ရှင်သန်ခြင်း

ကိုဗစ် ၁၉ ရောဂါဖြစ်လာတော့ ကျွန်တော်တို့နေ့စဉ်သုံးစကားတွေမှာ ဝေါဟာရအသစ်တွေ တိုး လာသည်။ Mask, Quarantine ဆိုတာတွေက ကား၊ ကွန်ပျူတာ တို့လိုပဲ မွေးစားစကားလုံးတွေ ဖြစ်လာပြီ။ နောက်ဆုံးတိုးလာတဲ့ ဝေါဟာရက New Normal။ New Normal ကို တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ရင်တော့ ပုံမှန်အခြေအနေသစ်လို့ ဆိုရမည်ထင် သည်။ ဒါပေမယ့် မူလဆိုလိုရင်းက ရှောင်လွဲလို့မရ၊ မဖြစ်မနေရင်ဆိုင်ရတော့မယ့်အခြေအနေ ကို ဆို လို ခြင်းဖြစ်သည်။ New Normal ကို စသုံးခဲ့တာ ၂၀၀၇ – ၂၀၀၈ ကမ္ဘာ့ငွေကြေးကဏ္ဍအကျပ်အတည်း ဖြစ်ပွားချိန် မှာဖြစ်သည်။ ထိုအကျပ်အတည်းရဲ့ အကျိုးဆက်အဖြစ် အစိုးရတွေရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး၊ ငွေကြေးကဏ္ဍ နဲ့ စီးပွားရေးကဏ္ဍဆိုင်ရာ မူဝါဒတွေမှာအပြောင်းအလဲတွေအများကြီးဖြစ်ခဲ့သည်။ စည်းမျဉ်း အသစ်တွေပေါ်လာသည်။ စီးပွားရေးပညာရှင်တွေကContinue reading “ရှင်သန်ခြင်း”

တံခါးပိတ်ချိန်

ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေမှာ စာတွေမပြတ်ရေးနေပေမယ့် တကယ်တော့ ကျွန်တော်ဟာ တံခါးပိတ် သော့ခတ် Lockdown လုပ်ခံထားရတာပါ။ သင်္ကြန်ကာလ အိမ်မှာပဲနေကြဖို့သတ်မှတ်ထား တဲ့ အချိန် ဧပြီ ၁၀ ရက်နေ့က စပြီးအိမ်မှာပဲနေတယ်။ ဧပြီ ၁၅ ကျတော့ ကျွန်တော်တို့နေတဲ့ တိုက် တစ်တိုက်လုံး အပြင်မထွက်ဖို့ တားမြစ်ခံရတယ်၊ မေ ၅ ရက် ညနေရောက်မှ Lockdown ကာလ ပြီး တယ်ဆိုတော့ တစ်လနီးပါးလောက် တံခါးပိတ်နေခဲ့ရတာပေါ့။ တံခါးပိတ်သော့ခတ်ခံရတာကတော့ ထုံးစံအတိုင်းပါပဲ။ တိုက်မှာနေတဲ့ လူနှစ်ယောက်က ရောဂါပိုး ရှိကြောင်းစစ်ဆေးတွေ့ရှိသူ အိမ်ကိုရောက်ဖူးတယ်။ ဒီတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို သီးခြား စောင့်ကြည့်ဖို့လာခေါ်သွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးကတော့ တိုက်ထဲမှာပဲနေပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ မြို့နယ်ကတော့ သံသယရှိသူကိုလာခေါ်တာ အဲဒီကာလက ဖေ့စ်ဘွတ်တွေမှာ မြင်Continue reading “တံခါးပိတ်ချိန်”

