တံတားအောက်မှာ

မောင်ကိုဗစ်ကလည်းပြန်လာ၊ ရာသီဥတုလဲ မိုးလေးတစိမ့်စိမ့်နဲ့ ဆိုတော့ အိမ်မှာပဲ နေဖြစ် တယ်။ ဒါပေမယ့် ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ အိမ်ကလူတွေကလည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးနဲ့ အပြင် ထွက်နေကြတယ်။ ကိုယ်နေတဲ့အိမ်ယာကလူတွေလည်း မဖြစ်မနေ ကိစ္စတွေနဲ့ သွားလာနေရ တာပဲ။ သူတို့ ကူးလာရင် ၊ ဒါမှမဟုတ် ရောဂါကူးစက်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ရောက်ခဲ့တယ်ဆိုရင် ကိုယ်လည်း နေထိုင်သွားလာမှုကန့်သတ်ခံရမှာပဲ၊ ဒီတော့ လိုက်နာသင့်တဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာ၊ ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာကို လုပ်၊ ဖြစ်ရင်လည်း ရင်ဆိုင်တာအကောင်းဆုံးလို့ပဲ ဆုံးဖြတ် လိုက်တယ်။

ပထမဆုံး ဂျန်းရှင်းစီတီးကိုသွားတယ်။ ကော်ဖီဆိုင်မှာထိုင်တယ်။ ကော်ဖီဈေးက ကြီးလှတယ်။ ဒါပေမယ့် သီးသန့်ဖြစ်ခြင်းကို ငွေနဲ့ပေးဝယ်ရတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်တယ်။ လုပ်ငန်း သဘောအရ အေးအေးဆေးဆေးစကားပြောဖို့လိုအပ်တဲ့အချိန်ကလွဲရင် ဒီလို ဆိုင်တွေမှာ မထိုင် ချင်ဘူး။ ကျွန်တော်ရောက်တော့ ကိုးနာရီစွန်းစွန်းလေးပဲရှိသေးတော့ ကော်ဖီစက်တွေတောင် မလည်ပတ်နိုင်သေးဘူး။ စောင့်ရသေးတယ်။ ကော်ဖီလာချပေးတဲ့ ဝန်ထမ်းလေးကို အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲလို့မေးတော့ “ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်ခါနီးမှ ဦးလေးရယ်” လို့ လေးလေးတွဲ့တွဲ့ပြောတယ်။ သူ့ စကားတိုတိုလေးက ကျယ်ပြန့်လွန်းလှတယ်။ မိတ်ဆွေဖြစ်သူရောက်လာတော့ သူကလည်း လက်ဖက်ရည်သမား၊ ကော်ဖီဆိုင်နဲ့ အဆင်မပြေဘူး။ ဒါ့ကြောင့် လိုရင်း တိုရှင်းနဲ့ပဲ လမ်းခွဲလိုက်ကြတယ်။

ဂျန်းရှင်းကနေ ပန်းဆိုးတန်း ကုန်းတံတားအောက်ကို သွားတယ်။ အဲဒီမှာ ခြေသည်း ၊ လက်သည်း ဆရာဇနီးမောင်နှံ ရှိတယ်။ ကိုမောင်စိုးနဲ့မလှဝင်းတဲ့။ သူတို့အကြောင်းစာတစ်ပုဒ်ရေးဖူးတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့လက သူတို့ဆီမှာ ကိုယ်ပိုင်ခြေသည်း၊လက်သည်းလှီးဓားတစ်ချောင်းအပ်ပြီး အဆင်ပြေ တဲ့ အချိန်လာရွေးမယ်လို့မှာခဲ့တယ်။ပြောထားတဲ့အတိုင်းပဲ တစ်လနီးပါးကြာမှ ရွေးဖြစ်တော့ တယ်။

