောက်ခေတ် ဈေးသည်

ဝါးလုံးတန်းမှာ ပလတ်စတစ်အိတ်လေးတွေ တွဲလောင်းဆွဲထားတယ်။ မြေကြီးပေါ်မှာ ရေသန့် ဘူး လေးတွေထောင်ထားတယ်။ ပလတ်စတစ်အိတ်တွေထဲမှာ မ ျှစ်စိုတွေ ၊ မ ျှစ်ပြုတ်တွေ၊ မ ျှစ်ချဉ် တွေ ရှိတယ်။ ရေသန့် ဘူးထဲမှာ ပါးပါးလှီးထားတဲ့မ ျှစ်တွေရှိတယ်။ အဲဒီလို ရာသီထွက်ကုန် မ ျှစ် ရောင်းတဲ့ လမ်းဘေးဈေးဆိုင်တွေကို နေပြည်တော်- မန္တလေး ကြား အမြန် လမ်းမကြီးဘေး မိုင် ၂၁၀ ကျော်တာနဲ့ စတွေ့ရပြီ။

တစ်ချို့နေရာမှာ လေးငါးခြောက်ဆိုင် တန်းစီလို့၊ တစ်ချို့နေရာတွေမှာတော့ တစ်ဆိုင် တည်း။ ဆိုင်တွေအများကြီးရှိတဲ့နေရာမှာဆိုရင် ဒီဆိုင်ဝယ်ရင် ဟိုဆိုင်ကို မျက်နှာပူရတာကြောင့် တစ်ဆိုင် တည်းရှိတဲ့နေရာမှာ ရပ်လိုက်တယ်။

သစ်ပင်ရိပ်ကောင်းကောင်းအောက်မှာ ဝါးကွပ်ပျစ်လေးတစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီပေါ်မှာ ကလေး တစ်ယောက် နဲ့အထုပ်အပိုးတွေရှိတယ်။ ဘေးမှာ ဆိုင်ကယ်လို့ ပြောလို့ရရုံ ဆိုင်ကယ် တစ်စီး၊ အမျိုးသားတစ်ယောက်က မြေကြီးပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး မ ျှစ်တွေ အခွံခွာနေတယ်။ အရိပ်ထဲမှာ မတ်တတ်ရပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်က ကားရပ်တာမြင်လို့ ပြေးထွက် လာတယ်။ အမျိုးသားကလည်း သူ့အလုပ်ကို ရပ်ပြီး နောက်က လိုက်လာတယ်။

အမျိုးသားက အရပ်ပုပု၊ နှုတ်ခမ်းမွှေး၊ မုတ်ဆိတ်မွှေး ကျိုးတိုးကျဲတဲ၊ ညာဘက် မျက်လုံး အောက်ဘက် ပါးပြင်မှာ ဒဏ်ရာနဲ့၊ ( ဝါးကိုင်းရိုက်ထားတာလို့ပြောတယ်။ ) တီရှပ်အဖြူ၊ ညာ ဘက်ရင်ဘတ်နေရာမှာ ကို xxx နှင့် မ xxx ရွှေဆိုင်နှင့် ရွှေထည်၊ ဖုန်း။ xxxxxx ၂၄၁ လို့ ရေး ထားတယ်။ အရောင်လွင့်နေပြီဖြစ်တဲ့ ချည်လုံချည် မီးခိုးရောင် ကွက်စိတ်ကို ဝတ်ထားတယ်။

အမျိုးသမီးက အရပ်မြင့်မြင့်၊ ပိန်ပိန်ရှည်ရှည်၊ အသားညိုညို၊ ခင်ပွန်းဖြစ်သူထက်တောင် အရပ်မြင့် တယ်။ ခေါင်းမှာ ပုဆိုးတစ်ထည်ကိုပေါင်းထားတယ်။ အဖြူပေါ်မှာ ပန်းရောင် ပန်းပွင့်လေးတွေ ပါတဲ့ အကျီ ၤ ပေါ်ကနေ အမျိုးသားဝတ် အဖြူနဲ့ အညိုကွက် အကျီ ၤလက်ရှည် ကို ထပ်ဝတ် ထားတယ်။ အိတ် အမည်းတစ်လုံးကို စလွယ်သိုင်းလွယ်ထားတယ်။ ပုံသဏ္ဍန်ရော ၊ စကားသံက တကယ့် အညာသူ လေသံပဲ။ သူ့ကို မြင်တော့ ကျွန်တော့်ကို ငယ်ငယ်က ထိန်းခဲ့တဲ့ ရေစကြို မြို့နယ် ဂွေးဂုံ ရွာက ဒေါ်ငြိမ်း ကို သတိရမိတယ်။

သူတို့က တောင်ညိုနယ်ထဲကနေ ဈေးလာရောင်းတဲ့သူတွေ၊ တောင်ညိုကနေ ဘုရား တောင်၊ ပိုတက် ရွာတွေဆီ သွားတဲ့ဘက်မှာ သူတို့ရွာရှိတယ်။။ အရင်ကတော့ အတော် ခေါင်တဲ့အရပ်တွေ၊ အမြန်လမ်းမကြီးပေါ်လာတော့ သူတို့ရွာတွေလည်း ထွေလာဂျီနဲ့ ဆိုင် ကယ် နဲ့ သွားလို့ လာလို့ရလာပြီ။

သူတို့ရွာက အိမ်ခြေနှစ်ရာကျော်ရှိတယ်။ မြေပိုင် ယာပိုင်ရှိတဲ့သူတွေကတော့ ပဲ ၊နှမ်း၊ ကြံစိုက် တယ်။ သူတို့ကတော့ လက်လုပ်လက်စား၊ အောက်ခြေအကျဆုံး လူတွေပေါ့။ အလုပ်ရှိရင် တစ်နေ့ လေးထောင်နဲ့ နေ့စားလိုက်လုပ်တယ်။ အခုအချိန်ကတော့ ရာသီစာ မ ျှစ်ချိုးပြီး ရောင်းတယ်။
မ ျှစ်ကတော့ နေပြည်တော်-တောင်တွင်းကြီးလမ်းအတိုင်း သွားပြီးတောထဲ ဝင်ရှာရ တာပေါ့။ အရင်းကတော့ ဆိုင်ကယ် ဆီဖိုးပဲ။ မနက်အစောကြီးတောထဲ ဝင်၊ ရလာတဲ့မ ျှစ်ကို ရောင်း၊ ရောင်းလို့ မကုန်ရင် မ ျှစ်ချဉ်သိပ်၊ ဒါမှမဟုတ် မ ျှစ်ပြုတ်လုပ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆန်ဆေးရည် အကြည်နဲ့ ပုလင်းထဲမှာထည့်ပြီးရောင်းတယ်။

အမျိုးသမီးကြီးက မ ျှစ်အစို နဲ့ မ ျှစ်ပြုတ်တွေက တစ်ထုတ်ကို ၅၀၀၊ ရေသန့်ဘူးနဲ့စိမ်ထားတဲ့ မ ျှစ်တွေက တစ်ဘူး တစ်ထောင်၊ မ ျှစ်ချဉ်က တစ်ထုတ်ကို တစ်ထောင် ဆိုပြီး ဈေးပြောတယ်။ သူ့ ထွက်ကုန်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး မ ျှစ်ပြုတ်တွေက အဝါရောင် ရှိသလို၊ အနီ ရောင်လည်း ရှိတယ်၊ မ ျှင်ဝါးမ ျှစ်ကို ပြုတ်ရင် သူ့သဘာဝအတိုင်း အနီရောင်ဖြစ်သွားတယ်။ ကြသောင်းဝါး မ ျှစ်ကို ပြုတ်ရင် အဝါရောင်ထွက်တယ်။

အနီရောင်၊ အဝါရောင်ဆိုပေမယ့် သဘာ၀ အရောင် ဖျော့ဖျော့လေးဖြစ်တာပါ။ မြို့ဈေးတွေမှာတော့ ရောင်းပန်းလှအောင်ဆိုပြီး ဆေးထပ်ဆိုး တာရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ကြည့်လိုက်ရင် သိသာပါတယ်ဆိုပြီး ရှင်းပြတယ်။ ရေသန့်ဘူးထဲမှာ ထည့်ထားတာ မ ျှစ်ချဉ် မဟုတ်ဘူး။ မ ျှစ်ရိုးရိုးပဲ၊ ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ ထားရင် အကြာကြီး ထားစားလို့ရတယ်လို့ ထပ်ပြောတယ်။

အရောင်းအဝယ်အခြေအနေမေးတော့ တစ်ခါ တစ်လေ တစ်သောင်းဖိုးလောက် ရောင်း ရတဲ့ နေ့ ရှိသလို ဆိုင်ကယ်ဆီဖိုးတောင် ပြန်မရတဲ့နေ့လည်း ရှိသတဲ့။ လူကြီးလမ်းကြောင်းရှိတဲ့နေ့ဆို ရောင်းလို့မရပြန်ဘူူး၊ ရောင်းမရတဲ့အပြင် ဝါးတန်းတွေပါဖြုတ်သိမ်းပေးရတယ်၊ ဒီအတိုင်း ထား လို့ ကတော့ တစ်ချို့ လှည့်ကင်းအဖွဲ့တွေက ရိုက်ချိုးပြီး လွှင့်ပစ်ခဲ့တာ လို့ ဆိုတယ်။

ခင်ဗျားတို့လည်း ရန်ကုန်က လမ်းဘေးဈေးသည် စည်ပင်ကို ကြောက်သလို ကြောက်နေရတာ ပေါ့လို့ ပြောလိုက်တော့ ၊ အမျိုးသားက “ ဆရာရေ ရွာမှာနေလည်း ကြောက်ရ၊ တောထဲမ ျှစ်ချိုး သွားလည်း ကြောက်ရ၊ ဈေးရောင်းလည်းကြောက်ရ၊ အကုန်ကြောက်ရတဲ့ ကြောက်ခေတ်ပါ” လို့ ညည်းရှာတယ်။

လက်လုပ်လက်စား နင်းပြားဘဝဆိုတော့ လက်လှုပ်မှ ပါးစပ်လှုပ်ရတဲ့ဘဝတွေပဲ။ ဒါ့ကြောင့် မရောင်းရတဲ့နေ့၊ အလုပ်မရှိတဲ့နေ့ဆိုဘယ်လိုလုပ်ကြလဲ လို့ မေးတော့ ဘဏ္ဍာရေး တာဝန် ယူထားပုံရတဲ့ အမျိုးသမီးက “ ဒီလိုပဲ အကြွေး ယူ စား ရတာပေါ့၊ အခုတော့ ဆန်ကြမ်းတစ်ပြည် ၁၄၅၀၊ စားအုန်းဆီက တစ်ဆယ်သား တစ်ထောင်၊ ငါးဆယ်သားရေသန့်ဘူးနဲ့ ယူရင် လေးထောင့်ငါးရာဖြစ်နေပြီ၊ အသုံးကျပ်တယ် ဆရာ” လို့ ဖြေတယ်။

အလုပ်အကိုင်ရှာဖွေရေးတာဝန်ယူထားပုံရတဲ့ အမျိုးသားက “ရရာတော့လုပ်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် မလှုပ်သာဘူး” လို့ ဆိုတယ်။ အလုပ်အကိုင်ရှားတဲ့ သဘောပေါ့။ အင်း “ အသုံးကျပ်ပြီး မလှုပ်သာ တာကတော့” လမ်းဘေးဈေးသည်ကနေ တံခါးတွေကို ဖွင့်နိုင်အောင် တန်ခိုးမရှိတဲ့ လုပ်ငန်းရှင် တိုင်း ကြုံနေရတဲ့ စီးပွားရေးအခြေ အနေပဲ။

အလုပ်ကတော့ လင်မယား နှစ်ယောက်လုံး လုပ်တဲ့အပြင် သားအကြီးကလည်း နေ့စားလိုက်လုပ်နေသတဲ့။ သားအကြီးက ငါးတန်း၊ တစ်နှစ်ကျော်လောက် ကျောင်းနဲ့ ဝေးနေတော့ ကလေးကလည်း ကျောင်းပြန် မတက် ချင်တော့ဘူး။ ဒါ့ကြောင့် နေ့စား လုပ်ခိုင်းထားတယ်။ ကလေးဆိုတော့ တစ်နေ့ သုံးထောင်ပဲ ရတဲ့။ အခု ပါလာတဲ့ကလေးကတော့ နှစ်တန်းတက်နေတယ်၊ ကျောင်းပိတ်ရက်ဖြစ်လို့ လိုက်လာတာ တဲ့။

သူတို့ကို မသင်မနေရ ပညာရေးစနစ်အကြောင်းတွေဘာတွေ ပြောမနေတော့ပါဘူး။ သူတို့ အတွက် တစ်နေ့ သုံးထောင်ဆိုတာလည်း နည်းတဲ့ ဝင်ငွေမှမဟုတ်တာ။ ပညာရေးနဲ့ ပတ်သက် ရင် ကိန်းဂဏန်းတွေပဲ ရွတ်ရွတ်ပြတတ်တဲ့ ပညာရှိတွေသာ ဆင်းရဲခြင်းဟာ ကလေးတွေကို ကျောင်းနဲ့ဝေးစေတယ်ဆိုတဲ့ အခြေခံအကျဆုံးအချက်ကိုပဲ ရှင်းပြချင်တော့တယ်။