ဘောက်ထော်

မြို့ထဲကနေ ဘောက်ထော် မှာ ဈေးသွားဝယ်တယ်ဆိုတာ အတော်ဂွကျကျ နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာတော့ လုံလောက်တဲ့အကြောင်းရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ ဘောက်ထော်ဈေး။ ဘူ တာရုံလေးနဲ့ မလှမ်းမကမ်းက ဈေးသေးသေးလေးရယ်၊ ဘူတာရုံကိုသွားတဲ့ လမ်းဘေးဝဲယာက ပံျ ကျဈေးဆိုင်လေးတွေရယ်၊ ဒီမြင်ကွင်းက ကျင်လည်ခဲ့ဖူးတဲ့ နယ်မြို့လေးတွေကို သတိရစေတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ရံဖန်ရံခါ သွားဖြစ်တယ်။ ဈေးဝယ်တယ်ဆိုတာထက် ဈေးလေ ျှာက်တယ်ဆိုတာက ပိုမှန် မယ်။ နောက်တစ်ခုကတော့ ဒီဈေးလေး နဲ့မနီးမဝေးမှာ မန္တလေး အိမ်စားမြီးရှည်စစ်စစ် ဆိုပြီး ကြေညာ ရောင်းတဲ့ ကျွန်တော့်ရိုးရင်းကြီးရဲ့ မြီးရှည်ဆိုင်ရှိတယ်။ သူ့မြီးရှည်ဟာ မန္တလေးမြီးရှည် စစ်မစစ် တော့မသိဘူး။ မန္တလေးနန်းရှေ့မှာ နေခဲ့ဖူးတဲ့ ကျွန်တော့်အမေ့လက်ရာ မြီးရှည်နဲ့တော့တူတယ်။ အမေက အသက်ကြီးလာတော့ မြီးရှည်လုပ်မကျွေးနိုင်တော့ဘူး။ ဒီတော့ အမေ့လက်ရာContinue reading “ဘောက်ထော်”

ဆူးလေ

မနက်ငါးနာရီခွဲ ၊ အရင်က အိပ်ယာစောစောထတဲ့ ဆူးလေ ဟာ အိပ်ပုတ်ကြီးနေတယ်။ ခေတ်မီ ဟိုတယ်ကြီးနဲ့ ဈေးဝယ်စင်တာရှေ့က ကားမှတ်တိုင်မှာတော့ စောစောမထလို့မဖြစ်တဲ့၊ အိမ်မှာပဲ နေဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ၊ ခပ်ခွာခွာနေဖို့ မတတ်နိုင်တဲ့ ငါ့ဝမ်းပူဆာ မနေသာ သမားတွေ ပူးကပ်ပြီး ကား စောင့်နေကြတယ်။ အရင်က ခပ်စိပ်စိပ်လာ တ တ်တဲ့ ဘတ်စ်ကားတွေကလည်း အခုတော့ ခပ်ခွာ ခွာပဲလာကြတော့တယ်။တံတားအောက်ကနေ လူငယ်လေးသုံးယောက် ဖြတ်လေ ျှာက်သွားတယ်။ လုပ်ငန်းခွင်ကို သွား မယ့် သူတွေထင်ပါရဲ့ ။ တစ်ယောက်က လုပ်ငန်းခွင်သုံး ဦးထုပ်ဆောင်းထားတယ်။ ပလက်ဖောင်း၊ ကတ္တရာလမ်းနဲ့ရေအိုင်တွေပေါ်မှာအရောင်ပြန်နေတဲ့ အနီရောင်၊ အဝါရောင်တွေ၊ လူရှင်းနေတဲ့ ကားလမ်းမကြီး၊ ဝမ်းရေးခက်ခက် လူသုံးယောက်။ ဆာရီရယ်ပန်းချီကားတစ်ချပ်။ရန်ကုန်သားတွေထဲမှာဘယ်သူစည်းကမ်းရှိသလဲ၊ဘယ်သူစည်းကမ်းမဲ့လဲဆိုတာ စစ်ဆေးတဲ့ လူကူး တံတားအောက်မှာContinue reading “ဆူးလေ”