တံတားအောက်က သူတို့အလုပ်လုပ်နေကြနေရာလေးမှာ ကိုမောင်စိုးတစ်ယောက်ပဲတွေ့ တယ်။ ကျွန်တော့်ကိုမြင်တော့ ဓားလုပ်ပြီးပြီတဲ့။ ဒါပေမယ့် မသွေးရသေးဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ပြပြီးမှ သွေး မယ်၊ မဟုတ်ရင် အဟောင်းရောင်းတယ်ဆိုပြီးဖြစ်မှာ စိုးရိမ်လို့တဲ့။ လမ်းဘေးမှာ အလုပ်လုပ်တယ် ဆိုပေမယ့် စားသုံးသူယုံကြည်မှုရအောင် အလေးထားအလုပ်လုပ်တာကတော့ လေးစားဖို့ ကောင်းတယ်။

ကျွန်တော့်ကို အကြမ်းလုပ်ထားတဲ့ ဓား ပြ တယ်။ သံဖြတ်လွှကို သွေးထားတဲ့ ဓားတစ်ဖက်က အသွားကော့ကော့၊ ဒါက ခြေလည်း ၊ လက် သည်း လှီးဖို့၊ တစ်ဖက်မှာက ဝက်အူလှည့်လို အပြားသေးသေးလေး။ ဒါက ခြေစွယ်ငုတ်ရင် ထုတ် ဖို့တဲ့။ ကျွန်တော်ကို ဟိုနားသည်နား သွားလိုက်ဦး၊ နာရီဝက်လောက်ဆိုရင် ဓားအသင့်ဖြစ်ပြီ လို့ ပြောတယ်။

ပန်းဆိုးတန်းလမ်းအတိုင်းလေ ျှာက်တယ်။ စာအုပ်ဆိုင်တွေ ဝင်ကြည့်တယ်။ ကိုယ်ရေးတဲ့စာကို ပုံနှိပ်စာလုံးအဖြစ်နဲ့မြင်ရတဲ့ခံစားချက်၊ စာအုပ်ဆိုင်တွေမှာတင်ထားတာမြင်ရတဲ့ခံစားချက်က စာရေးသူတွေသာသိနိုင်တဲ့ ခံစားချက်ပဲ။ အနော်ရထာ လမ်းပေါ်ရောက်တော့ ဆူးလေဘက် ကို ဆက်လေ ျှာက်တယ်။ နေအတော်ပူလာတယ်။ ဒီလိုအချိန်ကျတော့ မိုး ကို တမ်းတမိပြန်ရော၊ မိုးရိပ်လေးနဲ့သာ ရန်ကုန်လမ်းတွေပေါ်လေ ျှာက်ရရင် အတော်ကောင်းမယ်။

လမ်းတွေပေါ်မှာ၊ ပလက်ဖောင်းတွေပေါ်မှာ မသွားမဖြစ်သွားလာနေရတဲ့သူတွေ၊ သွားချင်လို့ သွား နေတဲ့သူတွေ ရှိနေဆဲပဲ။ ဆူးလေကုန်းကျော်တံတားပေါ်မှာ ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့သူတွေလည်း ရှိနေတာ ပဲ။ ကျွန်တော်ရှာနေတဲ့သူက ဆူးလေတာဝါ ၁ ဘေးမှာ ရှိတယ်။ ကိုမြင့်ဦးတဲ့။ ဖုန်းစတစ်ကာတွေ ကပ်ပေးတဲ့သူပေါ့။ သူ့အကြောင်းလည်း ပို့စ်ရေးဖူးတယ်။