သူတို့ဆိုင်က မ ျှစ်အစိုအထုတ်တော်တော်များများ ဝယ်တဲ့အပြင် အမြန်လမ်းမှာ လိုအပ်ရင် လှုဖို့ ယူလာတဲ့ အစားအသောက်နဲ့ မုန့်တွေကို သူတို့အတွက် လက်ဆောင်ပေးလိုက်တယ်။ အမျိုး သမီးကြီးက ဘာမှလည်း ပြန်ကျွေးစရာမရှိဘူး။ ထမင်းစားသွားပါလားလို့ ဖိတ်တယ်။ ဘာတွေ ချက်တုန်းဗျ လို့ မေးလိုက်တော့ ထမင်းချိုင့်ကို ဖွင့်ပြတယ်။ ဆန်ကြမ်း နှစ်ချိုင့်၊ ကြက်ဥ ၊ ချဉ်ပေါင်ရွက်၊ ဆူးပုတ်ရွက်နဲ့ ငရုတ်သီးတွေရောပြီး ကြော်ထားတဲ့ ဟင်းတစ်ခွက်။

အသုံးကျပ်ပြီး မလှုပ်သာတဲ့ ကြောက်ခေတ် မ ျှစ်ရောင်းသူရဲ့ ထမင်းချိုင့်မှာ မ ျှစ်ကြော် လေး တောင် မပါရှာဘူး။

ကဗျာချစ်သူ သမ္မတ

လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ် ၂၀၁၈ က ရေးခဲ့တဲ့ ကဗျာ ချစ်သူ သမ္မတ နဲ့ ကဗျာဆရာအကြောင်း

—————————————————————————————

ကဗျာဆရာတွေကအခြားသူတွေထက်ခံစားချက်ပိုထူးခြားတယ်၊ စူးရှတယ်၊ အတွေးအမြင်တွေက လွတ်လပ်တယ်။ ဒီတော့ သူတို့ နေထိုင် ပြောဆိုမှုပုံစံတွေကို လူတိုင်းနားလည်ဖို့၊ လက်ခံနိုင်ဖို့ ခက်တယ်။ အာဏာရှိတဲ့လူတွေဆို ပိုဆိုး တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ထူးထူးခြားခြား ကဗျာဆရာကို တန် ဖိုးထားတဲ့ သမ္မတတစ်ယောက်လည်းရှိခဲ့တယ်။ သူ့ကြောင့်လည်း နိုင်ငံက ကဗျာဆရာကောင်း တစ်ယောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရခဲ့တယ်။

ကဗျာဆရာရဲ့ ဘဝအစက မလှပခဲ့ဘူး။ သူ့မိဘတွေက သားနှစ်ယောက်မွေးပြီးလို့ သမီး လေး လို ချင်နေချိန်မှာ သူ့ကို မွေးတာကြောင့် မိဘမေတ္တာအပြည့်မရခဲ့ဘူး။ အကိုတွေတုန်းက မွေးပြီးတာနဲ့ နာမည်ပေးခဲ့ပေမယ့်သူကတော့ခြောက်လကြာမှအမည်ပေးကင်ပွန်းတပ်ခံရတယ်။အရွယ် ရောက် လာတော့ သူတစ်ဖက်သတ် ချစ်နေရသူက အကိုလတ်နဲ့လက်ထပ်သွားတယ်။ ရထားနဲ့ ပျားရည် ဆမ်း ခရီးထွက်သွားတဲ့ အကိုနဲ့မရီးကြောင့်ဖြစ်လာတဲ့ ခံစားချက်က အစောဆုံးရေးတဲ့ ကဗျာ တစ်ပုဒ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သူအကိုကွယ်လွန်တော့ မရီးဖြစ်သူကိုလက်ထပ်ခွင့်တောင်းခဲ့သေးတယ်။ အဲဒီမှာလည်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကဗျာဆရာဟာ တစ်သက်လုံး အထီးကျန်အဖြစ်နဲ့နေ သွားခဲ့တယ်။ မလှပတဲ့ငယ်ဘဝကြောင့်သူရဲ့ အစောပိုင်း ကဗျာ တွေဟာ ဆွေးရိပ်သန်းနေ တယ်လို့ပြောကြတယ်။

တက္ကသိုလ်ရောက်တော့ ကဗျာတွေပိုရေးဖြစ်တယ်။ ကျောင်းမဂ္ဂဇင်းမှာဖော်ပြခံရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒုတိယနှစ်မှာ အဖေဆုံးတယ်။ ဇာတိမြေကို သူပြန်လာတယ်။ အဖေ့လုပ်ငန်းတွေကို ဦးစီးဖို့ ကြိုးစားတယ်။ မအောင်မြင်ဘူး။ ဒီလိုနဲ့ သူ မြို့တော်ကြီးဆီကို ထွက်လာခဲ့တယ်။ မြို့တော်ကြီးက စာပေအသိုင်းအဝန်းမှာနေတယ်။ ဘူတာမှာ အချိန်မှတ်စာရေးလုပ်တယ်။ တစ်နေ့ ဆယ်နာရီ လုပ် ရတယ်။ ချို့ချို့တဲ့တဲ့နေရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့အတွက် အမေဂုဏ်ယူနိုင်အောင်ဆိုပြီး ကဗျာ စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ကိုယ်ပိုင်ငွေနဲ့ထုတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် စာအုပ်မထွက်ခင် သူ့အမေကွယ်လွန် သွားတယ်။ သူ့ကဗျာစာအုပ်လည်းမအောင်မြင်ဘူး။ သူအရက်တွေပိုသောက်လာတယ်။ ကဗျာ ရေးတဲ့စိတ် ကတော့ လျော့မသွားဘူး။

ဒီလိုနဲ့ ဒုတိယကဗျာစာအုပ်ထုတ်တယ်။ အဲဒီကဗျာစာအုပ် ကျတော့ နည်းနည်းလူသိလာတယ်။ အဲဒီကဗျာစာအုပ်ကပဲ သူ့ဘဝကို အလှည့်အပြောင်းဖြစ်သွား ခဲ့တယ်။

သမ္မတ ကလည်း လူထူးလူဆန်း။ မိဘတွေက အောင်မြင်တဲ့ စီးပွားရေးသမားတွေ၊ ဆွေကြီး မျိုးကြီး၊ ကောင်းပေ့ဆိုတဲ့ကျောင်းမှာတက်ခဲ့တယ်။ အသက်နှစ်ဆယ် ကျော်မှာနိုင်ငံရေးလောကထဲ ဝင်ခဲ့ တယ်။ အောင်မြင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မပြောမဆိုနဲ့ နိုင်ငံရေးလောကက ထွက်ပြီး ဆိုးပေ့ ဆို တဲ့ဒေသ မှာ လူကြမ်းကြီးတွေနဲ့ ရင်ပေါင်တန်းပြီးကြမ်းခဲ့ရမ်းခဲ့တယ်။ လက်ဝှေ့လည်းထိုး တယ်။ အမဲလည်း လိုက်တယ်။

သူ့နိုင်ငံစစ်ဖြစ်တော့ ဗော်လံတီယာတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို သူဦးစီးပြီးတိုက်ခဲ့ သေးတယ်။ နိုင်ငံရေးလောကထဲ တစ်ကျော့ ပြန်ဝင် တော့လည်း သမ္မတဖြစ်တဲ့ အထိ အောင်မြင် ခဲ့တယ်။ သူ့ခေတ် သူ့အခါက အငယ်ဆုံးသမ္မတပေါ့။ အသက်လေးဆယ်ကျော်ပဲရှိသေးတယ်။ နိုင်ငံရေးသမားဖြစ်သလိုစာပေပညာရှင်လည်းဖြစ်ပြီး ပညာရှင်တွေအသိအမှတ် ပြုရတဲ့ စာအုပ် တွေ လည်းရေးခဲ့တယ်။
စာဖတ်ဝါသနာပါတဲ့ သမ္မတက ကဗျာဆရာရဲ့ ဒုတိယမြောက်ကဗျာစာအုပ်ကို သူ့သားဆီက တဆင့် ဖတ်ရတယ်။ကဗျာတွေကိုနှစ်သက်တော့ ကဗျာဆရာအကြောင်းစုံစမ်းတယ်။ သူ့သားဆီက တဆင့် ပဲကဗျာဆရာပင်ပင်ပန်းပန်းအလုပ်လုပ်နေရတယ်၊ရုန်းကန် နေရတယ်ဆိုတာသိသွားတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကဗျာဆရာကိုဆက်သွယ်ပြီးသက်တောင့်သက်သာနေထိုင်လုပ်ကိုင်နိုင်တဲ့အစိုးရအလုပ်တစ်နေရာ ရှာပေးခဲ့တယ်။ ကဗျာဆရာကိုလည်း “ကဗျာသာ ရေးပါဗျာ၊ အလုပ်ကို နောက်မှစဉ်းစား” လို့ပြော ခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ “ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ဟာ စက်ရုံပိုင်ရှင်သူဌေး တစ်ယောက်ထက် နိုင်ငံကို အကျိုးပြု နိုင်တယ်”လို့မှတ်ချက်ပေးခဲ့တယ်။ကဗျာဆရာ ကို သမ္မတအိမ်တော်မှာ ညစာလာစားဖို့ လည်းဖိတ်ဖူးတယ်။ ကဗျာဆရာကတော့ သူ့မှာ အိမ်တော်ကို လာဖို့အဝတ်အစားကောင်းကောင်း မရှိဘူး ဆိုပြီး ငြင်းခဲ့တယ်။

ကဗျာဆရာကလည်း အစိုးရအလုပ်ကို အကြာကြီးမလုပ်ပါဘူး။ နောက်သုံးနှစ်ကြာတော့ သမ္မတ အနားယူသွားတဲ့အခါ သူလည်း အလုပ်ကထွက်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်လေးက သူ့ ဘ၀ အတွက်အလှည့်အပြောင်းပဲ။ နောင်နှစ်များစွာကြာတော့ သူအောင်မြင်နေတဲ့အချိန်မှာ သမ္မတရဲ့ သားကို “မင်းအဖေကြောင့်သာမဟုတ်ရင်ငါဒီနေရာမှာ ရှိမနေဘူး၊ သူက ငါ့ကို ငရဲတွင်းက ဆွဲထုတ် ခဲ့တယ် ” လို့ပြောခဲ့တယ်။

သမ္မတက အမေရိကန်သမ္မတ သီအိုဒိုရုစဗဲ့လ် Theodore Roosevelt ( ၁၈၅၈-၁၉၁၉ ) ဖြစ်ပြီး ကဗျာဆရာကတော့ Edwin Arlington Robinson ( ၁၈၆၉ – ၁၉ ၃၅) ဖြစ်ပါတယ်။ ကဗျာဆရာက နောက်ပိုင်းမှာ ပူလစ်ဇာဆု သုံးကြိမ် ရခဲ့ပြီး စာပေဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆုအတွက်လေးကြိမ်အမည်စာရင်း တင်သွင်းခံ ခဲ့ရပါတယ်။

ကဗျာချစ်သူသမ္မတကအောင်မြင်တဲ့ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တယ်။ ကဗျာဆရာ ကို ကြောက်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကလည်း ကဗျာရေးခွင့်တွေ ပိတ်ပြီး ကဗျာဆရာတွေရဲ့ ဘဝကို သင်းသတ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကဗျာတွေကတော့ သေမသွားခဲ့ဘူး။

ခေတ်သုံးခေတ် ကားဆရာ

ဗင်ကားလေးက အငှားကားထဲမှာတော့ အတော်သန့်တယ် လို့ ပြောရမယ်။ ကားအတွင်း ပိုင်း က သန့်ရှင်းသလို ကားသမားနေရာကိုလည်း ကိုဗစ်ကာကွယ်ရေးအတွက် ပလတ်စတစ်နဲ့ ကာ ထားတယ်။ ခုံနောက်မှီမှာ ကိုဗစ်ရောဂါကာကွယ်ရေးအတွက် လက်ဆေးဖို့ ၊ နှာခေါင်းစည်း တပ်ဖို့ သတိပေးတဲ့ စတစ်ကာ ကပ်ထားတယ်။ ရှေ့ထိုင်ခုံနှစ်ခုကြားမှာ လက်သန့်ဆေးရည် ဘူး လေး ရှိတယ်။ ခရီးသည်တွေ လိုအပ်ရင် ဖုန်းအားသွင်းနိုင်ဖို့ အားသွင်းကြိုးလေးတစ်ချောင်း ရှိ တယ်။

ကားဆရာက ရှပ်အကျီ ၤအဖြူ လည်ကတုံး လက်တို၊ ဆံပင်တိုတိုနဲ့ဆိုတော့ သူ့ပုံက အငှားယာဉ်မောင်း ထက် ရုံးဝန်ထမ်း တစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူတယ်။ စကားပြောကြည့်တော့ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းဟောင်း ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူမှန်းမသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်လည်းဝန်ထမ်းဟောင်း ဆိုတာ ပြောပြ လိုက်တော့ စကားပြောလို့ပိုကောင်းသွားတယ်။

သူကအငှားယာဉ်မောင်းဘဝကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူး။ ရှစ်လ ကိုးလလောက်ပဲရှိသေးတယ်။ ဒီကားက ဂက်စ်ကား။ တစ်နေ့ အုံနာခ တစ်သောင်းရှစ်ထောင် ပြင်ငြိမ်း နဲ့ ယူပြီးမောင်းနေတာ။ ပြင်ငြိမ်း ဆိုတာက အုံနာက အကုန်ပြင်ပေးတယ်။ ကားဆရာက ဘာမှ စိုက်ဖို့မလိုဘူး။ ဒီကားကို သူစယူ တော့ အုံနာကြေးက တစ်သောင်းနှစ်ထောင်။ အခု ဆီဈေးတွေတက်တော့ ဂက်စ်ကား အုံနာခတွေ လည်း လိုက်တက်လာတယ်။ ဒါပေမယ့် အုံနာကို ဈေးမဆစ်ရဲဘူး။ ကိုယ်မယူရင် လည်း ဂက်စ် ကားဆိုရင် မောင်းချင်တဲ့သူတွေက တန်းစီနေတာဆိုပဲ။