ရန်ကုန်မြို့လယ်

ဒီနေ့ မနက် ဆယ်နာရီလောက်က ပစ္စည်းတစ်ချို့ဝယ်ဖို့ ၂၇ လမ်း၊ ၂၈ လမ်းဘက် ရောက် သွားတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်လမ်း၊ ဆူးလေ ဘုရားလမ်း ကားရှင်းတယ်။ အနော်ရထာ၊ မဟာဗန္ဓုလ ၂၈ လမ်း ၊ ၂၇ လမ်းတစ်ဝိုက်မှာ ကားကျပ်ဆဲ၊ ကားရပ်ဖို့နေရာခက်နေဆဲပဲ။ ကားကို ဟိုတယ်/ခရီး ရုံးဟောင်း ရှေ့မှာ သွားရပ်ပြီးလမ်းပြန်လေ ျှာက်ရတယ်။ မဟာဗန္ဓုလ လမ်း ဘယ်ညာ ပလက်ဖောင်းတွေပေါ်မှာတော့ လူနည်းနည်းရှင်းတယ်။ ကွန်က ရစ်မြောင်းလုပ်နေတဲ့ ၊ ဓာတ်ကြိုးနဲ့မလွတ်တဲ့ အပင်တွေကို ခုတ်နေတဲ့ စည်ပင်ဝန်ထမ်းတွေ၊ တွေ့တယ်။ မြို့တော်ကြီး ရပ်မသွားဖို့ အခြေခံအကျဆုံးအလုပ်တွေကို လုပ်နေသူတွေပေါ့။ လူမသိတဲ့ သူရဲကောင်းတွေပဲ။ စည်ပင်ဝန်ထမ်းတွေသာ တစ်ပတ်လောက် အမှိုက်မသိမ်းနိုင် ရင် ရန်ကုန်မြို့ဘာဖြစ်သွားမလဲလို့ တွေးကြည့်မိတယ်။ ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာContinue reading “ရန်ကုန်မြို့လယ်”

ဗိုလ်ချုပ်ဈေး

ဗိုလ်ချုပ်ဈေး (အရင်က စကော့ဈေး) ဆိုတာ ရန်ကုန်ရဲ့ အသည်းနှလုံးပဲ။ လမ်းစဉ်ပါတီခေတ် ကုန်တိုက်ကြီးတွေမရှိတဲ့အချိန်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ဈေးဟာ ဈေးဝယ်ဖို့၊ သူငယ်ချင်းတွေ ဆုံဖို့၊ မျက် စိ စားပွဲထိုင်ဖို့၊ ရင်ခုန်သံတွေ စည်းချက်ညှိဖို့နေရာ။ စနေနေ နေ့တစ်ဝက် ရုံးပိတ်တဲ့ အဲဒီခေတ်မှာ စနေနေ့လယ်ဆို ရင် ဗိုလ်ချုပ်ဈေးကို သွားကြ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆုံဖို့ ဗိုလ်ချုပ်ဈေးမှ ချိန်းမှ ခေတ်မီတာလေ။ ဒီလိုနဲ့ “ ဗိုလ်ချုပ်ဈေး စနေနေ့ လည်လည်သွားကြ၊ မြင်မြင်ခြင်းဆိုပါတော့ မင်းကိုချစ်တယ်။” “ဗို်လ်ချုပ်ဈေး ပေါင်ချိန်စက် ပေါင်ချိန်တော့ ဟောတဲ့အကြောင်းလေး အချစ်ရေးမကောင်းနိုင်ဘူး” စသည်ဖြင့် သီချင်းထဲတောင် ထည့်ရေးရအောင် ရေပန်းစားခဲ့တယ်။ ပြည်ပက သွင်းကုန်တွေကို ကန့်သတ်ထားတော့ သဘောၤာသားတွေ သယ်လာတဲ့ အလှပြင် ပစ္စည်း၊ အဝတ်အထည်၊ ဖက်ရှင်အဆင်တန်ဆာတွေဆိုတာလည်းContinue reading “ဗိုလ်ချုပ်ဈေး”

လူစွမ်း လူစ

အရပ်မြင့်မြင့် ၊ ကိုယ်လုံးပါးပါး၊ ရှပ်အကျီ ၤ လက်ရှည်အကွက်က ဖရိုဖရဲ၊ ခါးမှာ ကာကီ ရောင် ဘောင်းဘီတို၊ခြေထောက်မှာ ညှပ်ဖိနပ်၊ ကြောပိုးအိပ် သေးသေး လေးလွယ်ထားတယ်။ ဆံပင် ရှည် ရှည် ၊ နှုတ်ခမ်းမွှေး၊ မုတ်ဆိတ်မွှေးတွေက ထိုးထိုးထောင်ထောင်၊ လူပုံက ပေတူးတူး။ ပိုက်ကျော်ခြင်းဝိုင်းတွေမှာ သူ့နာမည်ရင်းကို သိတဲ့သူနည်းတယ်။ အိမ်နာမည် xx ကြီး ဆိုတာနဲ့ပဲ သိကြတယ်။ ခြင်းဝိုင်းကောင်းပြီ ဆိုရင် သူရောက်လာပြီ။ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ခြင်းသမား၊ ရန်ကုန် တင်မဟုတ် နယ်တွေအထိ ဆင်းခတ်တဲ့သူ။ သူ့အကြောင်း မသိတဲ့သူတွေအတွက်တော့ သူဟာ ကြေးစားခြင်းသမားတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမယ့် သူ့ဘဝက အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို တောင်ဒဂုံ ၆၅ရပ်ကွက် ပိုက်ကျော်ခြင်းကွင်းဘေး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ တွေ့ခဲ့တယ်။ သူ့Continue reading “လူစွမ်း လူစ”

စွန်

မိုးယွန်းကြီးအင်း အနားက အိမ်တစ်အိမ်မှာ တွေ့ခဲ့ရတယ်။တစ်ချိန်က ကောင်းကင်မှာ လွတ်လပ်စွာပျံသန်း၊ စူးရှတဲ့မျက်လုံးအစုံနဲ့ သားကောင်ကို ရှာဖွေခဲ့ပေ မယ့် အခုတော့ လူလာရင် အစာကျွေး မလားဆိုတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်တတ်နေပြီ။သူကတော့ လူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်၊ သင့်မြတ်နေပြီလို့ ထင်ကောင်းထင်မှာပေါ့၊ ဧည့်သည် လာရင် ထုတ်ပြဖို့ အလှမွေးခံရတဲ့ဘဝကိုရောက်နေပြီဆိုတာ နားလည်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ဖမ်းမိတဲ့အချိန်က အတောင်ဖြတ်ခံရပေမယ့် အခုတော့ အတောင်စုံနေပြီ။ ဒါပေမယ့် ချည်ထားတဲ့ ကြိုးသေးသေးလေးထဲကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားတာမမြင်ခဲ့ရဘူး။အတောင်စုံနေပြီဆိုတော့ လွတ်သွားမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလားလို့မေးတဲ့အခါ ပိုင်ရှင်က“ သူ အစာရှာမစားတတ်တော့ဘူး” တဲ့။

အလှဆင်သူ

တစ်ချိန်က အခု ရှန်ဂရီလာဟိုတယ်ရှိတဲ့ဘက်အခြမ်း ၊ ပန်းခြံထောင့်လေးမှာ သစ်သားပုံးလေး တွေနဲ့ မီးခြစ်ပြင်တယ်၊ရောင်းတယ်၊ ဝယ်တယ်၊ နာရီမှန်ကပ်တယ်။ နာရီ ကြိုးလဲတယ်၊ စတစ် ကာလေးတွေ ရောင်းတယ် ဆိုတဲ့ ဆိုင်လေးတွေရှိခဲ့ဖူးတယ်။မီးခြစ်ဆိုရင် ဇစ်ပိုက မီးခြစ်ဘုရင်ပေါ့။ အဲဒီဆိုင်လေးတွေမှာ မီးခြစ်အဖုံးကို ထောက်ကနဲ မည်အောင်ဖွင့်လိုက်၊ မီးခြစ်ပြလိုက်၊ လေထဲမှာ ခါပြပြီး တော်ရုံနဲ့ မီးမငြိမ်းတဲ့အကြောင်း၊ လေ ဘယ်လောက်တိုက်တိုက် မီးခြစ်ခြစ်လို့ရကြောင်းသရုပ်ပြနေတာကိုတွေ့ရမယ်။ ဒီဆိုင်လေး တွေမှာ ဇစ်ပိုဆီဆိုတာလည်း ဖြည့်ပေးတယ်။ ဇစ်ပိုမီးခြစ်ဟာ ဇစ်ပိုဆီနဲ့ မှ တစ်ချက် ခြစ်၊ တစ်ခါတောက်တယ်ဆိုပဲ။ ဇစ်ပိုနဲ့ပုံစံ တူ မီးခြစ်တွေလည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဇစ်ပိုမီးခြစ်ကို ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်ဘူး။ အသစ်မကိုင်နိုင်ရင် တောင် ဇစ်ပိုအဟောင်းဝယ်ကိုင်မယ် ဆိုတဲ့သူတွေအများကြီးပဲ။တစ်ခါသုံး ဂတ်စ်မီးခြစ်လေးတွေပေါ်လာတော့လည်း တစ်ခါသုံးမီးခြစ်ကိုContinue reading “အလှဆင်သူ”

လွတ်လပ်ရေးနေ့ လမ်းလေ ျှာက်ခြင်း

အိမ်ကနေ ထွက်တော့ နေ့လည်တစ်နာရီ။ ရန်ကုန်မြို့လမ်းတွေမှာ ကားနည်းနည်းပဲ ရှိတယ်။ ပလက်ဖောင်းတွေပေါ်မှာ လူတွေ၊ လမ်းဘေးဈေးဆိုင်တွေကလည်း ကျိုးတိုးကျဲတဲ။ အပန်းဖြေ တယ်ဆိုတာ စိတ်ရော လူပါ အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူတယ်ဆိုတာကို သဘောမပေါက်တဲ့ သူတွေကတော့ ကားတွေပြည့်ကျပ်နေတဲ့ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်မှာ၊ ဈေးကြီးသလောက် စား လို့မကောင်းတဲ့ဆိုင်တွေမှာ၊ ရာသီအမီဈေးမြှင့်ထားတဲ့ ဟိုတယ်ခန်းတွေမှာ၊ လူပင်လယ်တွေ၊ လူ ကမ်းခြေတွေမှာ အပန်းဖြေတယ်ဆိုပြီး ရုန်းကန်သွားလာနေကြတယ်။ အမြင်ကျယ်တဲ့ ရန်ကုန် သားတွေကတော့ ကားရှင်း၊ လူရှင်းတဲ့ ရန်ကုန်မြို့မှာ အေးအေးဆေးဆေး ဇိမ်ခံနေကြတယ်။ သူ တို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးတာဆိုလို့ လော်စပီကာသံပဲရှိတယ်။ ဒါတောင် လွတ်လပ်ရေးနေ့ တစ်ရက်ပါပဲ။ မြို့ထဲက လမ်းတိုတွေ အတော်များများ လမ်းပိတ်ပြီး လွတ်လပ်ရေးနေ့ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွေ ကျင်းပ နေ ကြတယ်။ မနက်ပိုင်းပွဲတွေပြီးသွားပေမယ့် တစ်ချို့လမ်းတွေထဲမှာContinue reading “လွတ်လပ်ရေးနေ့ လမ်းလေ ျှာက်ခြင်း”