ကျွန်တော်ဖုန်းက ဗီယက်နမ်လုပ် ဖုန်းဆိုတော့ ဖုန်းဆိုင်တွေမှာ ရယ်ဒီမိတ်ရှာလို့မရဘူး။ ကိုမြင့် ဦး နဲ့မှ အဆင်ပြေတယ်။ Mask တပ်ထားတဲ့ကျွန်တော့်ကို သူမမှတ်မိဘူး။ ဒါပေမယ့် ဖုန်းပေးလိုက် တော့ ဖုန်းနောက်ကြောက B ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို မြင်တာနဲ့ မှတ်မိသွားတယ်။ ကျွန်တော်တင်တဲ့ သူ့ပုံတွေတွေ့တဲ့အကြောင်းပြောတယ်။ ကျွန်တော်လက်ဆော့လို့ ကွာသွားတဲ့မှန်အကာ ထပ်ကပ် ပေးတယ်။ ကျွန်တော်က အားကစားလုပ်ရင်း ပြတ်သွားတဲ့ နာရီလက်ပတ်ကြိုး ကွင်း လေးကို ပြန်ထည့်ချင်တယ်၊ ဘယ်ဆိုင်မှာရမလဲလို့မေးတော့ သူ့မှာ ရှိ၊မရှိရှာကြည့် ဦးမယ်လို့ ပြောတယ်။

ဟိုတစ်ချိန်ကတော့ နာရီမှန်ကပ်၊ ကြိုးလဲ၊ မီးခြစ်ပြင်လည်း လုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ ပစ္စည်းအတို အစ တွေရှိပုံရတယ်။ မှန်ကပ်ပြီးတော့ သူ့အိတ်ထဲက ဘူးလေးတစ်ခုထုတ်တယ်။ ဖွင့် လိုက် တော့ အထဲမှာ မီးခြစ်ဘီးလုံးလေးတွေ၊ အတိုအစတွေ၊ လက်ပတ်နာရီကြိုးအဟောင်းတွေ၊ ကွင်းတွေ ထွက်လာတယ်။ ကျွန်တော့်နာရီနဲ့ကိုက်မယ့် ကွင်းတစ်ခုကို ရှာပြီးတပ်ပေးလိုက်တယ်။

ကိုမြင့်ဦးနဲ့ ခဏထိုင်စကားပြောတယ်။ သူ့ဗန်းထဲမှာလည်း ရွေးကောက်ပွဲနီးလာတော့ ပါတီ အလံ နဲ့ တံဆိပ်စတစ်ကာတွေ တွေ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အားလုံးက အင်န်အယ်လ်ဒီအလံနဲ့ ဒေါ်အောင် ဆန်းစုကြည်ပုံတွေပဲ။ တစ်ခြားပါတီတွေရော မတင်ဘူးလားဆိုတော့ ဝယ်မယ့်သူမရှိဘူးတဲ့။ ကို မြင့်ဦးရဲ့ ဈေးကွက်စစ်တမ်းက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ။ ကိုမြင့်ဦးက တစ်ရက်လောက် အေး အေးဆေးဆေး ဆိုင်မှာ လာထိုင်ဖို့ဖိတ်ခေါ်တယ်။ လက်ဖက်ရည်ဝယ်တိုက်မယ်တဲ့။ ဆူလေး လမ်း ဆုံမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာအလုပ်လုပ်လာတဲ့သူ့ဆီက ကြားရမယ့် ပုံပြင်တွေကို စိတ်ဝင်စား မိ တယ်။