အခု ဆီဈေးတွေပြန်ကျနေပေမယ့် အုံနာခက မကျသေးဘူးတဲ့။ “ဆီဈေးကျတယ်ဆိုတာ လည်း နှစ်ထောင်အောက်ရောက်တာကို ပြောတာပါဗျာ၊ လူ့စိတ်ကလည်း အတော်ထူးဆန်းတယ်။ တစ်လီတာ နှစ်ထောင်ကျော်နဲ့ ဒုက္ခရောက်နေတော့ နှစ်ထောင်အောက်ရောက်တာကို ဝမ်းသာ နေပြန်ရော၊ အရင်က နိုင်တီတူး တစ်လီတာ ငါးရာကျော် ခြောက်ရာ နဲ့ရခဲ့ဖူးတာတောင်မေ့သွား ကြပြီ” လို့ ကားဆရာက သုံးသပ်တယ်။

ခင်ဗျားက ဂက်စ်ကားဆိုတော့ ပြောအားရှိတာပေါ့ဗျာ လို့ ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း တန်းစီရတဲ့ ဒုက္ခ၊ ပေါင်မပြည့်တဲ့ ဒုက္ခတွေရှိပါတယ်၊ ဆီသမားကလည်း ဆီဖိုးက ရှာလို့ရတာ ရဲ့ တစ်ဝက်၊ ဂက်စ်သမားကလည်း အုံနာခ က တစ်ဝက်ပါပဲ လို့ ပြောတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ကားခ တွေ လည်းဈေးတက်တာပေါ့ ဆိုတော့ ရယ်တယ်။ တကယ်လည်း အရင်က သုံးထောင့်ငါးရာ လေးထောင် ပေးရတဲ့ ခရီးကို ခြောက်ထောင်ပေးပြီး စီးနေရတာကိုး။ Grab မဝင်ဘူးလား လို့ မေးတော့ ၂၀% ပေးရတာ မကိုက်ဘူး။ ကိုယ့်ကားနဲ့ ကိုယ်ဆိုရင်တော့ မဆိုးပါဘူးလို့ ဆိုတယ်။

ကားဆရာက ဝန်ထမ်းဘဝမှာ ပဲခူးတိုင်းထဲက ခရိုင်မြို့တစ်မြို့မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။ ရန်ကုန်ဇာတိဆိုပေမယ့် သူ့ဝန်ထမ်းဘ၀ နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က ပဲခူးတိုင်းထဲမှာပဲ ကျင်လည်ခဲ့တာ။ မြို့နယ်အဆင့်ကနေ ခရိုင်အဆင့်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။ သားသမီး နှစ်ယောက် ရှိတယ်။ သမီးကြီးက သူ့အိမ်ထောင်နဲ့ သူ၊ သားအငယ်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်က နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ထွက်သွားတယ်။ “ ကိုယ်ကတော့ ငွေဘယ်တတ် နိုင်မလဲ၊ ဟိုရောက်မှ လစာနဲ့ ပြန်ဆပ်ရမှာ၊ ခြောက်လလောက်တော့ ချွေချွေတာတာနဲ့ နေရ မှာ ပေါ့။ နောက်ဆိုရင်တော့ အဖေ၊ အမေကို ပြန်ထောက်နိုင်မှာပါ” လို့ မေ ျှာ်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြော တယ်။

စကားခဏပြတ်သွားပြီးတော့မှ “ ပတ်စပို့ရုံးမှာ ၊ သံရုံးတွေမှာ တန်းစီနေတဲ့ ကလေးတွေ အများ ကြီးပဲ၊ နောင်ဆိုရင် လူကြီးတွေပဲ ကျန်ခဲ့တော့မယ်ထင်တယ်” လို့ ပြောတယ်။ ဒီတစ်ခါ တော့ သူ့လေသံ က စိတ်ပျက်အားလျော့တဲ့ အသံဖြစ်သွားတယ်။

ကားဆရာရဲ့ အရွယ်က ပင်စင်ယူရမယ့်အရွယ်တော့မဟုတ်သေးဘူး။ တိုက်ရိုက်မေးရမှာလည်း အားနာတော့ ကျန်းမာရေးကြောင့် နားလိုက်တာလား လို့ မေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မဟုတ်ဘူး၊ လုပ်ရတာမပျော်လို့ ထွက်လိုက်တာလို့ ဆိုတယ်။

သူက CDM ဖြစ်လို့ ထွက်တာမဟုတ်ဘူးလို့လည်း ပွင့် ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် ဝန်ထမ်းဆိုတာက လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာဆိုတော့ လူ တွေ အမြင်မကြည်ရင် လုပ်ရတာ အဆင် မပြေဘူးပေါ့ဗျာ လို့ ဆိုတယ်။ ဒီလိုနဲ့ တာဝန်ကျ တဲ့မြို့ မှာနေတဲ့ ခြံကွက်ကို ရောင်း၊ ရန်ကုန်ကို ပြောင်းလာပြီး အငှားကား မောင်းတော့တာပဲ။

လုပ်သက် နှစ်ဆယ်ကျော်သူ့ဝန်ထမ်းဘဝကို လူတွေက မကြိုက်ပေမယ့် အလိုက်သင့် နေ တဲ့ခေတ်၊ နည်းနည်းအမြင်ကောင်းလာတဲ့ခေတ်၊ ဝိုင်းကူတဲ့ခေတ်၊ ခေတ် သုံးခေတ် ကို ဖြတ်ခဲ့ တယ် ဆိုပြီး ဆစ်ပိုင်းပြတယ်။

သူတို့ဌာနက ရုံးပေါ်ကနေ စာနဲ့လုပ်ရတဲ့ ဌာန မ ဟုတ်ဘူး၊ လူကြားထဲဆင်းပြီး လုပ်ရတဲ့ ဌာနဆိုတော့ လူတွေက ငါတို့ အစိုးရ ဆိုပြီး စိတ်ပါလက်ပါ ဝိုင်းကူ ရင် ပိုအောင်မြင် တာပေါ့ ဆိုပြီး သူ့အတွေ့အကြုံကို ပြောတယ်။ ပြီးတော့မှ ခေတ်မျိုးစုံ ကြုံပြီး မှတော့ မကြိုက်ရုံတင်မဟုတ်တော့ဘူး မုန်းတဲ့ အဖြစ်ကို မခံနိုင်တော့ဘူးလို့ပြောပြီး စကားရပ် သွားတယ်။

ခဏနေတော့မှ “ ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်နိုင်တဲ့အခြေအနေရှိတာ ကံကောင်းတာပဲ” လို့ဆိုတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး အတွေးကိုယ်စီနဲ့ ငြိမ်သွား တယ်။ ဘေးမှန်တွေချပြီး ကားမောင်းနေပေမယ့် ကားထဲမှာ မွန်းကျပ်လှောင်ပိတ်နေတာပဲ။

ခရီးဆုံးကိုရောက်တော့ ကားဆရာကို ရှစ်ထောင်ပေးလိုက်တယ်။ သူက နှစ်ထောင်ပိုနေတယ် လို့ ပြောတော့ ခင်ဗျားစကားတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်လို့ ပိုပေးတာပါဗျာလို့ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ကားဆရာက နားမလည် သလို ပြန်ကြည့်ရင်း ဒါဆိုကျေးဇူးတင်တယ်ဗျာ လို့ ပြောပြီးထွက် သွားလေရဲ့။

တစ်ချိန်က “ရထားကြီးထွက်ပြီ” လို့ပြောတဲ့ သူငယ်ချင်းကို “ရထားထွက်ပေမယ့် ဘယ်ဘူတာ ရောက်ရောက် လက်မှတ်မဲ့ က လက်မှတ်မဲ့ ပဲ” လို့ ပြန်ပြောခဲ့ဖူးတယ်။

ဒီတစ်ခါ သူနဲ့ပြန် ဆုံရင်တော့ “ လူရာမဝင်တဲ့ လက်မှတ်မဲ့လည်း စီးခဲ့ဖူးတဲ့၊ လက်မှတ်ဝယ်ပြီး ထိုင်ခုံ နဲ့ ဟန်ကျ ပန်ကျလည်း စီးခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ နောက်တစ်ကြိမ် လက်မှတ်မဲ့ စီးဖို့ မသင့်တော့ဘူး” ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ဆွေးနွေးရမယ်။

Power ဂျာနယ်အင်တာဗျူး

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ် ၂၀၂၀ ဇူလိုင်လ ၁၆ ရက်နေ့ ရွေးကောက်ပွဲ အကြို အင်တာဗျူး

အဲဒီအချိန်ထဲက NLD နဲ့ ပြည်ခိုင်ဖြိုးအခြေအနေကို အခုလို သုံးသပ်ခဲ့တယ်။

xx လူထုက ဒေါ် အောင်ဆန်းစုကြည်အပေါ်မှာ (မဲပေးခဲ့တဲ့ မဲဆန္ဒရှင်အ များစုက)အဲဒီအချိန်တုန်းက ယုံပြီးပုံအပ်ခဲ့တယ်။ ဘာပဲ ပြောပြော NLD အစိုးရရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုကို သူတို့အား မရဘူးဆိုရင်တောင်မှ နောက်ထပ် ၅ နှစ်အချိန်ပေးချင် သေးတယ်ဆိုတဲ့စိတ် လူအတော်များများမှာရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မြင်တယ်။ အဓိကက အဲဒီပြဿနာပဲ။ ရှင်း ရှင်းပြောရရင် NLD အစိုးရက အရင်လူတွေလောက် တော့ မဆိုးသေးပါဘူးဆိုတာလောက်တော့ ရှိတာပေါ့။ အစိုးရရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ အဂ တိလိုက်စားမှုတွေ၊ ခရိုနီကိစ္စတွေ၊ ဆွေမျိုးကောင်းစားရေး ဝါဒတွေ ဒီလိုဟာမျိုးတွေနဲ့ပတ်သက်ရင် ဒီအစိုးရမှာ လည်း မကင်းဘူး။ သို့သော် အရင်တုန်းက ဒီ့ထက်ပိုဆိုး တယ်ဆိုတဲ့ ဖြေသိမ့်မှုက လူတွေတော်တော်များများမှာ ရှိနေတယ်။ ဒါကပဲ ရွေးကောက်ပွဲမှာ NLD အတွက် အားသာချက်တစ်ခုဖြစ်နေတယ်။xx

xx လူတွေရဲ့အမြင်မှာ ပြည်ခိုင်ဖြိုးဟာ ဟိုးတုန်း က ပြည်ခိုင်ဖြိုးအသင်းပုံစံအတိုင်းပဲ လူတွေက မြင်နေ တယ်လို့ ကျွန်တော်ခံစားရတယ်။ ဒါကလူထုရဲ့ အပိုင်း။
နောက်တစ်ခုက ပါတီဝင်တွေအပိုင်း။အထက်က ခေါင်း ဆောင်ပိုင်းက ဘယ်လောက်ပဲပြောပြော ပါတီတစ်ခု အသက်ဝင်ဖို့ဆိုတာက ရပ်/ကျေးနဲ့ မြို့နယ်အဆင့်မှာ ရှိတဲ့ ပါတီဝင်တွေရဲ့လှုပ်ရှားမှုက အများကြီးအရေးပါ တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ NLD ပါတီက ဒေါ်အောင် ဆန်းစုကြည်ရဲ့ အရှိန်နဲ့ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ လှုပ်ရှားလို့ရ တယ်။ ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီက ဥက္ကဋ္ဌလုပ်နေတဲ့ ဦးသန်းဋ္ဌေး ပုံရိပ်က လူထုကြီးကို ရွေ့လျားသွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အင်အားမရှိဘူး။ ပါတီ တကယ်အလုပ်ဖြစ်ဖို့ ဆိုတာက မြို့နယ်နဲ့ ရပ်/ကျေးမှာရှိတဲ့ ပါတီဝင်တွေရဲ့ တက်ကြွမှုက အများကြီးအရေးပါတယ်။xxx

( ကောက်နှုတ်ချက်)

ဥပဒေနဲ့ အညီ လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်၊ သဘောထားကွဲလွဲခွင့် တွေ ရှိခဲ့ ချိန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောခဲ့တာတွေကို မဖတ်ရသေးသူများ ဖတ်နိုင်ဖို့ ပြန်မ ျှေ၀ လိုက်ပါတယ်။

=====================
The Power News
July 16, 2020 ·
ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ NLD အစိုးရကို ဝေဖန်တယ်
ဆိုတာထက် ဘာမှမဝေဖန်ဘဲနဲ့ ဝိုင်းမြှောက်လို့ရှိရင် အကြီးအကဲတွေဘယ်လိုဒုက္ခရောက်တယ်ဆိုတာ ကိုယ်တွေ့ပဲ

ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဦးရဲထွဋ်နှင့် အင်တာဗျူးလုပ်ရန် ညီငယ်တစ်ယောက်ချိတ်ဆက်ပေးမှုကြောင့် အဆင်ပြေခဲ့သည်။ မိမိလည်း ဦးရဲထွဋ်ကို မေးရမည့်မေးခွန်းများကို ပြင်ဆင်ရသည်။ ဦးရဲထွဋ်နှင့်ပတ်သက်သည်က မေးစရာများနေသည်။ ဘယ်အကြောင်းအရာတွေ မေးရမလဲကိုသာ ပြန်စဉ်းစားရင်း တချို့မေးခွန်းများကို ပြန်ဖျက်လိုက်သည်။

ဦးရဲထွဋ်နှင့် အင်တာဗျူးတကယ်လုပ်တော့ ၂၆ မိနစ်ကျော်ကျော်သာ ကြာသည်။ ဦးရဲထွဋ်နှင့် Off The Record ပြောသည်က တစ်နာရီ ကျော်ကြာသည်။ The Power News ပရိသတ်သို့ ချပြလိုက်လျှင် တော်တော်လေးပွဲဆူသွားမည်။ ဦးရဲထွဋ်နှင့်မိမိလည်း ဟိုကတရားစွဲ၊ ဒီကတရားစွဲနှင့် ချာလပတ် လည်သွားနိုင်သည်။ ထဲထဲဝင်ဝင်လုပ်ခဲ့သည့် ဝန်ကြီးတစ်ယောက်၏ တချို့စကားတွေက ပရိသတ်သိသင့်သိထိုက်သည်များပါနေ၍ ပြန်လည်ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။

ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီး(ငြိမ်း) ဦးရဲထွဋ်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း
အွန်လိုင်းဝဏ္ဏ

Power။ ။ ဒီနေ့ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး အခြေအနေတွေက ဘယ်သူမှ အသံမထွက်ရဲဘူး။ အသံထွက်တဲ့သူတွေလည်း မျိုးစုံတံဆိပ်အကပ်ခံရတယ်။ အထူးသဖြင့် အာဏာရအစိုးရကို ဘယ်သူမှ မဝေဖန်ရဲဘူး။ ကြိတ်ခံနေကြရတယ်။ မပြောရဲတဲ့အထဲမှာ စီးပွားရေးလည်းမကောင်း ဘဏ်တိုးပါ ပိနေတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် တွေလည်း ပါတယ်။ စီးပွားရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး သွားမေးရင်လည်း လုပ်ငန်းရှင်အတော်များများက မီဒီယာမှာ မထည့်ရင် ပြီးရော။ ဖြစ်နေတဲ့အခြေအနေတွေကို ရင် ဖွင့်ကြတယ်။ မီဒီယာကို ပြောတဲ့သူက မျိုးစုံ တံဆိပ်အကပ်ခံရမှာ ကြောက်တဲ့အတွက် လက်ရှောင်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအထဲမှာ ဦးရဲထွဋ်က လူမှုကွန်ရက်ကနေ ပြောတယ်၊ ဝေဖန်တယ်၊ ထောက်ပြတယ်။ ဒါပေမယ့် လည်း အကောင်းအပြောမခံရဘူး။ ဒီလိုအခြေအနေတွေ ဘာကြောင့် ဖြစ်နေရတာလဲ။

UYH ။ ။ ပထမဆုံးအချက်က ဒေါ်အောင်ဆန်းစု ကြည်ရဲ့အရှိန်အဝါက အရမ်းကြီးတယ်။ ဒေါ်အောင် ဆန်းစုကြည်က သြဇာရော၊ အာဏာပါရှိတယ်။ မြန်မာ့ နိုင်ငံရေးမှာ ဦးနေဝင်းတို့၊ ဦးသန်းရွှေတို့က အာဏာပဲ ရှိတာ။ သြဇာမရှိဘူး။ တပ်မတော်အစိုးရရဲ့ နှစ်ပေါင်းများ စွာကြာလာတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကို လူတွေက ငြီးငွေ့လာတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ဝင်လာတာ။ အဲဒီမှာ လူတွေက သူ့ကိုကြည်ညိုတဲ့စိတ်ရယ်၊ လုပ်ပိုင် ခွင့်ပေးချင်တဲ့ စိတ်တွေက များလာတော့ တစ်စုံတစ် ယောက်က သူ့ကိုဝေဖန်လိုက်တဲ့အခါမှာ ဒေါ်အောင် ဆန်းစုကြည်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို လူတွေကအပြုသ ဘောနဲ့ ဝေဖန်တယ်လို့ သူ့ကိုထောက်ခံတဲ့သူအများစုက မခံယူနိုင်ဘူး။ သူတို့က ဘယ်လိုခံယူသလဲဆိုတော့ ဒါဟာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ထိုးနှက်ပြီးတော့မှ တပ်မတော်က ကျောထောက်နောက်ခံပြုတဲ့ နိုင်ငံရေး ပါတီ၊ ဒါမှမဟုတ် တပ်မတော်က အာဏာပြန်ရအောင်လုပ် တယ်ဆိုတဲ့ အမြင်မျိုးရှိတာကိုး။ ရှိတဲ့အတွက်ကြောင့် ပြောလိုက်တဲ့ သူတိုင်းကို ဝေဖန်မှုက ပြင်းထန်တာကိုး။ ကျွန်တော်က ဘာ့ကြောင့်ပြောလဲဆိုတော့ နိုင်ငံရေးတာ ဝန်တွေ ထမ်းဆောင်ကတည်းက ဝေဖန်တာတွေနဲ့ပတ် သက်ပြီး ခံစားချက်မရှိဘူး။ ကိုယ်ပြောသင့်တာကို ပြော မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ပဲရှိတယ်။ အခုကျွန်တော်ပြောနေတာ တွေက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ NLD အစိုးရကို ဝေဖန်တယ်ဆိုတာထက် ဘာမှမဝေဖန်ဘဲနဲ့ ဝိုင်းမြှောက် လို့ရှိရင် အကြီးအကဲတွေ ဘယ်လိုဒုက္ခရောက်တယ်ဆို တာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တွေ့မြင်ခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့်မို့ အဲဒီလိုမျိုးမဖြစ်စေချင်တဲ့စိတ်နဲ့ ကျွန်တော်ဝေဖန်တာပါ။ မကြိုက်မှန်းသိတယ်။ အဆဲခံရမှန်းလည်း သိတယ်။ သို့သော် ဘယ်သူမှမပြောတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်က ပြော သင့်ပြောထိုက်တာကို ပြောမယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ ကျွန်တော် ပြောနေတာပါ။

Power။ ။ ၂ဝ၁၅ သန်းခေါင်ယံ အာဏာသိမ်းပွဲ အဓိက ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့အကြောင်းရင်းကို အဲဒီတုန်းက ဝန်ကြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရော၊ သမ္မတရဲ့ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ တစ်ယောက်အနေ နဲ့ပါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မြ>ွခင်းမချန်ပြောပါဦး။

UYH။ ။ နှစ်ပိုင်းခွဲ ပြောရမယ်။ တစ်ခုကတော့ ပြည်ခိုင်ဖြိုး ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်တွေကြားမှာ ဖြစ် တဲ့ပြဿနာ။ ကျွန်တော်က အစိုးရဝန်ကြီး ဖြစ်ပေမယ့် ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီရဲ့ CEC မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်တဲ့အ တွက်ကြောင့်မို့ အတွင်းမှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာအသေး စိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်မသိဘူး။ သို့သော် ၂ဝ၁၅ သြ ဂုတ်လ ရာထူးကနေဖယ်ရှားတော့မယ်ဆိုတဲ့ အချိန်မှာ တော့ စပြီးသိတာပေါ့။ ကျွန်တော်သိသလောက်နဲ့ နောက် တစ်ခါ ကျွန်တော့်စာအုပ်အတွက် ပြည်ခိုင်ဖြိုးအလုပ် အမှုဆောင် အဖွဲ့ဝင်တွေကို ကျွန်တော်အင်တာဗျူးရလို့ မေးတဲ့ဟာကနေ သိသလောက်ပြောရရင်တော့ စတာက တော့ ရွေးကောက်ပွဲအတွက်ပြင်ဆင်တဲ့အချိန်ကနေ စတာပေါ့။ ၂ဝ၁၄ လောက်မှာ ပြည်ခိုင်ဖြိုး ဗဟိုအလုပ် အမှုဆောင် လေးယောက်ကနေပြီး ဦးသိန်းစိန်နဲ့ ဦးရွှေ မန်းဆီကို စာရေးကြတယ်။ အဓိကကတော့ ပါတီကဘာ ဆက်လုပ်မှာလဲ။ ဘယ်သူ သမ္မတဖြစ်မယ်၊ မဖြစ်မယ်က အရေးမကြီးဘူး (ဒီစကားကို သမ္မတဦးသိန်းစိန်လည်း ပြောဖူးပါတယ်)။ ဘယ်သူ သမ္မတလုပ်မယ်၊ မလုပ်တာထက် ပါတီနိုင်ရ မယ်။ ပါတီနိုင်မှသာလျှင် ပါတီက ကိုယ်ရွေးချင်တဲ့လူကို သမ္မတရွေးလို့ရမယ်။ အခုအချိန်က ပါတီအောင်နိုင် ရေးအတွက် လုပ်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ။ အခုအချိန်မှာ အထူးသဖြင့် ဦးရွှေမန်းနဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နဲ့ဆက်ဆံရေးက ပွင့်လင်းမှုမရှိဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက် ကြားမှာ ဘာတွေ သဘောတူညီချက်ရှိတယ်ဆိုတာကို ပါတီ ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်တွေတောင် မသိရဘူး။ ပါတီဝင်အောက်ခြေမှာလည်း NLD ကို မဟာမိတ် အဖြစ်နဲ့ လက်တွဲမယ်ဆိုတာလည်း ဘယ်လိုမှလက်ခံ နိုင်စွမ်းရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ အရေးအကြီး ဆုံးကတော့ ထိပ်ပိုင်းနှစ်ယောက် ပြန်ပြီးညီညွတ်ပါ။ ညီညွတ်ပြီးရင် ပါတီအောင်နိုင်ရေးကို လုပ်ပါဆိုတဲ့ စာကို ရေးကြတယ်။ ဒါက သူတို့ရေးတဲ့စာရဲ့သဘော။ အဲဒီစာကိုလည်း ကျွန်တော့်စာအုပ် ပြုစုတဲ့အချိန်မှာ မူရင်းစာကို ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်တစ်ယောက်က ပြလို့ ကျွန်တော်မြင်ခဲ့ရတယ်။ မှတ်တမ်းတင်ခွင့်တော့ မရဘူး။ ဒီလိုမျိုး စဖြစ်ကြတယ်။ အဲဒီအခြေအနေက တိုးတက်မှု မရှိလာဘူး။ မရှိလာဘဲနဲ့ ရွေးကောက်ပွဲ အတွက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းလျာထားတဲ့အခါမှာလည်း တပ်မတော်နဲ့ သမ္မတဦးသိန်းစိန်ဘက်က လုပ်ချင်တာနဲ့ ဦးရွှေမန်းဘက်က လုပ်ချင်တာကြားမှာ သဘောထား ကွဲပြားမှုတွေ ရှိလာတယ်။ နောက်အဲဒီကြားထဲမှာပဲ ဘာ တစ်ခု ထွက်လာသလဲဆိုတော့ (ဒါကတော့ ကျွန်တော် လည်း သက်သေအထောက်အထား မမြင်ရဘူး)။ သို့ သော် ပါတီထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပြောတာ က တပ်နဲ့၊ အစိုးရနဲ့၊ ပါတီနဲ့ကြားမှာ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း လျာထားချက်တွေ အပြန်အလှန် ညှိနေတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီလျာထားတဲ့ စာရင်း NLD ပါတီဘက်ကို ပေါက် ကြားသွားတယ်။ ဒီအတွက်လည်း ဦးရွှေမန်းမှာ တာဝန် မကင်းဘူးဆိုတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေလည်းရှိတယ်။ ဒါကတော့ ကျွန်တော် အထောက်အထားမမြင်လို့ မှန်တယ်၊ မှား တယ်လို့ မပြောလိုဘူး။ သို့သော် ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စွပ်စွဲချက်ကို ပြောပြတာ။ ဒီလိုဟာတွေ ဖြစ်လာတဲ့အချိန်မှာ နောက် ဆုံးမှာပါတီက ရွေးကောက်ပွဲအတွက်လည်း ဆုံးဖြတ် ရမယ့်အချိန် နီးလာပြီ။ ဒါကြောင့်မို့ ခေတ္တဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို ဦးရွှေမန်းကို လွှဲထားမယ့်အစား ဦးဋ္ဌေးဦးကို ခေတ္တ ဥက္ကဋ္ဌရာထူးပေးသင့်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါကိုလည်း သမ္မတဦးသိန်းစိန်က သဘောတူတယ်။ အာဏာသိမ်းတယ်ဆိုတာထက် ဦးသိန်းစိန်က သူလွှဲပေး ခဲ့တဲ့တာဝန်ကို ပြန်ယူပြီးတော့ နောက်ထပ်ပိုသင့်တော် မယ့်လူတစ်ယောက်ကို လွှဲပေးခဲ့တာပါ။ ဒါကတော့ ဖြစ် စဉ်ပေါ့။

ကျွန်တော့်အယူအဆ ပြောရရင်တော့ အဲဒီလို လုပ်တာ သိပ်နောက်ကျတယ်။ အမှန်က ဒီလိုဖြစ်စဉ် မျိုးကို ၂ဝ၁၄ အစလောက်မှာ လုပ်ခဲ့လို့ရှိရင် ပါတီက ပြန်တည်ဆောက်လို့ရတယ်။ သြဂုတ်လမှာ လုပ်လိုက် တဲ့အခါကျတော့ ပါတီရဲ့ အကွဲအပြဲက အောက်ခြေမှာ ရိုက်ခတ်ပြီးတော့ ပါတီပြန်တည်ဆောက်ဖို့အချိန်လည်း မရတော့ဘူး။ လုပ်လိုက်တဲ့ဟာကလည်း ခပ်မြန်မြန် လုပ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတဲ့အခါကျတော့ လူထုအမြင်မှာ လည်း ပုံရိပ်မကောင်းဘူး။ ဥပမာဆိုပါတော့ ရဲတွေချ ထားတယ်ဆိုတဲ့ကိစ္စမျိုး။ အဲဒီရဲတွေ ချထားတယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စက ကျွန်တော်သိသလောက်ပြောရရင် သမ္မတကြီး အမိန့်ပေးတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင် အစည်းအဝေးကို သွားတက်တဲ့ ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင် ကော်မတီဝင်တွေက လုပ်တာ လည်းမဟုတ်ဘူး။ မြို့တော်ဝန်တာဝန်ယူထားတဲ့ ဦးသိန်း ညွန့်တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အစီအစဉ်နဲ့လုပ်တာ။ ဦးသိန်း ညွန့်က ကျွန်တော်သိသလောက်ဆိုရင် ဘာကိုစိုးရိမ်သလဲ ဆိုတော့ ဦးရွှေမန်းက သူ့မှာ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ရှိတာကိုး။ ဒီမှာ အစည်းအဝေးလုပ်ပြီဆိုတဲ့သတင်းကို ကြားရတဲ့ အခါမှာ သူ့ရဲ့လုံခြုံရေးအဖွဲ့နဲ့အတူ ဒီကိုဝင်လာလိမ့်မှာကို စိုးရိမ်တယ်။ စိုးရိမ်တဲ့အတွက်ကြောင့် အဲဒီလို ဝင်လာရင် ဝင်လာလို့မရအောင်ဆိုပြီးတော့မှ ရဲတွေ ချတဲ့သဘော။ ဒါပေမယ့် ပုံရိပ်က မကောင်းဘူး။ အဲဒါတွေက ရွေး ကောက်ပွဲဝင်ပြိုင်တဲ့ ပါတီရဲ့ပုံရိပ်ကို သွားထိခိုက်တယ်။ ဖြစ်စဉ်ကတော့ အဲဒါပဲ။ လုပ်သင့်လို့လုပ်ပေမယ့် လုပ်တဲ့ အချိန် နောက်ကျတယ်။ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်က သိပ်ပြီး အံဝင်ခွင်ကျမဖြစ်ဘူး။

Power။ ။ USDP ၂ဝ၁၅ မှာ ရွေးကောက်ပွဲရှုံးခဲ့ တာက ဒီအခြေအနေတွေကြောင့်ကော ပါလား။

UYH။ ။ ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီ ရွေးကောက်ပွဲမှာ အများ စုမရတာကတော့ အကြောင်းတွေအများကြီးရှိတာပေါ့။ ဒါကတော့ ပန်းဝင်ခါနီးမှာ ဖြစ်တဲ့ကိစ္စဆိုတော့ အကျိုး သက်ရောက်မှုပိုများတာပေါ့။ ကျွန်တော့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အမြင်အရပြောရရင်တော့ ပြည်ခိုင်ဖြိုးဟာ အများစုအ နိုင်မရဘူးဆိုတာ အစောကြီးကတည်းက မြင်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ အရှိန်က အရမ်းတက်နေတယ်။ နောက်တစ်ချက်က ဦးသိန်းစိန်အစိုးရရဲ့ အောင်မြင်မှုကို ပါတီရဲ့အောင်မြင် မှုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းနိုင်ခြင်းမရှိဘူး။ လွှတ်တော်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဦးရွှေမန်းနဲ့အဖွဲ့တွေက NLD လုပ်ရမယ့် အလုပ်ကို NLD ကိုယ်စားဝင်လုပ်ပြီး အဲဒီမှာ ဦးသိန်းစိန် အစိုးရကို ဝေဖန်တိုက်ခိုက်တယ်။ ဆိုတဲ့အခါကျတော့ အစိုးရပုံရိပ်မကောင်းတာ ပါတီပုံရိပ်လည်းမကောင်းဘူး။ ဒီလိုအကြောင်းတွေအများကြီးရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့် စာအုပ်ထဲမှာတော့ တော်တော်လေး ပြည့်ပြည့်စုံစုံရေး ထားပါတယ်။

Power။ ။ အခု USDP မှာ လုပ်နေတဲ့သူတွေက ဦးရဲ ထွဋ်ရဲ့ စီနီယာတွေ၊ USDP ခေါင်းဆောင်တွေ ဒီနေ့ နိုင်ငံရေးလုပ်နေတဲ့အပေါ်၊ ပြည်သူတွေရဲ့ သဘောထား လည်း ဦးရဲထွဋ် သိနေတယ်။ USDP ရဲ့ နိုင်ငံရေး လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ဦးရဲထွဋ်ကိုယ်တိုင်ကော အားရ ကျေနပ်မှုရှိရဲ့လား။ ဝေဖန်ပေးပါဦး။

UYH။ ။ ပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီ ရဲ့ အဓိကပြဿနာက အရင်ဦးသိန်းစိန်အစိုးရ ၅ နှစ် တာလုပ်ဆောင်ခဲ့တာကိုပဲ ကာကွယ်နေရတာ မဟုတ် ဘူး။ သူ့ကို ထူထောင်ပေးခဲ့တာက တပ်မတော်အစိုးရ ဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် တပ်မတော်အစိုးရရဲ့ ခေတ်ကာ လအတွင်းမှာဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကိုပါ အပြစ်တင် ခံနေရတယ်။ ဒီပြဿနာက ပြည်သူလူထုကို ပြည်ခိုင်ဖြိုး စည်းရုံးတဲ့အခါမှာ အဓိကပြဿနာ ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်ပြဿနာဖြစ်နေတယ်။

အဲဒါကိုပြောင်းဖို့ဆိုရင် ကျွန် တော့်ရဲ့အမြင်က ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီက သူဟာပါတီသစ် ဖြစ်နေပြီ။ အရင်တုန်းကတော့ ကျွန်တော်တို့အားနည်း ချက်တွေ ရှိမယ်။ အားနည်းချက်တွေကို ပြင်ဆင်ပြီးတော့ မှ ဘာတွေ အားနည်းနေတယ်။ အဲဒီအားနည်းချက်တွေကို ပြင်ဆင်ပြီး ပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုရှေ့ဆက်သွား မယ်ဆိုတာကို ပြည်သူလူထုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ချပြ ဖို့လိုတာပေါ့။ ဘေးကနေ အကဲခတ်ကြည့်တဲ့ လူတစ် ယောက်အနေနဲ့ပြောရရင် အဲဒီရည်မှန်းချက်ကို အ ကောင်အထည်ဖော်တဲ့နေရာမှာ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေ သေးတယ်။ လူတွေရဲ့အမြင်မှာ ပြည်ခိုင်ဖြိုးဟာ ဟိုးတုန်း က ပြည်ခိုင်ဖြိုးအသင်းပုံစံအတိုင်းပဲ လူတွေက မြင်နေ တယ်လို့ ကျွန်တော်ခံစားရတယ်။ ဒါကလူထုရဲ့ အပိုင်း။

နောက်တစ်ခုက ပါတီဝင်တွေအပိုင်း။ အထက်က ခေါင်း ဆောင်ပိုင်းက ဘယ်လောက်ပဲပြောပြော ပါတီတစ်ခု အသက်ဝင်ဖို့ဆိုတာက ရပ်/ကျေးနဲ့ မြို့နယ်အဆင့်မှာ ရှိတဲ့ ပါတီဝင်တွေရဲ့လှုပ်ရှားမှုက အများကြီးအရေးပါ တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ NLD ပါတီက ဒေါ်အောင် ဆန်းစုကြည်ရဲ့ အရှိန်နဲ့ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ လှုပ်ရှားလို့ရ တယ်။ ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီက ဥက္ကဋ္ဌလုပ်နေတဲ့ ဦးသန်းဋ္ဌေး ပုံရိပ်က လူထုကြီးကို ရွေ့လျားသွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အင်အားမရှိဘူး။ ပါတီ တကယ်အလုပ်ဖြစ်ဖို့ ဆိုတာက မြို့နယ်နဲ့ ရပ်/ကျေးမှာရှိတဲ့ ပါတီဝင်တွေရဲ့ တက်ကြွမှုက အများကြီးအရေးပါတယ်။

အဲဒီတော့ အဲဒီတက်ကြွမှု ရှိလား၊ မရှိလားဆိုတာက တိုင်းတာရတာလွယ်ပါတယ်။ ပြည်ခိုင်ဖြိုးမှမဟုတ်ဘူး ဘယ်ပါတီပဲဖြစ်ဖြစ် မြို့နယ် အဆင့် ရပ်/ကျေးအဆင့်မှာ ဗဟိုကဆင်းလာမှ၊ တာ ဝန်ရှိသူတွေ ဆင်းလာမှ၊ ပြည်နယ်နှင့်တိုင်းက တာဝန် ရှိသူတွေဆင်းလာမှ ပါတီဝတ်စုံဝတ်ပြီး လှုပ်ရှားတာ မျိုးနဲ့စာရင် နိစ္စဓူဝ လူတွေရဲ့ဘဝထဲမှာ ကျုပ်ကတော့ ဘယ် ပါတီဝင်ဟေ့ဆိုပြီးတော့မှ လက်မထောင်ပြီး ပါတီ ဝတ်စုံဝတ်ကာ တက်တက်ကြွကြွလှုပ်ရှားနေမှ။ အဲဒါကို ကြည့်လိုက်လို့ရှိရင် အောက်ခြေပါတီဝင်က ဘယ် လောက် တက်ြ<ွကတယ်ဆိုတာကို မြင်ရတာပေါ့။ ပြည် ခိုင်ဖြိုးရဲ့ အောက်ခြေလူထု တက်ကြွပုံကိုလည်း ခုနက ပြောတဲ့ ပေတံနဲ့တိုင်းမယ်ဆိုရင် လိုသေးတယ်လို့ ကျွန် တော်ခံစားလို့ ရတယ်။ သို့သော်ရွေးကောက်ပွဲကြားမှာ တော့ အချိန်အများကြီး ကျန်သေးတယ်ဆိုတဲ့အတွက် ကြောင့် ရွေးကောက်ပွဲအရှိန်နဲ့ မြင့်တက်လာရင်လည်း မြင့်တက်လာမှာပေါ့။

Power။ ။ ဦးရဲထွဋ်စာအုပ် မြန်မာလိုထွက်တော့မယ် ပြောတယ်။ ထွက်ရင်လည်း ပွဲဆူဦးမယ်လို့ ပြောနေကြ တယ်။ မြန်မာပြည်နိုင်ငံရေးကို လှုပ်ခတ်သွားမယ့် ဦးရဲ ထွဋ်စာအုပ်အခြေအနေလေး ပြောပြပါဦး။

UYH။ ။ ကျွန်တော့်စာအုပ်ကို ကျွန်တော်က အင်္ဂလိပ် လိုရေးခဲ့တယ်။ ကိုယ်ရေးတဲ့စာအုပ်ကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဘာသာပြန်ဖို့ တိုက်တွန်းတဲ့လူတွေလည်း ရှိတယ်။ ဒါပေ မယ့် ကျွန်တော်က ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဘာသာပြန်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။ ဘာ့ကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီစာအုပ်ကို ကျွန် တော် မူကြမ်းစတင်ရေးတုန်းက မြန်မာလို အကျဉ်းချုပ် ရေးတာ။ ပြီးတော့မှ အင်္ဂလိပ်လိုရေးတယ်။ ရေးတဲ့ အခါမှာ တချို့စကားလုံးတွေက (ကျွန်တော်မြန်မာလို ရေးထားတဲ့ စကားလုံးတွေက နည်းနည်းပြင်းထန်တယ်)အဲဒါကိုအခြေပြုပြီး ရေးလိုက်တဲ့ အင်္ဂလိပ်စာလုံးကလည်း ပြင်းထန်တယ်။ ကျွန်တော့်စာအုပ်ကို တည်းဖြတ်ပေးတဲ့ ကြီးကြပ်တဲ့ ဆရာကြီး ရောဘတ်တေလာနဲ့ ကျောင်းက အဖွဲ့တွေက သူတို့ရဲ့အယ်ဒီတာမူဝါဒနဲ့ မကိုက်လို့ ပြန် ပြင်လိုက်တယ်။ သင့်လျော်တဲ့စကားလုံးနဲ့ အစားထိုး ပေးတာပေါ့။ မူရင်းအဓိပ္ပာယ်က ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော် ဘာသာပြန်လိုက်လို့ရှိရင် အဲဒီ စကားလုံးတွေ ပြန်သုံးမိရင်ဖြင့် မကောင်းဘူး။

မြန်မာ့ နိုင်ငံရေးကို သေချာနားလည်တဲ့ သူတစ်ယောက်က ဘာ သာပြန်မယ်ဆိုလို့ လွှဲပေးလိုက်တယ်။ သို့သော် ဘာ တစ်ခုပဲ တောင်းဆိုလဲဆိုတော့ သူပြီးသွားရင် ကျွန်တော် ပြန်ကြည့်မယ်လို့ ကျွန်တော်က တောင်းဆိုလိုက်တယ်။ သူဘာသာပြန်ထားတာသည် ကျွန်တော် ပြောတဲ့ဆိုလို ချက်ကို ထင်ဟပ်လား၊ မထင်ဟပ်ဘူးလား ကျွန်တော် ပြန်ကြည့်ချင်တာ။ ပထမအဆင့်တော့ ပြီးသွားပြီ။ သူ ပြန်ချောနေတယ်။ သူပြန်ချောပြီးရင် ဒုတိယအဆင့်ပြီး လို့ရှိရင်တော့ စာအုပ်ထုတ်တော့မယ်။ ဒါက စာအုပ် အခြေအနေ။

ခင်ဗျားက ပွဲဆူတယ်လို့ပြောတော့ ကျွန်တော့် စာအုပ်က အဓိကပွဲဆူဖို့ရေးတာ မဟုတ်ဘူး။ နောက် တစ်ခါ ဦးသိန်းစိန်အစိုးရရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအကြောင်း ရေးတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ရေးတဲ့ စာအုပ်က ၂ဝ၁ဝ နဲ့ ၂ဝ၁၆ ကြားထဲမှာ ကျွန်တော်တို့သည် ပြုပြင် ပြောင်းလဲရေးကို ဒီ့ထက်ပိုပြီးတော့မှ လုပ်နိုင်တဲ့အခွင့် အရေးတွေရခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအခွင့်အလမ်းတွေကို ကျွန်တော်တို့မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဘာကြောင့် မလုပ်နိုင်သလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော်သင်ခန်းစာဖော်ထုတ်တာ။ သင်ခန်းစာ ဖော်ထုတ်တဲ့အခါမှာ အဲဒီတုန်းက အဓိကဇာတ်ကောင် ဖြစ်တဲ့ ဦးသိန်းစိန်နဲ့ ဦးရွှေမန်း။ အဓိကပါတီဖြစ်တဲ့ ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စမှာ အဓိကလုပ်ရတဲ့ ကျွန်တော်တို့အစိုးရအဖွဲ့ဝင်ဝန်ကြီးတွေ အကြောင်းပါ တယ်။ သူတို့ရဲ့သင်ခန်းစာကို ဖော်ထုတ်တာဖြစ်တဲ့ အတွက်ကြောင့်မို့ ကောင်းတာထက် အားနည်းချက် တွေက ပိုများတာပေါ့။ ဒီစာအုပ်ကို ပွဲဆူအောင်ရေးတာ မဟုတ်ပေမယ့်လည်း ဒီစာအုပ်ထွက်လာရင်တော့ ကျွန် တော်ထင်တယ် ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ မကျေလည်တဲ့သူ တွေ ပိုများလာမှာပေါ့။

Power။ ။ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးကို ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ က ၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေစာအုပ်နဲ့ ကာကွယ် သွားတယ်။ ကြိုက်တဲ့အစိုးရတက် ၂ဝဝ၈ အခြေခံဥပဒေ ပေးထားချက်အတိုင်း ကစားရမယ်။ ဦးရဲထွဋ်အနေနဲ့ နေပြည်တော် ခြောက်လုံးတန်းက မြန်မာ့နိုင်ငံရေးမှာ ဘယ်လောက်အထိ အရေးပါနေဦးမယ်လို့ ထင်သလဲ။

UYH။ ။ ခင်ဗျားခုနကပြောတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်း ရွှေက ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနဲ့ ကာကွယ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကို ကျွန်တော် သဘောမတူဘူး။ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေက မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဒီမိုကရေ စီ အသွင်ကူးပြောင်းရေးကို သွေးမြေမကျဘဲနဲ့ လုပ်လို့ရ အောင် သူကအစဖော်ပေးခဲ့တာဗျ။ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးမှာ အဓိကဇာတ်ကောင်တွေဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ တပ်နဲ့ကြားမှာ မယုံကြည်မှုက အရမ်းကြီးတာကိုး။ ယုံ ကြည်မှုက လုံးဝမရှိဘူး။ အဲဒီနှစ်ခုကို ယုံကြည်မှုရဖို့က အတူလက်တွဲလုပ်မှ ရမယ်။

အဲဒီလို အတူလက်တွဲလုပ် တဲ့အခါမှာလည်း အရင်လမ်းစဉ်ပါတီခေတ်တုန်းကလို မျိုး တပ်ကဦးဆောင်တာမျိုးမဟုတ်ရဘူး။ သို့သော် တပ် သည် အမတ် ၂၅ နေရာရထားတဲ့ ညွန့်ပေါင်းအစိုးရပုံ စံမျိုးတွဲလုပ်။ တွဲလုပ်ပြီးလို့ရှိရင် အဲဒါက ယုံကြည်မှုရလာ လို့ရှိရင် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကိုပြင်ဆိုပြီး ရည်ရွယ် ချက်နဲ့ဆွဲခဲ့တာ။ ဒါကိုလည်း ၂ဝဝ၇ နောက်ပိုင်း ဂမ်ဘာ ရီလာတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီတုန်းက ဝန်ကြီးဦးကျော်ဆန်းက အမြဲတမ်းထည့်ပြောတဲ့စကား ခင်ဗျားတို့ကိုကျွန်တော် ပြန်ပြောမယ်။

အဲဒီ့ဝန်ကြီး ဦးကျော်ဆန်းပြောတဲ့စကား ကို ကျွန်တော် အတိအကျပြန်ပြောရရင် ”၂ဝဝ၈ ဖွဲ့ စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနဲ့ ၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ အရ ပေါ်ပေါက်လာမယ့် ရွေးကောက်ပွဲဟာ ဒီမိုကရေစီ အသွင်ကူးပြောင်းရေးရဲ့ ပန်းတိုင်မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ အစပဲဖြစ်တယ်။ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ သူတွေကြားမှာ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်နိုင်လို့ရှိရင် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ ဥပဒေကို ကြိုက်တဲ့အချိန်ပြင်လို့”ရပါတယ်။

သူက ဒီလိုပဲပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကျမ်းကျိန်တဲ့အထဲမှာ လည်း ပါပါတယ်။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို ကာကွယ် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပါမယ်လို့ ပြောထားပါတယ်။ မပြင်ဘူးလို့ မပါပါဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့အဖေဆီကရတဲ့ အမွေ ဆိုင်အိမ်ကို ခင်ဗျားထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တယ်ဆိုတာ လိုအပ်ရင်ခင်ဗျားပြင်လို့ရတာပဲ။ ပိုကောင်းမယ်ထင်ရင် ခင်ဗျားပြင်မှာပေါ့။ ဟုတ်တယ်မလား။ သို့သော် မဖြစ် သင့်မဖြစ်ထိုက်တဲ့ လူလက်ထဲရောက်မသွားအောင်တော့ ခင်ဗျားကာကွယ်ရမှာပေါ့။ ဒီသဘောမျိုးပြောတာပါ။

နေပြည်တော် ခြောက်လုံးတန်းမှာ နိုင်ငံရေးကို တက်တက်ြ<ွကြ<ွကလှုပ်ရှားနေတာ လက်ရှိမှာ ဦးရွှေမန်း တစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍ နဲ့ သူတို့ရဲ့အရိပ်ကတော့ ဆက်ပြီး ရှိနေသေးတယ်လို့ ပြောလို့ရမယ်။ ဦးရွှေမန်းတစ်ယောက်ပဲ နိုင်ငံရေးမှာ တက်တက်ကြွကြွ ပါနေတာပေါ့လေ။ အဲဒီတော့ သူ ဘယ်လောက်လုပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာကတော့ ကျွန်တော် ထင်တယ် ၂ဝ၂ဝ ရွေးကောက်ပွဲမှာ အဖြေပေါ်မှာပါ။ ဒီအဖြေအရ ပြည်သူလူထုက သူ့ရဲ့ခေါင်းဆောင်မှုကို လက်မခံတော့ဘူးဆိုရင်တော့ နေပြည်တော်ခြောက်လုံး တန်းရဲ့အခန်းကဏ္ဍကတော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှေးမှိန် သွားမှာပေါ့။

Power။ ။ သမ္မတဦးသိန်းစိန်နဲ့ကော ဦးရဲထွဋ် အ ဆက်အသွယ်ရှိလား၊ တွေ့ဖြစ်သေးလား။ သမ္မတ ဟောင်း ဦးသိန်းစိန်အနေနဲ့ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးနဲ့ပတ်သက် ပြီး ထူးထူးထူးခြားခြား မှတ်ချက်ပေးတာ၊ ပြောတာ တွေရှိလား ခင်ဗျ။

UYH။ ။ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်က ဘယ်ပါတီနိုင်ခြင်း မနိုင်ခြင်းထက်ကို သူ့ရဲ့စိုးရိမ်မှုက ၂ဝ၁၁၊ ၂ဝ၁၆ မှာ တုန်းကအရွေ့တစ်ခုဖြစ်အောင် သူအများကြီး ကြိုးစားခဲ့ တယ်။ အဲဒီအရွေ့ကနေပြီးတော့မှ နောက်ပြန်လန်ကျ သွားမှာကို သူစိုးရိမ်တယ်။ အဲဒီစိုးရိမ်စိတ်က သူ့မှာပိုများ တယ်။ နောက်ပြည်ခိုင်ဖြိုးက သူဥက္ကဋ္ဌ လုပ်ခဲ့တဲ့ပါတီ ဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် ပြည်ခိုင်ဖြိုးကိုတော့ ၂ဝ၁၅ ထက် ပိုပြီး အခြေအနေပိုကောင်းစေချင်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် အဲဒါကို သူတက်တက်ကြွကြွ ဝင်လုပ်မလားဆိုတာကို တော့ ကျွန်တော်ထင်တယ် သူမလုပ်လောက်တော့ဘူး။ သူ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်မယ်ဆိုလို့ရှိရင်လည်း သူ့ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်တာတွေကိုလည်း သူ မခံချင်တော့ဘူး။ အဲဒီတော့ သူ နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင် ဟောင်း၊ ပါတီခေါင်း ဆောင်ဟောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လုပ်ပေးတာကလွဲရင် အရမ်း ကြီး တက်တက်ကြွကြွထွက်ပြီး မဲဆွယ်ဖို့တော့ ကျွန်တော် ထင်တယ် တော်တော် အလားအလာနည်းတယ်။

Power။ ။ သမ္မတဦးသိန်းစိန်အစိုးရက ပြုပြင်ပြောင်း လဲရေးတွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့တယ်။ အရင်စစ်အစိုးရရဲ့ ဆိုးမွေတွေနဲ့လည်း ခိုင်းနှိုင်းခံခဲ့ရတယ်။ အရွေ့တစ်ခုကို အစိုးရအဖွဲ့က လုပ်ပြခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့ NLD အစိုးရရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီးပြောကြေးဆိုရင် လူတွေက အတော်များများ လက်ရှောင်ကြတယ်။ ဝေဖန်တဲ့သူကို လည်း တံဆိပ်မျိုးစုံကပ်နှိပ်ကွပ်ကြလို့ မီဒီယာကမေးရင် ထွက်ပြေးတဲ့လူ များတယ်။ ကျန်ခဲ့တဲ့အပတ်က ကျွန် တော် နေပြည်တော်မှာ အန်ကယ်ဦးတင်အေးနဲ့ တွေ့ခဲ့ တုန်း အန်ကယ်ဦးတင်အေးက ဒီနေ့အခြေအနေတွေက လူတွေက ငြိမ်နေမှာပေါ့ဗျ။ သူတို့မဲပေးခဲ့တဲ့သူတွေကိုး လို့ ပြောတာကို မှတ်မိနေတယ်။ အဲဒီအမြင်တွေအပေါ် ဦးရဲထွဋ် အမြင်ကိုပြောပါဦး။

UYH ။ ။ ဒါကတော့ အမှန်ပဲလေ။ လူထုက ဒေါ် အောင်ဆန်းစုကြည်အပေါ်မှာ (မဲပေးခဲ့တဲ့ မဲဆန္ဒရှင်အ များစုက)အဲဒီအချိန်တုန်းက ယုံပြီးပုံအပ်ခဲ့တယ်။ ဘာပဲ ပြောပြော NLD အစိုးရရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုကို သူတို့အား မရဘူးဆိုရင်တောင်မှ နောက်ထပ် ၅ နှစ်အချိန်ပေးချင် သေးတယ်ဆိုတဲ့စိတ် လူအတော်များများမှာရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မြင်တယ်။ အဓိကက အဲဒီပြဿနာပဲ။ ရှင်း ရှင်းပြောရရင် NLD အစိုးရက အရင်လူတွေလောက် တော့ မဆိုးသေးပါဘူးဆိုတာလောက်တော့ ရှိတာပေါ့။ အစိုးရရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ အဂ တိလိုက်စားမှုတွေ၊ ခရိုနီကိစ္စတွေ၊ ဆွေမျိုးကောင်းစားရေး ဝါဒတွေ ဒီလိုဟာမျိုးတွေနဲ့ပတ်သက်ရင် ဒီအစိုးရမှာ လည်း မကင်းဘူး။ သို့သော် အရင်တုန်းက ဒီ့ထက်ပိုဆိုး တယ်ဆိုတဲ့ ဖြေသိမ့်မှုက လူတွေတော်တော်များများမှာ ရှိနေတယ်။ ဒါကပဲ ရွေးကောက်ပွဲမှာ NLD အတွက် အားသာချက်တစ်ခုဖြစ်နေတယ်။

Power။ ။ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် လက်ထက်မှာ အမျိုး သား ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ ဖွဲ့မလို့ လုပ်နေရင်းနဲ့ ပျက် သွားတယ်ပြောတယ်။ ဦးရဲထွဋ်သိသလောက် ပြောပြပါ ဦး။

YUH ။ ။ အဲဒီတုန်းက စဉ်းစားတာက နိုင်ငံတကာမှာ ဆိုရင် အမျိုးသားလုံခြုံရေးကောင်စီဆိုတာရှိတယ်။ ကျွန် တော်တို့မှာရှိတဲ့ ကာလုံဆိုတာက ခေါင်းပဲရှိတာ။ လူကြီး တွေ စဉ်းစားပြီးတော့မှ မူဝါဒချတာပေါ့။ နောက် မဟာ ဗျူဟာချမယ်။ နေ့စဉ်တက်နေတဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းတွေ၊ စစ်ဘက်နဲ့မပတ်သက်တဲ့ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေ ကို လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတွေ၊ တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတွေကြားထဲမှာ သတင်း ဖလှယ်နိုင်မယ့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိကိုရှိရမယ်။ သူဟာ ရုံးအ ဖွဲ့ရှိရမယ်။ ဒီလိုမျိုးတွေ စဉ်းစားကြတယ်။ အရင်တုန်းက NIB ကို ထောင်ခဲ့တုန်းက အဲဒီလိုပုံစံမျိုးလုပ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမယ့် တပ်မတော်ထောက်လှမ်းရေးက အရမ်းသြဇာ ကြီးတဲ့အခါကျတော့ NIB က မပီပြင်တော့ဘဲနဲ့ တပ်မ တော်ထောက်လှမ်းရေးရဲ့ သြဇာခံလို ဖြစ်သွားတယ်။ တပ်မတော်ထောက်လှမ်းရေးရဲ့ ရုံးအဖွဲ့လိုဖြစ်သွားတယ်။ အမှန်က NIB သည် ထောက်လှမ်းရေးနဲ့ လုံခြုံရေးဆိုင် ရာအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့အပေါ်မှာ ရှိရမယ်။ ဒါက ဖြစ်ခဲ့ တဲ့ဟာပေါ့။

အဲလိုဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာက ရှိနေတဲ့အခါကျ တော့ ဦးသိန်းစိန်လက်ထက်မှာ ဒီ NIB လို (NIB ဆို တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး) အမျိုးသားလုံခြုံရေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို ပြန်ပြီးတော့ ထူထောင်မယ်ဆိုပြီး စဉ်းစားကြတဲ့အခါမှာ ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီထဲမှာကိုက အဲဒီ အကြံအစည်ကို လက်မခံတဲ့သူက အတော်များတယ်။ ဦးသိန်းစိန်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဦးရွှေမန်းနဲ့ ပြဿနာဖြစ် နေတော့ လွှတ်တော်ထဲမှာရှိနေတဲ့ ပြည်ခိုင်ဖြိုးအမတ်တွေ ရဲ့ ထောက်ခံမှုကိုရအောင်လည်း သူက မလုပ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီလိုအခြေအနေတွေနဲ့ နောက်တစ်ခါရွေးကောက်ပွဲနီး လာတာလည်း ပါတာပေါ့။ ဒါကြောင့်မို့ ရပ်သွားတာပါ။ အမှန်က ဘယ်အစိုးရပဲတက်တက် သမ္မတရဲ့အောက်မှာ နေပြီးတော့ လုံခြုံရေးဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်းတွေကို ပေါင်း စပ်ညှိနှိုင်းပေးမယ့် ယန္တရားတစ်ရပ်က ရှိကို ရှိရမယ်။ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတိုင်းမှာလည်း ရှိကိုရှိတယ်။

အွန်လိုင်းဝဏ္ဏ
The Power သတင်းဂျာနယ် အမှတ် ၄၊ ၂၀၂၀ ဇူလိုင် ၁၆ ရက်နေ့ထုတ်မှ

သီရိလင်္ကာ သင်ခန်းစာ

၂၀၂၂ ခုနှစ် အစပိုင်းထဲက စတင်လာတဲ့ သီရိလင်္ကာ စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းဟာ ဒီနေ့ ဇူလိုင်လ ၁၃ ရက်နေ့ မနက်မှာ သမ္မတ ဂိုတာဘာယာ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ နိုင်ငံက ထွက်ပြေးသွား တာနဲ့ အဆုံး သတ်သွားခဲ့တယ်။

ကိုဗစ်၁၉ ကပ်ရောဂါ နဲ့ ယူကရိန်းစစ်ပွဲကြောင့် နိုင်ငံတိုင်းလိုလို စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းနဲ့ ကြုံတွေ့နေရချိန်မှာ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံကတော့ ကြွေးပြန်မဆပ်နိုင်လို့ ဒေဝါလီခံရတဲ့အဆင့် ရောက်ပြီး နိုင်ငံစီးပွားရေးလည်း ပြိုလဲတဲ့အထိ ၊ ပြည်သူတွေရဲ့ အခြေခံလိုအပ်ချက်တွေတောင် ဖြည့်ဆည်းမပေးနိုင်တော့တဲ့ အထိ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။

သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ အခုလို မွဲပြာကျရတဲ့ အခြေအနေရောက်ခဲ့ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းအရင်းက ဆွေမျိုးတပည့်ကောင်းစားရေးဝါဒ ကြောင့် ဖြစ်တယ်လို့ အကဲခတ်လေ့လာသူ တွေ က သုံးသပ် ကြတယ်။ သူတို့က ဆွေမျိုးတပည့်ကောင်းစားရေးဝါဒ ကြောင့် အဂတိလိုက်စားမှုတွေပို များ၊ အရည်အချင်းမရှိတဲ့သူတွေကို အရေးကြီးတာဝန်ပေးတော့ မူဝါဒအလွဲအမှားတွေဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး တိုင်းပြည်စီးပွားရေး ပြိုလဲတဲ့အထိ ဖြစ်ခဲ့ရတာလို့ဆိုတယ်။

၂၀၀၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှာ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရေးကို ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ မိသားစုက လက်ဝါးကြီးအုပ်ထား ခဲ့တယ်။ ညီအကို လေးယောက်မှာ မဟင်ဒါ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ က ၂၀၀၄ ခုနှစ် မှာ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၅ ခုနှစ်ကနေ ၂၀၁၅ ခုနှစ်အထိ သမ္မတ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ မဟင်ဒါက တမီလ်ပြောက်ကျားအဖွဲ့တွေကို အမြစ်ပြတ်အောင်ချေမှုန်းနိုင်တာကြောင့်လူကြိုက်များလာ တာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တတိယသက်တမ်းတာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်ဖို့အတွက် အခြေခံဥပဒေ ကို ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဂတိလိုက်စားမှုတွေကြောင့်နာမည်ပျက်ပြီး ၂၀၁၅ သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲ ရှုံးသွားတယ်။

၂၀၁၉ နိုဝင်ဘာ သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ညီဖြစ်သူ ဂိုတာဘာယာ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ ဝင်ပြိုင်ဖို့ ဆုံး ဖြတ်ခဲ့တယ်။ သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲမတိုင်ခင် ဧပြီ ၂၁ ရက်နေ့ အီစတာ ပွဲတော်နေ့မှာ အစ္စလမ် စစ်သွေးကြွ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ကိုလံဘို မြို့တော်မှာ ရှိတဲ့ ဟိုတယ်သုံးခု နဲ့ ခရစ်ယန် ဘုရား ကျောင်း သုံးကျောင်းကို အသေခံဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်တဲ့ အတွက် လူ ၂၆၉ ဦးသေဆုံးခဲ့တယ်။ အဲဒီတိုက်ခိုက် မှုကို အကြောင်းပြုပြီး ဂိုတာဘာယာက သူ့အစ်ကို လက်ထက်မှာ တမီလ်ပျောက်ကြားတွေကို နှိမ်နင်းခဲ့တာကို ပြန်ထောက်ပြပြီး အမျိုးသားလုံခြုံရေး အထိုင်ပေါ်က မဲဆွယ်ခဲ့တဲ့အတွက် ရွေးကောက်ပွဲအနိုင်ရပြီး သမ္မတ ဖြစ်လာတယ်။

ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ မိသားစုတွေ အာဏာလက်ဝါးကြီးအုပ်ပုံက ရှားမှ ရှားလို့ ဆိုရမယ်ထင်တယ်။ မဟင်ဒါ သမ္မတဖြစ်ချိန်က သူ့ညီ ဂိုတာဘာယာက ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးတာဝန်ယူတယ်။ ညီ အငယ်ဆုံး ဘာဆဲလ် က စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ဝန်ကြီးတာဝန်ယူခဲ့တယ်။ အကိုအကြီး ဆုံး ချမားလ် က ဆည်မြောင်းနဲ့ ရေအရင်းအမြစ်ဝန်ကြီး တာဝန်ယူတယ်။ ယောက်ဖဖြစ်တဲ့ သူကို နိုင်ငံပိုင်လေကြောင်းလိုင်း ဥက္ကဋ္ဌခန့်တယ်။

ဂိုတာဘာယာ သမ္မတဖြစ်တော့ အကိုဖြစ်တဲ့ မဟင်ဒါက ဝန်ကြီးချုပ်လုပ်တယ်။ ညီအငယ်ဆုံး ဘာဆဲလ်က ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးလုပ်တယ်။ အကိုအကြီးဆုံး ချမားလ်က စိုက်ပျိုးရေးဝန်ကြီး လုပ်တယ်။ မဟင်ဒါရဲ့ သားနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်က အားကစားဝန်ကြီးလုပ်တယ်။ တစ် ယောက်က ဝန်ကြီးချုပ်ရုံး ညွှန်ချုပ်လုပ်တယ်။

ဒါက ဝန်ကြီးအဆင့်တွေပဲ ပြောတာပါ။ Indian Express သတင်းစာ အဆိုအရ အစိုးရဌာနတွေ၊ ဘုတ်အဖွဲ့တွေ၊ ကော်ပိုရေးရှင်းတွေက အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေမှာ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ မိသားစုဝင်နဲ့ ဆွေမျိုး လေးဆယ်ကျော်ရှိတယ်လို့ဆိုတယ်။

အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ တွေဘယ်လောက်များလဲဆိုရင် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံကို ပထမဆုံး ရောက်ဖူးတဲ့ နိုင်ငံခြားသံတမန်တစ်ယောက်ဟာ ထုံးစံအတိုင်း ဝန်ကြီးတွေ၊ အရေးပါတဲ့ ဌာန အကြီးအကဲတွေကို လိုက်တွေ့တဲ့အခါ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ တွေများလွန်းလို့ “သီရိလင်္ကာနိုင်ငံသား တွေက ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ ဆိုတဲ့ နာမည်ကို အရမ်းကြိုက်ပါလား” ဆိုပြီး မှတ်ချက်ချတယ် ဆိုတဲ့ နိုင်ငံ ရေးပြက်လုံးတောင် ခေတ်စားခဲ့ဖူးတယ်။

၂၀၂၂ ခုနှစ် ဧပြီလ က စပြီး နိုင်ငံရေးစီးပွားရေး အကျပ်အတည်းပြင်းထန်လာတော့ မဟင်ဒါ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးက နုတ်ထွက်ပေးရတယ်။ နောက်တော့ ဘာဆဲလ် နဲ့ ချမားလ် ဝန်ကြီးရာထူးတွေကနေ နုတ်ထွက်ပေးရတယ်။ သမ္မတ ဂိုတာဘာယာကတော့ နုတ်ထွက်ပေး ဖို့ ငြင်းဆန်ပြီး ဝန်ကြီးချုပ်အသစ်ခန့်၊ အစိုးရ အဖွဲ့အပြောင်းအလဲလုပ်ပြီး အသက်ဆက်ဖို့ ကြိုးစား တယ်။ ဒါပေမယ့် စီးပွားရေးအခြေအနေက ကောင်းမလာတဲ့အပြင် လူထု ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက လည်း ကုန်ဆုံးလာတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ စနေနေ့ ဇူလိုင်လ ၉ ရက်နေ့မှာ ဆန္ဒပြသူတွေက သမ္မတ အိမ်တော်နဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် နေအိမ်တွေကို ဝင်ရောက်စီးနင်း တဲ့ အထိ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာ သမ္မတ ဂိုတာဘာယာ က ဇူလိုင်လ ၁၃ ရက်နေ့မှာ ရာထူးကနုတ်ထွက်ပေးမယ်လို့ ကတိ ပေးထား ခဲ့တယ်။

အခုတော့ ရာထူးက နုတ်ထွက်ကြောင်း ကြေညာမယ့် မနက်စောစောပိုင်းမှာ သမ္မတ ဂိုတာ ဘာယာ နဲ့ ဇနီး ဟာ မော်လဒေ့ဗ်နိုင်ငံကို လေယာဉ်နဲ့ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့တယ်။ ကျန်တဲ့ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ မိသား စုဝင်တွေလည်း သတင်းပျောက်နေတယ်။ သီရိလင်္ကာလွှတ်တော်ကတော့ သမ္မတ အသစ်ရွေးချယ်ဖို့လုပ်နေတယ်။

ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာ ဆွေမျိုးတပည့်ကောင်းစားရေးဝါဒနဲ့ တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ ရာဂျာပါ့ခ်ဆာ တွေက ပထမဆုံးမဟုတ်သလို နောက်ဆုံးလည်းမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုပဲ ကိုယ့်အတတ်နဲ့ ကိုယ်စူးပြီး တိုင်းပြည်က ထွက်ပြေးရတဲ့ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တွေထဲမှာ သီရိလင်္ကာ သမ္မတ ဂိုတာဘာယာ ဟာ ပထမဆုံးမဟုတ်သလို နောက်ဆုံးလည်း ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဘောရစ်ဂျွန်ဆင်ပေးတဲ့ သင်ခန်းစာ

မနေ့ ဇူ လိုင် ၇ ရက်နေ့မှာ ဗြိတိသ ျှ ဝန်ကြီးချုပ် ဘောရစ် ဂျွန်ဆင်ဟာ ကွန်ဆာဗေးတစ် ပါတီ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်ကနေ နုတ်ထွက်လိုက်တယ်။ အာဏာရပါတီခေါင်းဆောင်အဖြစ်က နုတ်ထွက် တယ်ဆိုတော့ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်ကလည်း နုတ်ထွက်ရမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီက ခေါင်းဆောင်သစ်ကို မရွေး ချယ်နိုင်ခင်အထိတော့ ဂျွန်ဆင်က ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ခဏ ဆက် တာဝန်ယူထားပေးရမယ်။

ဂျွန်ဆင် ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် နဲ့ ပါတီခေါင်းဆောင်အဖြစ်ကနေ ကျဆုံးခန်းရောက်ရတာဟာ ရွေး ကောက်ပွဲရှုံးလို့လည်း မဟုတ်ဘူး။ လွှတ်တော်ထဲမှာ အတိုက်အခံ ပါတီက အယုံအကြည်မရှိ အဆိုတင်သွင်းတာ နိုင်သွားလို့လည်း မဟုတ်ဘူး။ နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်၊ပါတီ ခေါင်း ဆောင်တစ်ယောက်မှာ ရှိသင့် ရှိအပ်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာမရှိတဲ့အတွက် သူ့ခေါင်းဆောင်မှုကို ပါတီနဲ့ မဲဆန္ဒရှင်တွေက ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့လာတာကြောင့် နုတ်ထွက်လိုက်ရတာဖြစ်ပါတယ်။

ဗြိတိန်နိုင်ငံ ဥရောပသမဂ္ဂအဖွဲ့ကနေ နုတ်ထွက်ရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဗြိတိန် – အီးယူ ညှိနှိုင်းမှုတွေ မှာ အဆင်မပြေတာတွေဖြစ်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ဝန်ကြီးချုပ် ထရီဇာမေ ပါတီခေါင်းဆောင် အဖြစ်က ၇ ဇွန် ၂၀၁၉ ခုနှစ် မှာ နုတ်ထွက်တယ်။ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်နဲ့ ခေတ္တဆက်လက်တာဝန်ယူထား တယ်။ ၂၃ ဇူလိုင် ၂၀၁၉ ခုနှစ်မှာ ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီက ဂျွန်ဆင်ကို ပါတီခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့အတွက် ၂၄ ဇူလိုင်မှာ ထရီဇာမေ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်က နုတ်ထွက်ပြီး ဘောရစ် ဂျွန်ဆင် ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာတယ်။

ဂျွန်ဆင် ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာပြီးတော့ လွှတ်တော်ကို ဖျက်သိမ်းပြီး ရွေးကောက်ပွဲ အသစ် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ တကယ်တော့ အဲဒီအချိန်မှာ လက်ရှိ လွှတ်တော်က ၂၀၁၇ ဧပြီ ကမှ ရွေးကောက် ထားတာ သက်တမ်းမကုန်သေးဘူး။ ဒါပေမယ့် လွှတ်တော်ထဲမှာ ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီက အမတ်နေရာ ၆၅၀ အနက် ၃၁၇ နေရာပဲ နိုင်တဲ့အတွက် အခြားပါတီငယ်တစ်ခုနဲ့ ပေါင်းပြီး အစိုးရဖွဲ့ထားရ တယ်။ ဂျွန်ဆင်က အီးယူကနေ ဗြိတိန်နိုင်ငံ နုတ်ထွက်ရေးကိစ္စမှာ စိတ်တိုင်းကျ ဆောင်ရွက်ချင်ရင် လွှတ်တော်ထဲမှာ အင်အားကောင်းဖို့ လိုတယ်လို့ယူဆတဲ့အတွက် ရွေးကောက်ပွဲ အသစ်လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာဖြစ်တယ်။ ။

ဒါဟာ အတော်စွန့်စားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်တဲ့အတွက် ကွန်ဆာဗေးတစ်ခေါင်းဆောင်တချို့က ကန့်ကွက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဂျွန်ဆင်ကတော့ ဗြိတိန်လမ်းခွဲကိစ္စကို ရွေးကောက်ပွဲ အဓိက မူဝါဒ အဖြစ်ထားရှိ စည်းရုံးခဲ့တဲ့အတွက် ၁၂ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၉ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ကွန်ဆာဗေး တစ်ပါတီက အမတ်နေရာ ၄၈ နေရာတိုးပြီး ၃၆၅ နေရာ နိုင်တယ်။ အတိုက်အခံ လေဘာပါတီက ၂၆၂ နေရာကနေ အမတ်နေရာ ၆၀ လျော့ပြီး ၂၀၂ နေရာပဲနိုင်တယ်။

မရှုမလှ အရေးနိမ့်ခဲ့တဲ့ လေဘာပါတီခေါင်းဆောင် ဂျရမီကိုဘင် ကတော့ ပါတီခေါင်းဆောင်အဖြစ်က နုတ်ထွက်လိုက် တယ်။ ဒီမိုကရေစီစနစ်မှာတော့ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ အောင်မြင်မှုမရရင် ရှုံးနိမ့်မှုအတွက် တာဝန်ယူတဲ့အနေနဲ့ ပါတီခေါင်းဆောင် နုတ်ထွက်ရတာထုံးစံပဲ။ ဆင်ခြေအမျိုးမျိုးပေးပြီး ထိုင်ခုံဖက်နေလို့ မရဘူး။

ဂျွန်ဆင်ရဲ့ အောင်မြင်မှုက ၁၉ ၈၇ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှာ ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီအများဆုံးအနိုင်ရတဲ့ အောင်မြင်မှု ဖြစ်ပါတယ်။ဒါ့ကြောင့် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်မှာ ဘောရစ်ဂျွန်ဆင်ရဲ့ နိုင်ငံရေးစန်း အမြင့် ဆုံးရောက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဂျွန်ဆင်ရဲ့ နိုင်ငံရေးဂုဏ်သိက္ခာအပေါ်မှာ လူတွေ ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့စေတဲ့အဖြစ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်လာရတယ်။

ပထမဆုံးကိစ္စကတော့ “ ကိုဗစ်ကာလ ပျော်ပွဲ ရွှင်ပွဲ အရှုပ်တော်ပုံ” ကိစ္စပဲ။ ကိုဗစ် ၁၉ ကူးစက်မှု ပြင်းထန်လို့ ဗြိတိန်တစ်နိုင်ငံလုံး လော့ဒေါင်းလုပ်ထားတဲ့အချိန်၊ စည်းကမ်းချိုးဖောက်သူတွေကို အရေးယူနေတဲ့အချိန်မှာ ဘောရစ်ဂျွန်ဆင်နဲ့ ဝန်ကြီးတွေ၊ ရုံးအဖွဲ့သားတွေ ဝန်ကြီးချုပ် အိမ်တော် မှာ တံခါးပိတ်ပြီး ပါတီပွဲတွေ ကျင်းပခဲ့တဲ့ အကြောင်း ၂၀၂၁ နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ သတင်းပေါက် ကြား လာခဲ့ပြီး လန်ဒန်ရဲတပ်ဖွဲ့နဲ့ လွှတ်တော်က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေလုပ်ခဲ့ရတယ်။

အစပိုင်းမှာ ဂျွန်ဆင်က အဲဒီကိစ္စကို သူမသိဘူးလို့ငြင်းတယ်။ နောက်တော့ အဲဒီလိုပွဲ သုံးခုကို သူတက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဝန်ခံခဲ့တယ်။ ရဲတပ်ဖွဲ့က ဝန်ကြီးချုပ်ကို ဒဏ်ငွေရိုက်ခဲ့တယ်။ လွှတ်တော် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီက ဂျွန်ဆင်နဲ့ အဲဒီကိစ္စတွေမှာပါဝင်တဲ့ ဝန်ကြီးအချို့ကို ပြစ်တင် ရှုံ့ချခဲ့တယ်။ အတိုက်အခံတွေက ဂျွန်ဆင် နုတ်ထွက်ပေးဖို့တောင်းဆိုပေမယ့် ဂျွန်ဆင် ကတော့ နုတ်ထွက်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီဖြစ်စဉ်ကြောင့် ဂျွန်ဆင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအပေါ် ပြည်သူတွေက မေးခွန်းထုတ် လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအရှုပ်တော်ပုံနောက်ပိုင်းကျင်းပတဲ့ မေ ၂၀၂၂ ကြားဖြတ် ရွေးကောက်ပွဲနဲ့ ဒေသန္တရွေး ကောက်ပွဲတွေမှာ ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီနေရာအတော်များများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။

၂၀၂၂ ဇွန်လရောက်တော့ ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီဝင် လွှတ်တော်အမတ်အချို့က ဂျွန်ဆင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုအပေါ် အယုံအကြည်မရှိကြောင်း ပါတီလွှတ်တော်ကော်မတီမှာ အဆို တင်သွင်းတယ်။ အဲဒီအဆိုကို ပါတီစည်းကမ်းအတိုင်းမဲခွဲတော့ အမတ် ၃၅၉ ဦးမှာ ၂၁၁ ဦးက ဂျွန်ဆင်ကို ထောက်ခံပြီး ၁၄၈ ယောက်က ဂျွန်ဆင်ကို ကန့်ကွက်တဲ့အတွက် အများစု သဘောထားအရ ဂျွန်ဆင် ပါတီခေါင်း ဆောင်နဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ဆက်တာဝန်ယူတယ်။

ဒါပေမယ့် ဂျွန်ဆင်ဟာ မဲဆန္ဒရှင်တွေရဲ့ ယုံကြည်မှုပြန်မရတော့ဘူး။ ဇွန်လအတွင်းမှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲနှစ်ခုလုံးမှာ ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီအရေးနိမ့်ခဲ့တယ်။ ပြည်သူတွေကြားမှာ ရော၊ ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီဝင်တွေကြားမှာပါ ကိုဗစ်ကြောင့် စီးပွားရေးကျဆင်းနေတဲ့အခြေအနေ၊ ယူကရိန်းစစ်ပွဲကြောင့် လောင်စာဆီဈေးတွေ တက်၊ ငွေကြေးဖောင်းပွမှုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့အခြေ အနေမှာ နိုင်ငံကို ဂျွန်ဆင် ခေါင်းဆောင်လို့ ဖြစ်ပ့ါမလားဆိုတဲ့ သံသယတွေပိုများလာတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ပြီးခဲ့တဲ့ ဇွန်လ ၂၉ ရက်နေ့မှာ လွှတ်တော် ကွန်ဆာဗေးတစ်ပါတီ ဒုတိယ ဆော်သြရေးမှူး Chris Pincher ဧည့်ခံပွဲတစ်ခုမှာ အရက်မူးပြီး လိင်စော်ကားမှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့ တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းထွက်လာတယ်။ Chris Pincher ကို ပါတီခေါင်းဆောင် ဂျွန်ဆင်က တာဝန်ပေး ထားတာ။ အဲဒီဖြစ်စဉ်နောက်ပိုင်းမှာ Chris Pincher ဟာ အရင်ကလည်း ဒါမျိုးဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါကို ဂျွန်ဆင်က သိပေမယ့် ဖုံးကွယ်ပြီး အရေးကြီးတဲ့တာဝန်ပေးခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေပေါ်ထွက် လာတယ်။

ကိုဗစ်ကာလ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ အရှုပ်တော်ပုံ တုန်းကလိုပဲ ဂျွန်ဆင်က အရင်က ဒီလိုဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆို တာကို သူမသိဘူး လို့ ငြင်းတယ်။ ဒါပေမယ့်နောက်ဆုံးကျတော့ သူ ကြားပေမယ့် အလေးထား စစ်ဆေးဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်လို့ ဝန်ခံခဲ့တယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ ပါတီဝင်လွှတ်တော်အမတ်တွေက ဂျွန်ဆင်အပေါ် ယုံကြည်မှုလုံးဝမရှိတော့တဲ့ အတွက် ပါတီ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်က နုတ်ထွက်ပေးဖို့တောင်းဆိုကြတယ်။ ပြဿနာက ပါတီစည်းကမ်း အရ ပါတီ လွှတ်တော်ကော်မတီထဲမှာ ပါတီခေါင်းဆောင်ကို အယုံအကြည်မရှိ အဆိုတင်လို့ ရှုံးထားရင် တစ်နှစ်အတွင်း နောက်တစ်ကြိမ် အဆိုပြန်တင်သွင်းလို့မရဘူး။ ဒါ့ကြောင့် ဂျွန်ဆင်က နောက်တစ်ကြိမ် ရွေးကောက်ပွဲအထိ သူဆက်ပြီးတာဝန်ယူမယ်လို့ ပြောပြီး နုတ်ထွက်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အစိုးရအဖွဲ့ဝင် ဝန်ကြီးတွေကိုယ်တိုင်က ဂျွန်ဆင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှု ကို လက်မခံနိုင်ကြတော့ဘူး။ ဇူလိုင်လ ၅ ရက် နဲ့ ၆ ရက်နေ့တွေမှာ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး အပါအဝင် ဝန်ကြီး၊ ဒုဝန်ကြီးနဲ့ အခြားထိပ်တန်းအရာရှိ ငါးဆယ်ကျော် နုတ်ထွက်စာ တင်ခဲ့ ကြတယ်။ သူတို့နုတ်ထွက်စာတွေထဲမှာ ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုအပေါ် ယုံကြည်မှုမရှိတော့ တဲ့အကြောင်းဖော်ပြခဲ့တယ်။ ဂျွန်ဆင်ရဲ့ အနီးကပ်ဆုံးနိုင်ငံရေးမိတ်ဆွေတွေကလည်း ဂျွန်ဆင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်အယုံအကြည်မရှိ အဆိုတင်သွင်းနိုင်အောင် ပါတီစည်းကမ်းတွေကို ပြင်ပြီး ဖြုတ်ချ ခံရတာထက်စာရင် ကိုယ့်အပြစ်ကို ကိုယ်တာဝန်ယူပြီး နုတ်ထွက်တာကောင်းတယ်လို့ တိုက်တွန်း ခဲ့ကြတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ ဇူလိုင် ၇ ရက်နေ့မှာ ဘောရစ်ဂျွန်ဆင်က ပါတီခေါင်းဆောင်အဖြစ်က နုတ်ထွက် ကြောင်းကြေညာလိုက်ရတယ်။ သူ့ နှုတ်ဆက်မိန့်ခွန်းမှာ ပါတီမှာ ခေါင်းဆောင်သစ်၊ နိုင်ငံမှာ ဝန်ကြီးချုပ် သစ် လိုအပ်နေတဲ့အတွက် သူနုတ်ထွက်ရတဲ့အကြောင်းပြောသွားခဲ့တယ်။

ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဟာ ဂုဏ်သိက္ခာလည်းမရှိ၊ အောင်မြင်အောင်လည်း မစွမ်းဆောင်နိုင်၊ အောက်ခြေရဲ့ ယုံကြည်အားကိုးမှုလည်း မရဘူးဆိုရင် ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်ယူပြီး နုတ်ထွက်လိုက် တာအကောင်းဆုံးပဲ ဆိုတာကို ဘောရစ် ဂျွန်ဆင်ရဲ့ အဖြစ်အပျက်က သက်သေပြလိုက်တာပါပဲ။