ကိုမြင့်ဦးဆီကနေ ကုန်းတံတားပေါ်ပြန်တက်၊ ရုပ်ရှင်ရုံတွေဘက်ကို ပြန်သွားတယ်။ ရှေ့ ဆောင်၊ နေပြည်တော် အားလုံးအိပ်ပျော်နေကြတယ်။ ရှေ့ဆောင်ရုံအောက်က လှေကားထစ်တွေပေါ်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အိပ်ပျော်နေတယ်။ သူ့ဘေးက ဘာဂျာတံခါးနားမှာ အထုတ်တစ်ထုပ်၊ ဖိနပ်တစ်ရံနဲ့ ရေသန့်ဘူးတစ်ဘူးရှိတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်လမ်းအတိုင်းဆက်လေ ျှာက်တယ်။ ဝဇီရာ၊ သွင်ရုံ သရဲခြောက်မှာ စိုးရိမ်ရတယ်။ သွင်ရုံအောက်က တစ်ခုတည်းသောလှုပ်ရှားမှုကတော့ ပေါင် ချိန်စက်တစ်လုံးနဲ့ထိုင်နေတဲ့သူပဲ။ ငယ်စဉ်ကတော့ ရုပ်ရှင်ကားကောင်းရင် တန်းစီတိုးရတယ်။ စောသေးရင် ကာတွန်းစာအုပ်ငှားဖတ်၊ ရေခဲရေဝယ်သောက်၊ လက်မှတ်ရုံဖွင့် ပြီဆိုတာနဲ့ ဟေး ဟေး အော်ပြီးတိုး၊ ရဲက သံဘောင်ပေါ်မှာထိုင်ပြီး ကြားဖြတ်ဝင်သူတွေကို ခါးပတ်နဲ့ ရိုက်၊ လက်မှတ်တိုးရတာကိုက ဖျော်ဖြေရေးတစ်ခုပဲ။

ကုန်းတံတားအောက်ပြန်ရောက်တော့ ဓားသွေးတဲ့အလုပ်က ပြီးတော့မယ်။ မလှဝင်း ကလည်း လက်ဖက်ရည်ခွက်လေးနှစ်ခွက်နဲ့ ရောက်နေပြီ။ သူ့ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို လက်ဖက်ရည်သောက် လိုက်ဦးတယ်။ ကိုမောင်စိုးကလည်း လက်စသတ်လိုက်ဦးမယ်၊ မင်းသောက်နှင့်တဲ့။ ဟိုကလည်း အတူတူသောက်တာပေါ့တဲ့။

သွေးပြီးသွားတဲ့ဓားကို အရက်ပြန်စွတ်ထားတဲ့ ဂွမ်းနဲ့ပွတ်တယ်။ ပြီးတော့ အသွားနှစ်ဘက် ကို ချန် ထားပြီး တိတ်နဲ့ပတ်တယ်။ နောက်မီးရထားလက်မှတ်လေး နှစ်ခုကို ခေါက်ချိုးချိုးပြီး တိတ်နဲ့ ပတ်တယ်။ အဲဒါက ဓားသွားထည့်ဖို့၊ ပြီးတော့ ဓားသွားနှစ်ဘက်မှစွပ်တယ်။ လက်ထဲမှာ လှည့် ပတ်ကြည့်တယ်။ စိတ်တိုင်းကျပြီဆိုတော့ ဇစ်တပ်ပလတ်စတစ်အိတ်လေးထဲမှာထည့်ပြီး ပေး တယ်။ ပ လတ်စတစ်အိတ်ထဲက ဓားလေးက “ သင့်အတွက် အကောင်းဆုံးလုပ်ပေးထားပါတယ်” လို့ ပြောနေသလိုပဲ။

စိတ်တိုင်းကျသွားတဲ့ ကိုမောင်စိုးက သူ့ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းတယ်။ မတ်တပ်ရပ်ပြီး အညောင်း ဆန့်တယ်။ ထိုင်ခုံမှာထိုင်နေတဲ့ မလှဝင်းနားကို သွားတယ်။ မလှဝင်းက လက်ဖက်ရည်ခွက် လေး ကို ကမ်းပေးလိုက်တယ်။ ဝယ်ထားတာကြာပြီဆိုပေမယ့် လက်ဖက်ရည်ဟာ ချစ်ခြင်း တွေနဲ့ နွေး ထွေးနေတယ်။ အဆင်မပြေမှုတွေ ၊ လူတွေ၊ ကားတွေ၊ မြို့ပြအသံတွေ ဘာမှမရှိတော့ ဘူး ၊ တံတားအောက်မှာ နှစ်ယောက် တစ်ကမ္ဘာ။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: